Herstel van IsraŽl

Door: Franklin ter Horst. (Aangemaakt: 1991) (Laatste bewerking: 18 oktober 2017)

Als het jaar 70 na Christus is aangebroken, trekt het Romeinse leger onder aanvoering van Titus, Jeruzalem binnen en verwoest de hele stad en de Tempel. Al het roofgoed waaronder de Menora, wordt in triomftocht mee naar Rome genomen en daar tentoongesteld. Na de verwoesting hieven de Romeinen de juichkreet ďhep-hep hoorahĒ aan. Het bekende Ďhiep-hiep-hoeraí is daar van afgeleid. HEP staat voor Hersalyma Est Perdita! (Jeruzalem is verwoest!). De kreet ďhep-hep Ē was in 1814 in Duitsland opnieuw te horen tijdens anti-semitische studentenrellen. Dat waren de zogenaamde 'hep-hep-rellen'.

 

Menora in triomftocht meegenomen naar Rome

De verwoesting van Jeruzalem was eeuwen daarvoor al aangekondigd in o.a. de bijbelboeken Leviticus en Deuteronomium en later ook in de boeken van de profeten.

Leviticus 26:33-43 Maar u zal Ik onder de volken verstooien en Ik zal achter u het zwaard trekken, en uw land zal een woestenij zijn en uw steden een puinhoop. Maar het land zal door hen verlaten worden en het zal zijn sabbatsjaren vergoed krijgen, terwijl het verwoest ligt zonder hen en zij zullen hun ongerechtigheid boeten, omdat, ja, omdat zij mijn verordening versmaadden en van mijn inzettingen een afkeer hadden.

Deuteronomium 28:64,29:24-25 De Here zal u verstrooien onder alle natiŽn van het ene einde der aarde tot het andere; dan zullen alle volken zeggen: Waarom heeft de Here zo met dit land gedaan? En men zal antwoorden: Omdat zij verlaten hebben het verbond van de Here,de God hunner vaderen.

Ezechiel 22:14 Ik ,de Here, heb het gesproken en Ik zal het doen. Ik zal u verstrooien onder de volken en verspreiden over de landen.

In Mattheus spreekt ook Jezus over de totale verwoesting van Jeruzalem.

Mattheus 24:2 En Hij antwoordde en zeide tot hen: Ziet gij dit alles niet? Voorwaar, Ik zeg u, er zal hier geen steen op de andere gelaten worden, die niet zal worden weggebroken.

Het is een hardnekkig misverstand dat de diaspora van het Joodse volk al direct na het jaar 70 begon. De Joodse opstand tegen Rome werd weliswaar vergezeld en gevolgd door massale slachtingen en deportaties, maar het betekende niet het einde van de Joodse aanwezigheid. Want na de verwoesting van Jeruzalem kwam het Joodse volk nog eenmaal in opstand tegen de Romeinse overheersers. Dat gebeurde onder leiding van Simon Bar Kochba. (Kosiba). De aanleiding van deze opstand was dat keizer Hadrianus in 132 na Christus allerlei wetten tegen het Joodse geloof uitvaardigde en tevens besloot op de ruines van het verwoeste Jeruzalem een nieuwe stad te bouwen met een heidense tempel op de plaats van de verwoeste Joodse Tempel. Bar Kochba zag zich kans Jeruzalem te veroveren en drie jaar stand te houden tegen de Romeinse overmacht. Maar uiteindelijk brak de Joodse tegenstand toen 50.000 Romeinse soldaten Bar Kochba in de vesting Bethar omsingelden wat een bloedig einde maakte aan de opstand.

Deze vesting viel door verraad waarbij Bar Kochba sneuvelde met duizenden van zijn volgelingen. In totaal verloren 580.000 Joden het leven bij deze strijd en daar kwamen nog bij, al degenen die omkwamen door honger en ziekte. Talloze anderen werden gedeporteerd of als slaven verkocht, Joodse religieuze en politieke leiders, waaronder Rabbi Akiva en zijn discipelen, werden geŽxecuteerd. Volgens Flavius Josephus woonden er zeven miljoen Joden in IsraŽl in het jaar 70 en volgens Dio Cassius (Grieks geschiedschrijver ca 155-235 n.Chr) minstens drie miljoen in 135 n.Chr. Ook vanaf deze tijd zijn er altijd groepen Joden in Galilea en andere delen van het land blijven wonen. Bewijzen daarvoor zijn onder meer te vinden in KapernaŁm, waar de resten te zien zijn van een synagoge uit de vierde eeuw n.Chr. Deze synagoge was gebouwd op de fundamenten van de synagoge uit het begin van de jaartelling.

De synagoge in KapernaŁm

Keizer Hadrianus voerde zijn plannen uit in de overtuiging de Joodse hoop op herstel van eigen staat en tempel, voor altijd uitgeroeid te hebben. Een nieuwe stad, genaamd, Aelia Capitolina werd gebouwd op de as van Jeruzalem en bevolkt door vreemdelingen. Op het oude Tempelplein verrees een heidense tempel voor de Romeinse god Jupiter. Men verbood de Joden op straffe van de dood de stad te betreden of zelfs maar dichterbij te komen. Tenslotte werd het land IsraŽl of Judea, veranderd inPalestina, genoemd naar de Filistijnen, de vroegere erfvijand van IsraŽl, om de Joodse connectie met het Beloofde Land volledig uit te wissen. Hadrianus leidde de naam af van de Latijnse naam Philistia later verbasterd in Palistina of Palestine. Het ging hier trouwens niet om de naam van een land maar om een geografische naam. Het woord Palestina is zelfs geen Arabisch woord.

Alles wat herinnerde aan het Joodse volk, werd uitgewist.In deze late Romeinse periode verbleef het Tiende Legioen in Jeruzalem. De meerderheid van de Jeruzalemmers bestond toen uit Romeinse veteranen en hun familieleden. Ook daarna hebben er altijd Joden in het land gewoond, ondanks vreemde bezettingen en de meest wrede vervolgingen. Zo zeer zelfs dat hun aantal op een gegeven moment wereldwijd was geslonken tot ongeveer een miljoen.Gehaat als zij waren, bij zowel belijdende christenen, als bij niet christenen werden ze opgejaagd van land tot land, zonder ooit rust of voorspoed te vinden afgezien van bepaalde korte perioden.

Oppervlakkig beschouwd was Israels toekomst hopeloos. In de 8ste eeuw namen de Arabieren Israels aloude land in bezit en daarna volgden de kruisvaarders. In 1517 namen de Ottomaanse Turken de macht in het heilige Land over en behielden die totdat Turkije in de Eerste Wereldoorlog verslagen werd door de Engelsen. De huidige imposante muren van Jeruzalem zijn afkomstig uit verschillende bouwperioden tijdens het bewind van de Ottomanen, maar zijn in hun hedendaagse vorm door sultan Suleiman de Grote in 1542 herbouwd. In deze muren, die een omtrek hebben van 4 km en een gemiddelde hoogte van 12 meter hebben, bevinden zich 34 torens en 8 poorten waaronder de Damaskuspoort en de Gouden Poort.

Gouden Poort

Deze Gouden poort is in 1530 door de Turken gesloten omdat volgens de traditie de komende Messias door deze poort Jeruzalem zal binnenkomen. Om dat te voorkomen hebben de moslims de ingang dichtgemetseld en er pal voor een Islamitische begraafplaats aangelegd. Het is natuurlijk bijzonder naÔef te denken dat de Messias zich door deze maatregelen zal laten tegenhouden.

In vroeger tijden baden Joden bij deze poort om Goddelijke genade, vandaar dat de Joden hem 'de poort van de Barmhartigheid' noemen.De Ottomanen bleven heersers over Jeruzalem totdat ze in 1917 werden verslagen.

Sinds de Joden uit hun land werden verjaagd en over de hele wereld verstrooid hebben zij altijd terug verlangd naar hun oude vaderland en nimmer de hoop opgegeven ooit nog eens terug te keren. Het Beloofde Land bleef leven in hun getto,s en in hun synagogen. Zelfs in de verste uithoeken van de aarde, in gebieden die totaal verschillend waren van hun thuisland, leefden ze alsof ze nog in hun geliefde land waren. In al die jaren van afwezigheid is het Joodse volk nooit opgehouden te bidden voor de verlossing van hun land.

Het is een opmerkelijk feit in de geschiedenis van IsraŽl dat het land verviel tot een troosteloze en geruÔneerde toestand, steeds wanneer land en volk van elkaar werden gescheiden. Dat was ook onder de Turkse overheersing zo. Het oude Heilige land was door erosie en verwaarlozing totaal onvruchtbaar geworden. Wanneer Mark Twain er in 1865 rondtrekt, spreekt hij van een verlaten land en een bedroevende uitgestrektheid.

Mark Twain

Henri Baker Tristam,eenandere reiziger die meerdere keren het Heilig Land bezocht, gebruikt gelijkluidende woorden als Twain. James Finn, die als Britse consul in Jeruzalem (1845-1862) verschillende keren door het land trok, schreef in een officieel memorandum van 1857 dat het landgrotendeels leeggelopen is. God had het volk gewaarschuwd dat dit zou gebeuren.In Leviticus staat daarover het volgende.

Leviticus 26:32 Ik zelf zal het land verwoesten, zodat uw vijanden, die daarin wonen, zich daarover zullen ontzetten.

Geologen hebben n.a.v een analyse van ringen op stalagmiet in een grot dichtbij Jeruzalem ontdekt dat het klimaat in de periode waarin er nauwelijks Joden in IsraŽl woonden, het land inderdaad te kampen had met zeer ernstige droogte waardoor het landschap zelfs ingrijpend veranderde. Het gebied werd droger kort na de verwoesting van Jeruzalem door de Romeinen in 70 n.Chr. Geologen aan de universiteit van Wisconsin analyseerden de chemische samenstelling van de individuele ringen die de stalagmiet vormden tussen 200 v.Chr. en 1100 n.Chr. Ook Rabbijn Menachem Kohen uit Brooklyn, New York schreef in zijn boek, ,,ProfetieŽn voor de Era van Moslim terror: Een Torah Perspectief op wereld gebeurtenissenĒ dat het land IsraŽl aan een ongekende, strenge en onverklaarbare droogte leeden van de eerste eeuw tot de twintigste duurde - een periode van 1.800 jaar dat precies met de gedwongen verspreiding van de Joden samenviel. Kohen ziet de ramp als een wonderbaarlijke vervulling van een profetie in het boek Deuteronomium - vooral hoofdstuk 28:23-24 Dat is het hoofdstuk over de Ďzegen en de vloekí ,,De hemel boven uw hoofd zal van koper zijn en de grond onder uw voeten van ijzerĒ De HEER zal het stof laten regenen op uw akkers: fijn zand zal uit de hemel op u neerdalen. Zo zult u ten onder gaan.Ē

Het waren merkwaardig genoeg, bijbelgetrouwe christenen in met name Groot BrittanniŽ, die reeds in 1850 streefden naar een Joodse staat. Zij waren ervan overtuigd dat, gezien de Bijbelse profetieŽn, de tijd voor de terugkeer van de kinderen van IsraŽl naar het aloude thuisland, was aangebroken. Deze pogingen leidden tenslotte naar de beroemde Balfourverklaring. In 1857 stichtte Moses Montefiori in Jeruzalem de eerste nederzetting. In 1862 verlangde Moses Hess in zijn boek ĎRome en Jeruzalemí dat de Joden naar Sion zouden terugkeren. In West Europa vond de terugkeer aanvankelijk weinig weerklank, maar in met name Oost-Europa werden verenigingen opgericht van Vrienden van Zion (Hoveve Tsion) die tot doel hadden de terugkeer naar het aloude thuisland aan te moedigen.

Jonge Joodse studenten begaven zich op weg en gaven hun beweging de naam Biloe (de eerste letters van het Hebreeuwse bijbelvers: Huis van Jakob, begeeft u op weg, laat ons vertrekken). en in 1878 stichtten de Joden hun eerste stad, die ze Petach Tikwa-Poort van Hoop noemden. De droom van het Joodse volk terug te keren naar het land van hun vaderen kreeg gestalte toen in 1897 Theodor Herzl zich in Bazel tijdens het eerste Zionistische wereldcongres, uitsprak voor de oprichting van een onafhankelijke politieke Joodse staat en dat ideaal vertaalde in een politieke beweging. De leiders van de Zionistische beweging waren voor een deel zelfs anti-religieus.Dat goldt eveneens voor Theodor Herzl. Hij stelde in zijn dagboek zelfs dat hij ďagnostischĒ (zonder godsdienst) was.

In 1901 volgde de stichting van het Joods nationaal Fonds, dat Herzls plannen praktisch moest uitvoeren, vooral de aankoop van gronden.

Theodor Herzl

Enige jaren voordat Herzl zijn idee lanceerde was er al een immigratiebeweging naar het oude land op gang gekomen. Wat deze immigranten aantroffen was niet veel meer dan een verwoest land. De Arabieren die achtergebleven waren hadden zich nauwelijks bezig gehouden met bewerking en de opbouw van het land. Door de eeuwen heen was het land bijna geheel ontbost doordat de Turken belasting hieven over boombezit. De teruggekeerde immigranten begonnen spoedig aan de wederopbouw van het verwoeste land. In 1909 stichtte men de stad Tel Aviv.

De Russische Revolutie, de stichting van het Derde Rijk in Duitsland en diverse pogroms in Rusland en in de OekraÔne dreven grote groepen Joden richting het aloude vaderland. Tussen (1881-1903) bereikten 70.000 kinderen van IsraŽl het aloude thuisland, maar slechts de helft wist de moeilijke omstandigheden het hoofd te bieden en besloot te blijven. De meesten vestigden zich in de steden Jaffa en Haifa en in de nieuwe woonwijken van Jeruzalem. Onder de immigranten bevond zich ook EliŽzer Ben-Jehoeda, die het Hebreeuws moderniseerde, zodat het de omgangstaal van IsraŽl werd.Het Ottomaanse gezag, bevreesd als het was voor een te grote invloed van immigranten uit minder welgezinde landen als Rusland en RoemeniŽ, maakte het de nieuwkomers niet gemakkelijk om zich permanent te vestigen en land in bezit te krijgen. Daarnaast kochten ze grond die ongeschikt was voor de landbouw, en voedselgebrek, armoede en malaria maakten hun leven bijna onmogelijk. Na de pogroms van 1903 en 1905 kwam er opnieuw een stroom immigranten uit Rusland op gang.

Pogroms in Rusland

In 1903 bood Joseph Chamberlain, toenmalig Brits minister van KoloniŽn, het territorium van Oeganda aan Theodor Herzl aan als een tijdelijke oplossing om er de vervolgde Joden uit Europa te vestigen en te voorzien in een autonome Joodse staat. In werkelijkheid bood hij echter een Britse provincie in Kenia aan met de naam Ukamba; de namen werden verward. Onder druk van het toenemende antisemitisme in Europa, en de Turkse weigering om Joden toe te staan zich in El Arish te vestigen, presenteerde Herzl het Oegandaplan bij de openingszitting van het vijfde Zionistische congres in 1903. Herzl benadrukte dat ĎOeganda niet Zion isí. Ondanks dat er een meerderheid (292:177) voor het plan was, dreigde het voorstel een crisis binnen de Zionistische beweging te veroorzaken. Logisch natuurlijk want eendeel van de Joden verlangde terugkeer naar Eretz Jisraeel (het land IsraŽl). Op het zevende Zionistische Congres in 1905 werd het Oegandaplan definitief verworpen.

In 1918 en 1919 herhaalden de progroms in Rusland en OekraÔne zich. Zo werden in Jalta in 1918, 900 Joden door antisemieten in zee verdronken. In Sebastopal werden alle Joodse leiders vermoord.In 1919 kwamen bij een serie pogroms tienduizenden Russische Joden om het leven. Het zwaartepunt van de gewelddadigheden lag in de OekraÔne, waar maar liefst 685 pogroms plaatsvonden. De Sovjets besloten het politiek invloedrijke Russische zionisme te vernietigen. Bovendien werden alle religieuze Joodse instellingen in de Sovjet-Unie opgeheven en hun bezittingen in beslag genomen.In 1920 vonden er in de OekraÔne opnieuw 142 pogroms plaats waarbij duizenden doden vallen.

Op 2 november 1917 werd namens de Engelse regering door Lord Balfour, de toenmalige minister van buitenlandse zaken, de Balfour-declaratie afgelegd ten gunste van de zionisten (Chim Weizmann, Sokolov, e.a.) naar aanleiding van hun verzoek in het aloude Bijbelse land, een autonome Joodse staat op te richten. Naar aanleiding van de Balfour declaratie, vond van 19 tot 26 april 1920 de San Remo conferentie plaats waarin IsraŽls recht op het land in een aantal bindende documenten is vastgelegd. Daarna erkende tijdens een bijeenkomst op 24 juli 1922 de toenmalige Volkenbond op hun beurt de rechtmatigheid van de in de Balfour-declaratie uitgedrukte beginselen en de afspraken zoals San Remo waren overeengekomen.Klik hier voor uitvoerige informatie over deze verdragen.

Lord Balfour bij de opening van de Hebreeuwse Universiteit. Achter hem zitten Chaim Weizmann en Rabbijn Avraham Kook.

Na de resoluties van San Remo en de Volkerenbond kregen de Britten kregen de opdracht om,,zich alle moeite te getroosten de Joodse immigratie te stimuleren, om het land te bevolken en om het Joodse Nationale Thuis (Eretz IsraŽl) te garanderen.Ē Maar volledig in strijd met de gemaakte afspraken begonnen de Britten de oude vloek van keizer Hadrianus te herintroduceren door het land IsraŽl weer Palestina te noemen. Tot op de dag van vandaag geldt dat het woord Palestina door de wereldleiders wordt gebruikt om de Joodse staat te vernietigen.

De nieuwe situatie veroorzaakte een immigratiegolf van meest hoog opgeleide Joden. Het door God aan Abraham beloofde grondgebied en het Joodse volk lag er voor een belangrijk deel nog verlaten bij maar de Joodse kolonisatie bracht daar spoedig verandering in. De zichtbareeconomische ontwikkeling en welvaart die de komst van de Joden naar het Beloofde Land in die streken had gebracht, zorgde op haar beurt voor een Arabische immigratie uit de omringende landen. Ze staken zonder registratie de grens van het Engelse mandaatgebied over. Gegevens uit die tijd, tonen aan dat zoín tachtigduizend Arabieren, weliswaar op illegale wijze, maar met toestemming van de Britten het land binnenkwamen.

Het Britse Mandaatgebied Palestina werd bewoond door Joden, Arabieren, Druzen, BedoeÔenen enz. die zonder uitzondering allemaal Palestijnen werden genoemd. De Arabieren in dit gebied, noemden zichzelf ĎZuid-SyriŽrsí. Het woord ĎPalestinaí werd door hen als een ĎJoodse uitvindingí aangemerkt. De huidige Jeruzalem Post werd van 1932 tot 1948 de ĎPalestine Postí genoemd. Deze krant is op 1 december 1932 opgericht door de zionistische OekraÔense journalist Gershon Agron (1894-1959), die in 1899 naar Amerika was geŽmigreerd en in 1924 naar Ereth palestine3

Dankzij de nieuwe mogelijkheden nam het levenspeil van de Arabieren enorm toe. Daardoor bleven Arabische immigranten toestromen. Tussen 1917 en 1948 verdubbelt de Arabische bevolking er. Dankzij de industrialisatie en de vele Britse en Joodse investeringen, stijgt de welvaart.In Jaffa hebben zich in die tijd Arabieren uit niet minder dan 15 Arabische landen gevestigd. Zij profiteerden op deze manier mee van de veranderingen door werk te vinden bij Joodse boeren en ondernemers en zagen zodoende hun levensstandaard drastich verbeteren. Omdat geÔmmigreerde Joodse artsen alle mensen gelijk behandelden, verbeterde ook de gezondheidszorg voor de Arabieren. Het sterftecijfer van de moslimpopulatie liep sterk terug en de levensverwachting steeg van 37,5 jaar in 1926-27 tot 50 jaar in 1942-44.

De publieke aankondiging van Adolf Hitler in 1922 dat als hij eenmaal de macht krijgt "de uitroeiing van de Joden mijn eerste en belangrijkste taak zal zijn" werd in de jaren daarna volledig door de Britten genegeerd, ook toen Hitler in 1933 zijn woord bij de daad voegde door een ongekende terreurcampagne tegen de Joden te starten.(* bron: tijdlijn Wim Kortenoeven uit themanummer van IsraŽl Aktueel september 1999).

De Engelse politiek werd door imperiale motieven geleid. Vooral in verband met de rijke oliebronnen van het Midden-Oosten wilden de Engelsen de Arabieren te vriend houden. Daarom hebben zij reeds de toegestane Joodse immigratie getraineerd en beperkt, volkomen ongevoelig voor de wreedheid die zij daarmee tegen een toch al zo afschuwelijk gemarteld volk begingen. Toch arriveerden er tussen 1929 en 1939, met het opkomende nazisme in Duitsland, nog 250.000 immigranten uit Oost-Europa en Duitsland. Het merendeel van hen arriveerde tussen 1933 en 1936. Hierna sloten de Britten IsraŽl steeds meer af voor Joodse immigranten, dit in volstrekte tegenstelling tot de resolutie van de Volkerenbond waarin juist de Britten de immigratie naar het nieuwe Joodse tehuis,dienden te activeren. Ondanks de Britse restricties kwamen er toch nog ongeveer 110.000 Joden via de Alija Bet aan in het aloude thuisland. De ĎAlija Betí was de naam voor de immigratie tussen 1933 en 1948

Joodse immigranten uit Rusland

Dit leidde uiteindelijk steeds vaker tot Arabische moordparijen op Joden. Klik hier voor de massamoord op de Joodse inwoners in Hebron in 1929. In 1936 vond er een Arabische pogrom plaats waarbij 510 Joden werden vermoord. Deze moordpartij werd georganiseerd door de Groot-Moefti van Jeruzalem Hai Amin al Hoesseini, met financiŽle steun van de naziís.

Intussen was Hitler in Duitsland begonnen met de opbouw van een schrikbewind zoals de wereld nog nooit had aanschouwd. In 1935 voert Duitsland de Neurenberger Wetten in, waarmee Joden officieel tweederangs burgers worden, hen o.a. de toegang kan worden ontzegd tot openbare faciliteiten en ze uit overheidsfuncties worden ontslagen. Ook stemrecht wordt Joden ontnomen en seksuele relaties en huwelijken tussen Joden en ĎAriŽrsí worden verboden. De wereld, de kerken, alles en iedereen keek toe hoe Hitler met ongeŽvenaarde en primitieve wreedheid de Joden begon te vervolgen. Geheel door duistere machten geleid, begon Hitler aan de Tweede Wereldoorlog en aan de moord op zes miljoen joden. Een gebeurtenis waaraan ook vele andere landen en personen hun handen vuil hebben gemaakt.De uitroeiing van de joden werd niet door Hitler uitgevonden, maar was reeds lang voor zijn aantreden in kannen en kruiken.Alleen moesten de organisaties nog een dwaas hebben die zich garant zou stellen om hun verantwoordelijkheid op zich te nemen en de schuld.

De firma Hollerith, die de sorteermachines om alle Joden snel te kunnen uitfilteren, van ponskaarten voorzag, verspreidde een affiche die niets aan de verbeelding overlaat. In zijn boek "IBM en de HolocaustĒtoont Edwin Black op Blz.137 een foto van die affiche. Een ponskaart met daarin een verbrandingsfabriek met rokende schoorsteen onder toezicht van het "alziend oog" zoals ook op het Amerikaanse 1 dollar voorkomt.Van wat er werkelijk bekokstoofd wordt in de wereld van de "Elite" en hun lakeien, heeft de geschiedenis nog maar weinig losgelaten.Churchill en Roosevelt lieten 6 miljoen Joden omkomen.

Op 9-10 november 1938 vond de Kristallnacht plaats waarbij 91 Joden werden vermoord en vele honderden gewond. 26.000 werden naar concentratiekampen gedeporteerd. De Kristallnacht markeert in feite het begin van de Holocaust. Meer dan 7500 Joodse bedrijven werden verwoest en 267 synagoges in brand gestoken. Talrijke Joodse begraafplaatsen worden geschonden. Het nazi-bewind noemde deze pogrom een spontane uitbarsting van ongenoegen van het Duitse volk tegen de Joden. De Joodse gemeenschap werd voor de schade verantwoordelijk gesteld en kreeg zelfs een boete opgelegd van ruim een miljard rijksmark.

In mei 1939 vertrok het schip ĎSt. Louisí uit Hamburg met 906 Joden aan boort met een geldig visum voor Cuba. De vluchtelingen kregen echter geen toestemming in Cuba aan land te gaan waarna het schip koers zette naar de Verenigde Staten. De Amerikaanse onderminister van Buitenlandse zaken weigerde eveneens de vluchtelingen op te nemen waarop het schip naar Europa terugkeerde. Uiteindelijk nam Groot-BrittanniŽ 287 vluchtelingen op, Frankrijk 224, BelgiŽ 214 en Nederland 181. De Joden die in Frankrijk, BelgiŽ en Nederland werden opgenomen stierven praktisch allemaal in Hitlers concentratiekampen. Joden die Duitsland en andere Europese landen wisten teontvluchten werden door de Britse marina tegengehouden of gedetineerd. De Britse regering informeerde de naziís zelfs over de manier waarop de Joden Duitsland wisten te ontvluchten.

Toen de eerste vernietigingskampen werden gebouwd waren niet alleen de Engelsen daarvan op de hoogte maar ook vele anderen. Men had met een aantal bombardementen zo een eind aan de bouw van bijvoorbeeld Auschwitz kunnen maken, maar men deed niets.Er komen steeds meer bewijzen dat met name de Verenigde Staten Hitler gedurende lange tijd geen strobreed in de weg legde om zijn genocidenplannen op de Joden uit te voeren. L'Osservatore Romano, de officiŽle krant van het Vaticaan, heeft de VS en Groot BrittanniŽ beschuldigd van het doelbewust toelaten van Hitler's Holocaust op 6 miljoen Joden. Volgens het Vaticaan hadden de Geallieerde inlichtingendiensten gedetailleerde kennis van de uitroeiingsplannen van de naziís, maar kozen ze er willens en wetens voor om niets te doen.In de krant wordt gezegd dat de toenmalige autoriteiten in Washington en Londen alle aanwijzingen voor Hitler's genocideplannen negeerden, bagatelliseerden en zelfs achterhielden. Eťn van de duidelijkste bewijzen hiervan is het feit dat tijdens de gehele Tweede Wereldoorlog noch de Amerikanen, noch de Britten bombardementen uitvoerden op de concentratiekampen en ook niet op de spoorlijnen en stations die dienst deden als aanvoerlijnen naar de vernietigingskampen. De machtselite in Amerika heeft eveneens Hitlers oorlogsmachine helpen financieren. Uit dank voor zijn steun aan Hitler kreeg de Amerikaanse industrieel Henry Ford het Grootkruis van de Duitse Adelaar. In zijn autofabrieken liet Ford jarenlang antisemitische propaganda distribueren.

Op het internet staan vijf miljoen luchtfotoís die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn gemaakt. Destijds hebben de geallieerden ze gebruikt om strategieŽn te bepalen. De fotoís, gemaakt door RAF-piloten, laten gebeurtenissen zien als D-Day, het tot zinken brengen van de Duitse Bismarck en de jodenvervolging . Er staan fotoís bij uit 1944 toen de vernietigingskampen op volle toeren draaiden waaronder die van Auschwitz.

Auschwitz was geen concentratiekamp in de eigenlijke zin van het woord, maar een uitroeiingskamp, een doodsfabriek. De Joden werden daar uitgeroeid als lastige insecten, vernietigd met het Zyklon B van de Duitse Maatschappij ter bestrijding van Ongedierte. Het is een van de onbegrijpelijkste mysteries van de Tweede Wereldoorlog waarom de spoorlijnen, de gaskamers en het hele vernietigingskamp Auschwitz-Birkenau nimmer is gebombardeerd. Toch wisten de geallieerden exact waar de kampen zich bevonden, hoe groot ze waren en waar de gaskamers stonden. Terwijl christenen in de omgeving van de vernietigingskampen naar de kerk gingen, werden op korte afstand grote aantallen joden vermoord waaronder ouden van dagen, kinderen, baby,s en zwangere vrouwen, allen werden als beesten de gaskamers in gedreven. Wat een onvoorstelbare wreedheden is dit joodse volk aangedaan.

Toen de Amerikaanse opperbevelhebber van de geallieerde strijdkrachten, generaal Dwight Eisenhower, de slachtoffers van de dodenkampen zag, gaf hij opdracht om zoveel mogelijk fotoís te maken. Ook gaf hij het bevel om de Duitsers uit de omliggende dorpen in de kampen te brengen, waar hun werd opgedragen de doden te begraven. Eisenhower verklaarde hierbij: ,,leg alles nu vast -maak films - zorg dat er getuigen zijn -want ergens in de geschiedenis zal er iemand opstaan en zeggen dat dit nooit is gebeurd.Ē Eisenhower heeft helaas gelijk gekregen want steeds vaker duiken er figuren op die beweren dat de Holocaust niets anders dan een verzinsel is, en dat niet alleen in de islamitische wereld. In Engeland is inmiddels de geschiedenis van de Holocaust uit de schoolboeken verwijderd, omdat dit onderwerp beledigend zou zijn voor het gedeelte van de moslim bevolking dat ontkent dat deze weerzinwekkende moordpartij ooit heeft plaatsgevonden.

Dwight Eisenhower

De Katholieke priester Patrick Desbois, die al sinds 2004 systematisch onderzoek doet naar de Holocaust (Shoah), zegt bewijs te hebben verzameld dat er naar alle waarschijnlijkheid veel meer dan de geschatte 6 miljoen Joodse slachtoffers tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Nazi's zijn vermoord. Zo ontdekte en documenteerde hij in Oost Europa 700 onontdekte massagraven, waar minstens 1,5 miljoen OekraÔnse Joden zijn begraven die werden vermoord door de Einsatzgruppen, de Duitse mobiele moordeenheden. Desbois begon zijn onderzoek bijna 60 jaar na de Holocaust, omdat hij volgens eigen zeggen diep getroffen was door wat zijn grootvader in de oorlog had meegemaakt toen deze onder vreselijke omstandigheden was opgesloten in het concentratriekamp Rawa-Ruska in de voormalige Sovjet Unie. 'Hij zei altijd dat het buiten het kamp nůg erger was. Ik vroeg me dan af wat er dan nog erger kon zijn dan dŠt.'

In 2004 richtte Desbois de organisatie Yahad-In Unum op -wat 'samen' betekent in zowel het Hebreeuws als Latijns- met als doel het verzamelen van zoveel mogelijk forensisch bewijs van de Holocaust. Naar aanleiding van wat hij ontdekte publiceerde Desbois in november 2009 het boek The Holocaust by Bullets (De Holocaust door kogels). Daarin schrijf hij onder andere over een bezoek aan een Oost Europees dorp, waar 100 oude boeren hem meenamen naar een Joods massagraf, en hem vertelden dat de Duitsers deze Joden het land in hadden gestuurd om 'uit te rusten', maar daar doelbewust explosieven hadden verborgen om hen te vermoorden. Andere Joden werden door de Duitsers -die ondertussen naar 'live' accordeon muziek luisterden- verplicht het massagraf te graven, waarna ze met ťťn kogel werden gefusilleerd. Degenen die niet meteen dood waren, werden levend bij de doden begraven. Volgens de inwoners van het dorpje had de aarde nog drie dagen lang bewogen, omdat overlevenden hadden geprobeerd zich uit de grond te worstelen. 'Het koste me een tijdje om dat te verwerken,' aldus Desbois.

Desbois gaat bij zijn onderzoek uiterst nauwkeurig te werk. Zo gebruikt hij oude kaarten uit Duitse en Sovjet archieven, en wil hij dat de nog levende ooggetuigen precies aangeven waar de Duitsers precies stonden, welke straten ze afsloten, of ze honden bij zich hadden, etcetera. ,,We maken er echt een ballistisch onderzoek van, omdat de Duitsers niet bang waren om bewijzen achter te laten.Ē Hij noemt als voorbeeld een dorp waar hij op ťťn enkele locatie 50 patronen vond, wat betekent dat de schutter bij het doodschieten van de Joden op dezelfde plek was blijven staan.Terwijl de Holocaust in het Westen, waar de Joden voor een groot deel door verbranding om het leven kwamen (na eerst verdoofd te zijn door het beruchte gas Zyklon B), zoveel mogelijk verborgen werd gehouden, werd de massamoord op de Joden in het Oosten publiekelijk uitgevoerd. ,,Iedereen die een pistool had kon uitgenodigd worden om deel te nemen aan een moordeenheidĒ, verklaarde Desbois, wiens primaire doel het tevens is om de ontdekte massagraven te beschermen tegen plunderingen.

Onder invloed van op valse en verdraaide feiten berustende Islamo-fascistische en anti-Zionistische propaganda wordt de Holocaust, door historici algemeen beschouwd als ťťn van de best gedocumenteerde gebeurtenissen uit de geschiedenis, vanwege anti-IsraŽl sentimenten met name in de Arabische wereld maar ook in Europa   steeds vaker in twijfel getrokken of zelfs ontkent

  De Einsatzgruppen (foto) vermoordden alleen al in de OekraÔne zo'n 1,5 miljoen Joden.

BBC reporter Patrick Gordon Walker meldde op 20 april 1945 bij de bevrijding van het concentratiekamp Bergen Belsen dat een groep Joodse overlevenden spontaan het Hatikva begonnen te zingen. Hatikva, wat in het Hebreeuws (התקווה) 'de hoop' betekent, is het officiŽle volkslied van IsraŽl. Hatikva gaat over de hoop van het Joodse volk terug te keren naar het land van zijn voorvaderen vanuit de diaspora.

Ze brandmerken de IsraŽlische dorpen in Samaria en Judea als illegaal

De Verenigde Naties, media, wereldleiders en woordvoerders van allerlei pro-PLO organisaties brandmerken de IsraŽlische nederzettingen als illegaal maar ze zijn niet alleen volledig in overeenstemming met de San Remo resolutie en het mandaat van de Volkerenbond, maar ookmet de Vierde Conventie van GenŤve (van 12 augustus 1949) en het internationale recht. Zelfs een oppervlakkig onderzoek van deze Conventie maakt duidelijk dat het bestaan en de oprichting van de nederzettingen in Samaria en Judea juridisch volkomen legaal is. Het IsraŽlische nederzettingenbeleid is dus niet een inbreuk op de diverse resoluties. Wat ook wettelijk is is dat IsraŽl de nodige maatregelen mag treffen om de veiligheid van haar onderdanen te handhaven. Dat er Joden wonen in Hebron, Gush Etzion en de Joodse wijk in het oostelijk deel van Jeruzalem is eveneens juridisch conform het internationale recht. Geen enkele resolutie verbiedt IsraŽl te bouwen in de Ďbetwiste gebiedení. BIG LIES: Demolishing The Myths of the Propaganda War Against Israel

In resolutie 181 wordt IsraŽl maar liefst dertig keer als Ďde Joodse staatí benoemd en is er geen sprake van een Palestijnse staat, logisch trouwens omdat er toen nog geen door de wereld gecreŽerd Palestijns volk bestond. ,,Vandaag roept de hele internationale anti-IsraŽl kliek volkomen onterecht dat de Joodse staat, Palestijns gebied bezet houdt.ĒDe volkomen illegale beslissing van de Verenigde Naties, leverde de Arabieren in totaal (inclusief JordaniŽ dus) maar liefst 82.7 procent land op dat aanvankelijk door de Volkerenbond aan de Joodse staat was toegewezen, en hielden de Joden daar maar17.3 procent van over wat ook nog eens voor 65 procent bestond uit woestijn. Volgens artikel 80 is de VN gehouden aan documenten die indertijd nog door de Volkerenbond zijn aangenomen. De San Remo resolutie en het Het mandaat van 1922 van de Volkerenbond, geven IsraŽl het recht om op de historische grond een nationaal vaderland voor het Joodse volk op te richten, inclusief Samaria, Judea en Jeruzalem.

De Arabieren wezen de voorstellen echter onvoorwaardelijk van de hand en waarschuwden dat er rekening gehouden moest worden met fel verzet van hun kant tegen dit verdelingsplan.

De oprichting van de staat Israel moet met geweld voorkomen worden.De oprichting van de staat Israel moet met geweld voorkomen worden. (Krantenartikel uit de London Times, 8 mei 1948.)

Hoezeer de Britten tegen de Joodse aanwezigheid waren mag blijken uit een gebeurtenis op 22 februari 1948 waarbij Britse militairen een simultane aanslag pleegden met drie autobommen in de Ben Jehoedastraat in het voornamelijk door Joden bewoonde westelijke stadsdeel van Jeruzalem. Daarbij vielen 54 doden en honderden gewonden. Op 13 mei 1948 verlieten de Britten overhaast hun mandaatgebied in de hoop dat de Arabieren daarna snel met de Joden zouden afrekenen. Op de vrijdagavond van 14 mei, net voor het begin van de sabbat, riep David Ben Goerion de staat IsraŽl uit. Het was 5 Iar 5708 op de Hebreeuwse kalender, en dat is de datum die de IsraŽliís vieren als Jom Haíatsmaíoet ĖOnafhankelijksdag. De zevenendertig vertegenwoordigers van de Volksraad ondertekenden de Onafhankelijksverklaring (Megilat Haíatsmaíoet) en gaven het land zijn Bijbelse naam: IsraŽl. Er ging een golf van geestdrift en ontroering door de harten van het Joodse volk bij het bekend worden van de proclamatie.

Onafhankelijkheidsverklaring David Ben Goerion 14 mei 1948

Na bijna 2000 lange jaren van wachten, van lijden, van vernedering en van onuitsprekelijke wanhoop had Gods volk eindelijk het eigen vaderland terug. In de officiŽle proclamatie van de onafhankelijkheidsverklaring werd echter geen melding gemaakt van ďGodĒ - enkel een vage verwijzing naar de ďRots van IsraŽlĒ. Velen van hen die de staat stichtten waren juist ďseculiere JodenĒ en sterk tegen elke verwijzing naar God. Onder hen IsraŽls meest gerespecteerde leiders en oorlogshelden sinds 1948 waaronder David ben Gurion zelf. Ook vandaag noemen een groot aantal inwoners van het huidige IsraŽl zich ďseculierĒ. Dat neemt niet weg dat het herstel van IsraŽl in 1948 een van de meest verbluffende gebeurtenissen in de geschiedenis is en alles te maken heeft met Gods plan.

 

Jesaja 66: 8 Wie heeft zoiets gehoord, wie heeft iets dergelijks gezien? Wordt een land op ťťn dag voortgebracht of een volk op eenmaal geboren? Maar Sion heeft nauwelijks barensweeŽn gekregen, of zij baarde haar kinderen.

 

Diverse Bijbelteksten maken duidelijk dat God wanneer IsraŽl zich van Hem zou afkeren en rebelleren tegen Zijn wet, ze dan verstrooid zou worden naar de einden der aarde en verdrukt zou worden.Daarnaast maken talrijke Bijbelteksten duidelijk dat ze ooit naar het aloude thuisland zouden terugkeren.

Psalm69:36, 105:8 Want God zal Sion verlossen en de steden van Juda bouwen, opdat zij daar wonen en het bezitten. Hij gedenkt voor eeuwig aan zijn verbond, het woord, dat Hij gebood aan duizend geslachten, dat Hij met Abraham sloot.....

Ook de profeten spraken van een tijd van wederoprichting aller dingen. Een tijd dat God zich opnieuw over Zijn volk zou ontfermen. Bijbelgetrouwe mensen hebben altijd geloofd dat deze gebeurtenis ooit nog eens zou plaatsvinden. Zij waren dan ook niet echt verrast toen dit wonder zich voltrok. Het was immers God Zelf die de oude profeten de woorden in de mond had gelegd over het herstel van IsraŽl en de terugkeer van het volk uit de natiŽn?

Ezechiel36:24 Ik zal u weghalen uit de volken en u bijeen vergaderen uit alle landen, Ik zal u brengen naar uw eigen land; Gij zult wonen in het land dat Ik uw vaderen gegeven heb; gij zult Mij tot een volk zijn en Ik zal u tot een God zijn.

Jesaja 43:6 Ik zeg tot het Noorden: Geef, en tot het Zuiden: Houd niet terug, breng Mijn zonen van verre en Mijn dochters van het einde der aarde.

Hosea14:5-6-7 Ik zal hun afkerigheid genezen, Ik zal hen vrijwillig liefhebben, want Mijn toorn keert zich van hen af. Ik zal zijn als de dauw voor IsraŽl, hij zal bloeien als een lelie..... Zijn loten zullen uitlopen; zijn pracht zal zijn als die van een olijfboom en zijn geur als die van de Libanon.

Öhij zal bloeien als een roos. Omgeving van het meer van Galilea.

Jesaja 61:4 Zij zullen de overoude puinhopen herbouwen, het verwoeste uit vroeger tijd doen herrijzen en de steden vernieuwen, die in puin liggen, die verwoest hebben gelegen van geslacht tot geslacht. 

EzechiŽl 16:60 Toch zal Ik denken aan Mijn verbond met u in de dagen vanuw jeugd. Ik zal met u een eeuwig verbond maken.

 

Het gaat in eerste instantie om een fysiek herstel en pas later om een geestelijk herstel.

 

EzechiŽl maakt duidelijk dat IsraŽl Ďhet verbond uit de dagen van IsraŽls jeugdí geminacht heeft en zelfs verbroken. Maar God heeft dat niet gedaan. God heeft nog steeds een bijzondere aandacht voor het volk IsraŽl en noemt het zijn erfdeel dat bij Hem op de berg Sion en in Jeruzalem voor eeuwig zal wonen, de schooonste van al zijn woningen. Er staat dat Hij het zal gedenken en er een eeuwig verbond aan zal toevoegen. Het oude IsraŽl is dus niet terzijde geschoven. IsraŽl zal het aloude Bijbelse land voor altijd bewonen en uiteindelijk een zegen voor de wereld worden. EzechiŽl zegt dat God verzoening zal doen voor alles wat zij gedaan hebben. Ook de profeet Jeremia vertelt over de vergeving van alle zonden. Maar voor de volken die IsraŽl geslagen hebben, zal het minder goed aflopen. Zij zullen gestraft worden. God zal het bloed van zijn kinderen wreken.

Deuteronomium 32:43 Jubelt, gij natiŽn om zijn volk, want Hij wreekt het bloed van zijn knechten en verzoent zijn land, zijn volk.

Het verhaal doet de ronde dat IsraŽl is gecreeŽrd omdat Europa zich schuldig voelde over de Holocaust. Dit is zover bezijden de waarheid dat zelfs anti-IsraŽlische historici dit niet durven beamen. Israel is niet echt ontstaan in 1947. In 1947 was IsraŽl al een functionerend land met een eigen taal, cultuur, landbouw, universiteiten, kranten en een eigen leger dat in staat was het land te verdedigen tegen de aanvallen van de omringende Arabische landen. Het enige dat gebeurde na de Holocaust was een stemming in de Verenigde Naties dat echter nooit door de Arabische wereld is geacepteerd omdat men er voor koos de Joodse staat te vernietigen. IsraŽl riep zelf haar onafhankelijkheid uit en vocht voor haar voortbestaan zonder hulp van dezelfde VN. VN-Resolutie 181 wordt dikwijls uitgelegd als het ontstaan van IsraŽl, maar daar heeft het niets mee van doen. Groot-BrittanniŽ was een koloniale macht in de regio en was tegen de onafhankelijkheid van IsraŽl en stemde tegen Resolutie 181. De meederheid van stemmen in Resolutie 181 kwamen van niet-Europese landen, voornamelijk Latijns Amerika en Oost Europa, zoals Bolovia, BraziliŽ, Panama, Perus en Polen, OekraÔne en de Sovjet Unie. 7 Europese landen stemden voor, waarvan de meeste Noord-Europese landen zoals Zweden en Denemarken, landen die weinig met de Holocaust van doen hebben gehad.

Post-Holocaust schuldgevoel was niet de reden dat Resolution 181 werd aangenomen. Minder dan eenderde van de vůůr stemmers kwamen uit landen waar de Holocaust een rol heeft gespeeld. Linkse activisten beweren dat Resolution 181 een racistische actie was, maar de helft van de vůůr stemmers waren geen-witte landen en niet-Europees. Israel is niet ontstaan naar aanleiding van VN Resolution 181.Zij die deze mythe demonstreren negeren de ware geschiedenis en wat de Bijbelse profeten hebben voorzegd over IsraŽls terugkeer naar het aloude thuisland.Zij die wat anders beweren zijn niets anders dan bedriegers.

De Arabieren doen een poging IsraŽl te vernietigen.

Het verzet waar de Arabieren mee gedreigd hadden, begon een dag nadat Ben Goerion de staat IsraŽl had uitgeroepen. De nauwelijks 650.000 Joodse overlevenden van de Holocaust en de Arabische pogroms zagen zich tegenover een overmacht geplaatst van 1 miljoen troepen uit Egypte, SyriŽ, TransjordaniŽ, Libanon, en Irak. Daarnaast nam het Arabische Bevrijdingsleger deel aan de gevechten, het Islamitische reddingsleger (geleid door de moefti van Jeruzalem), de Moslimbroederschap en gewapende bendes uit Saoedi-ArabiŽ, LibiŽ en Jemen. Het was de bedoeling om IsraŽl van de kaart te vegen en alle Joden de zee in te drijven.Azzam Pasja, secretaris-generaal van de Arabische Liga, beloofde trots: ,,Dit wordt een uitroeiingsoorlog en een slachting die groter zal zijn dan de Mongoolse slachtingen en de Kruistochten.Ē De Arabische woordvoerder Jamal Hoesseini riep ,,de bodem van Palestina gedrenkt zal worden in bloedÖí Ze hadden schaamteloos met de naziís gecollaboreerd, actief meewerkend aan ís werelds ergste genocide. De geestelijken van de Al-Azjar Universiteit in CaÔro, het meest prestigieuze instituut van islamkennis, riepen op tot jihad. De Arabieren weigerden elke coŽxistentie met de inferieure dhimmiís, niet islamieten, en vielen ogenblikkelijk het dwergstaatje IsraŽl binnen, het startsein voor de eerste IsraŽlisch Arabische oorlog. Zelfs de VN veroordeelden deze aanval.

De Arabieren werden gewoon getraind en bewapend door de Britten en de Fransen, die de Arabische oliedollars goed konden gebruiken. Het Jordaanse leger werd geleid door Engelse officieren en de luchtmacht van Engeland, de RAF, vocht tegen de IsraŽliís om het Egyptische luchtruim te verdedigen.De Britten stuurden grote hoeveelheden wapens en munitie naar Egypte, Irak en TransjordaniŽ en probeert met een blokkade te verhinderen dat de Joodse staat militair kan worden bevoorraad. De IsraŽliís hadden niet ťťn tank of zelfs maar een kanon. De luchtmacht bestond uit negen verouderde vliegtuigen. 600.000 Joden tegen 45 miljoen Arabieren. 18.900 soldaten namen het op tegen een overweldigende Arabische overmacht. Deze oorlog koste 6373 IsraŽliís het leven. Winston Churchill uitte op 26 januari 1949 felle kritiek op de Britse minister van Buitenlandse Zaken Ernest Bevin, vanwege de partijdigheid in het conflict tussen IsraŽl en de Arabieren en eiste de erkenning van de staat van IsraŽl niet langer uit te stellen. Dit had tot gevolg dat de Britse regering op 29 januari 1949 besloot IsraŽl te erkennen.

ziongate1948aNa de val van Jeruzalem op 11 juni 1948 werden de Joden massaal en onder begeleiding van de Britten uit de Oude Stad gedreven. [foto: Think Israel]

De begraafplaats op de Herzl berg telt vele graven zonder namen. Dit zijn de graven van de Holocaust overlevenden die naar IsraŽl kwamen om mee te helpen in de strijd tegen de Arabieren en het voortbestaan van de Joodse natie. Niemand had tijd om hun namen te noteren. De VN deed niets en Europa keek meewarig toe toen het Joodse volk wederom in doodsnood verkeerde. IsraŽl kreeg wel hulp uit Jan Masaryks Tsjechoslowakije, dat IsraŽl van wapens voorzag omdat die een tweede, definitieve slachting van de Joden zag dreigen. De Verenigde Naties rapporteerde op 16 februari 1948 dat de Arabieren alle VN-resoluties aan hun laars lapten.

Wat op een vernietiging van IsraŽl had moeten uitdraaien werd een regelrechte catastrofe voor de Arabische legers. Ondanks hun enorme overmacht aan manschappen en wapens zagen zij zich geen kans om hun plannen uit te voeren. Dat IsraŽl deze oorlog won was niets anders dan een mirakel. Het was de hand van God die hen had beschermd.

Jesaja 41:10 -14Ė vrees niet, want Ik ben met u, zie niet angstig rond, want Ik ben uw God Ik sterk u, ook help Ik u, ook ondersteun Ik u met mijn heilrijke Rechterhand. Vrees niet, gij wormpje Jacob, gij volkje IsraŽl! Ik ben het, die u help; luidt het woord des Heren, en uw Verlosser is de Heilige Israels.

Jesaja 51:25-26 Ik zelf zal strijden tegen uw bestrijders en Ik zelf zal uw zonen redden. En Ik zal uw verdrukkers hun eigen vlees doen eten, en van hun eigen bloed zullen zij dronken worden als van jonge wijn; en al het levende zal weten, dat Ik, de Here, uw Redder ben, en uw Verlosser, de Machtige Jakobs.

Alleen het door Engeland getrainde en bewapende leger van koning Abdallah van JordaniŽ was enigszins tegen IsraŽl opgewassen. De Jordaniers maakten zich zelfs meester van een deel van Jeruzalem waaronder de Kotel (Klaagmuur). De gevechten duurden met enkele onderbrekingen voort tot begin 1949. Toen bereikten de Verenigde Naties een staakt-het-vuren, dat werd gevolgd door vrij vruchteloze onderhandelingen op het Griekse eiland Rhodos. Het resultaat was dat de gebieden die sinds duizenden jaren Samaria en Judea heten Ėvolledig ten onrechte bestemd voor de Arabisch-Palestijnse staat- door JordaniŽ werd bezet en in 1954 werd geannexeerd terwijl Egypte de Gazastrook bezet hield.

Joodse vluchtelingen WestbankJoodse vluchtelingen uit de Bijbelse gebieden Samaria en Judeaals gevolg van de Jordaanse etnische zuiveringen in 1948.

Noch de Jordaanse heerschappij over Samaria en Judea, noch de heerschappij van Egypte over Gaza, werd ooit internationaal erkend, omwille van het eenvoudige feit dat deze twee landen gebieden bezet hielden die volgens internationale overeenkomsten, internationale besluiten en het internationale recht, behoorden tot het Joods nationaal Tehuis. Maar dat weet bijna niemand, dat hoort bij het grote vergeten. Ongeveer 1500 Joodse bewoners van het Joodse Kwartier in de Oude Stad werden met geweld verdreven en enkele honderden werden gevangen genomen en alles wat aan hen herinnerde verwoest.

Koning Abdullah, de verwoester van Jeruzalem

Meer dan 40.000 Joden in Samaria en Judea en in Gaza, waarvan duizenden Joden generaties lang onder de Turks-Ottomaanse bezetter hadden gewoond, werden eveneens verdreven. Alles wat aan de Joodse bewoners herinnerde werd vernield en ontheiligd. In de Oude Stad werden 68 synagogen, waaronder de beroemde Hurva synagoge, door de Jordaanse troepen totaal verwoest. Deze synagoge is op 15 maart 2010 voor de derde keer plechtig ingewijd. De synagoge is een exacte kopie van de synagoge in de Oude Stad die in mei 1948 door de JordaniŽrs werd verwoest. Het gebouw is altijd het centrum van de Joodse gemeente geweest. De herbouw heeft drie jaar gekost. Daarbij is ruim anderhalf jaar onderzoek gedaan naar de oorspronkelijke synagoge. Het gebouw heeft een koepel van 25 meter hoog en steekt niet alleen uit boven veel minaretten, maar is zelfs hoger dan de Al-Aqsa- en de Rotskoepel op het tempelplein. Op de vier plafonds van de binnenste koepel zijn de schilderingen te zien van het graf van Rachel, de graftombe van de aartsvaders in Hebron en de Citadel van David. De Hurva-synagoge werd in 1702 opgericht door de leerlingen van de wijze Jehuda HaChassid uit Vilna. Er bevinden zich in het gebouw resten van alle tijdperken, waaronder zelfs een mikwe (ritueel bad) uit de tijd van de eerste tempel. Verder is er een onderdaardse toegang naar de Cardo uit de tijd van de 2e tempel. Een profetie zegt dat na de derde inwijding van deze synagoge de bouw van de derde tempel zal beginnen.

 

De gerestaureerde Hurva synagoge in Jeruzalem

JordaniŽ tekende voor de vrije toegang tot de Olijfberg in het wapenstilstandsakkoord in 1948. Maar tussen 1948 en 1967 voorkwam JordaniŽ dat IsraŽlische burgers de berg bezochten om daar hun doden te begraven. Op de Joodse begraafplaatsen werden door de JordaniŽrs 38.000 graven geschonden en grafstenen stukgeslagen en gebruikt als constructiemateriaal. Al deze feiten vonden plaats onder het oog van de Verenigde Naties die het allemaal liet begaan.

Het is de laatste jaren opnieuw gewoonte graven op de Olijfberg te vernielen. Vandalisme en vernielingen van graven hebben ervoor gezorgd dat er een sterke daling is in het aantal begrafenissen op de belangrijkste Joodse begraafplaats van de wereld. IsraŽlische autoís worden aangevallen (gestenigd), rouwstoeten durven die alleen nog maar in grote groepen naar de begraafplaats te rijden en taxichauffeurs weigeren om families naar de graven van hun overleden familieleden te vervoeren omdat ze de situatie te gevaarlijk vinden. Dit vanwege een regen van stenen en rotsblokken die op de IsraŽlische autoís worden gegooid vanaf beide kanten van de weg. Vele bekende en onbekende Joden zijn hier naar hun laatste rustplaats gebracht. Onder hen rabbijnen, politici, staatshoofden, geleerden en ďgewoneĒ mensen uit Israel, maar ook uit het buitenland. Voor velen was het de laatste wens om op de berg te worden begraven.

Nu IsraŽl Samaria en Judea in bezit heeft is het favoriete woord ďbezettingĒ en spreekt men van de ďwestbankĒ. Woorden waarin de haat tegen de Joodse staat tot uitdrukking wordt gebracht. Het zijn dus de Arabische staten, die de Arabieren van hun zogenaamde Ďlegitieme rechtení, die ze in 1947 van de Verenigde Naties hadden gekregen, hebben beroofd. De oorlogstoestand bracht een stroom van zoín 350.000 (deze aantallen werden later opgedreven) Arabische vluchtelingen op gang naar de Arabische landen waar ze in vluchtelingenkampen werden gestopt om zo de haat jegens de Joodse staat zorgvuldig in stand te houden. Door de Joden het land uitgejaagd, zo zei men, maar de Arabieren werden niet door IsraŽl verdreven. De eerste IsraŽlische regering onder leiding van David Ben Goerion probeerde de Arabieren zelfs tegen te houden. Er maakten 160.000 Arabieren gebruik van IsraŽls aanbod om in IsraŽl te blijven.

De andere Arabieren vertrokken omdat hun leiders via de radio en pamfletten opriepen om in de naam van Allah daarop aandrongen. Zo riep onder meer de moefti van Jeruzalem alle Arabieren op het land zo snel mogelijk te verlaten, omdat ze het gevaar liep anders gedood te worden door de Arabische troepen en de bommen. ,,Onze legers staan klaar aan de poorten en zullen alles en iedereen uitroeien om ons land vrij te krijgenĒ, zo sprak moefti Haj Mohammed Effendi Amin El Husseini. Daarnaast werd tijdens propagandistische radio uitzendingen IsraŽl beschuldigd van wreedheden tegen de Arabische bevolking. Dat deed duizenden besluiten het land te verlaten.

Bovendien zouden burgers die geen gehoor gaven om te vertrekken worden beschouwd als overlopers. De vluchtelingen zouden volgens de Arabische leiders weer naar hun huizen kunnen terugkeren, zodra de nieuwe staat IsraŽl was veroverd en de overgebleven Joden de zee in waren gedreven. Maar dat liep even anders. Door de nederlaag van de Arabische wereld zaten de vluchtelingen die dachten snel naar huis terug te kunnen keren, vast in de omliggende Arabische staten waar ze veelal in vluchtelingenkampen waren ondergebracht. Sindsdien worden de gevluchtte Arabieren tot op de dag van vandaag door de Verenigde Naties en 1700 hulporganisaties en donorlanden, onderhouden. De Arabieren die voor de bommen van hun eigen broeders zijn gevlucht, ontlenen hun bestaan aan de leugen dat zij door IsraŽl zijn verdreven en mogen zich verheugen in het feit dat steeds meer mensen, waaronder kerken, die leugen voor waarheid aannemen.

Terugkeer was aan het eind van de jaren veertig wellicht nog mogelijk geweest als de Arabieren tenminste bereid waren geweest in vrede met het Joodse volk te leven. Maar dat waren ze helaas niet. Toen niet, en nu nog niet! De enige uitzondering van werkelijke uitzetting en onteigening geldt een aantal Arabieren dat aan de Libanese grens woonde. Maar dat waren grenscorrecties die door het Britse mandaat werden toegepast en later door IsraŽl overgenomen. Zelden hoort men iets over de massale exodus van de 820.000 Joodse vluchtelingen die eeuwenlang in de Arabische landen hadden gewoond en zich na het oprichten van de staat IsraŽl genoodzaakt zagen deze landen te ontvluchten met achterlating van alles wat zij en hun families soms generaties lang hadden opgebouwd.520.000 van hen vestigden zich in IsraŽl waarvan een deel jarenlang in tentenkampen en barakken hebben gewoond, zonder hulp van het buitenland. De VN bekommerde zich alleen om de Arabische vluchtelingen.

De terugkeer van het Joodse volk naar het land hunner vaderen is een van de grootste wonderen die de wereld ooit heeft aanschouwd en een duidelijke bevestiging van de Bijbelse profetieŽn. Dat betekent niet dat de liefde voor de kinderen van IsraŽl ook automatisch steun voor de politieke doeleinden van de staat IsraŽl hoeft te betekenen. De farizeeŽn domineerden het volk ten tijde van de Here Jezus en hun denkrichting is vandaag nog steeds actueel. In het boek Openbaring 2-9 en 3-9 wijst Johannes er twee keer op dat de Joden die Ďpretenderen Joden te zijn, het niet zijní maar de Synagoge van Satan vormen.

Sinds de komst van de Joden is het land onherkenbaar veranderd. Miljoenen bomen zijn er geplant door het hele land. Op berghellingen, in dalen en in delen van de woestijn. Bossen met pijnbomen, dennen, cypressen en eucalyptussen, en velden vol met allerlei soorten vruchtbomen. Een van de mooie voorbeelden is de vlakte van Jisreel. In 1920 lag dit gebied geheel braak, overwoekerd door gras en moerassen waarin de malariamug heerste. Alleen op de heuvels rondom lagen een paar kleine Arabische dorpjes. Nu ziet men overal bloeiende velden, boomgaarden, akkerland en Kibboetsiem. Ook dit is allemaal door de profeten voorzegd. Vanaf de oprichting van het Jewish National Fund (JNF) in 1901 zijn er maar liefst 240 miljoen bomen gepland. Er woonden eind 2009, 304.000 Joodse pioniers in 123 Joodse nederzettingen in Judea en Samaria. Het grondoppervlak dat zij bewonen beslaat 9.3 procent van wat de wereld Ďde bezette gebiedení noemen.

Ezechiel 36:8-35-36. Maar gij bergen van IsraŽl, zult uw takken voortbrengen en uw vruchten dragen voor Mijn volk IsraŽl.En men zal zeggen; Dit land dat verwoest was, is geworden als het hof van Eden; de steden die, verwoest en vernield, in puin lagen, zijn weer versterkt en bewoond. Dan zullen de volken die om u heen overgebleven zijn, weten dat Ik, de Here, herbouwd heb wat vernield was en beplant heb wat verwoest was. Ik, de Here, heb het gesproken en Ik zal het doen.

Het grote teken sinds 1948 is dat de Vijgeboom IsraŽl aan het uitbotten is. Sinds die datum heeft de wereld de geboorte mogen meemaken van de staat IsraŽl in het oude land van hun vaderen. Geen enkele vorige generatie heeft dit teken mogen zien en dat geeft aan hoe laat het inmiddels is op Gods tijdklok. In het beeld van de Olijfboom spreekt Paulus van een wortel, van natuurlijke takken en van takken die van elders zijn ingeŽnt. De wortel en het verbond begint bij Abraham, Isašk en Jacob. Vanuit de wortel is de Olijfboom gegroeid. De natuurlijke takken zijn de nakomelingen, het volk van IsraŽl. Dan blijkt dat na de verwerping van Jezus, er wilde loten in de boom worden ingeŽnt. Deze wilde loten zijn de mensen uit de heidenwereld die tot geloof en wedergeboorte in Jezus Christus zijn gekomen. De levende gemeente van Jezus, ingelijfd in IsraŽl, ingeŽnt in de edele Olijfboom. Zij zijn in de voorhoven van de Here geplant en zullen tot hun ouderdom groen en fris zijn en vruchten voor God voortbrengen.

In Galaten staat het zo;

Galaten 3:7-14-29. Gij bemerkt dus, dat zij, die uit geloof zijn, kinderen van Abraham zijn. Zo is de zegen van Abraham tot de heidenen gekomen in Jezus Christus, opdat wij de belofte des Geestes ontvangen zouden door Geloof. Indien gij nu van Christus zijt, dan zijt gij zaad van Abraham, en naar de belofte erfgenamen.

Zo is Abraham de vader van vele volken geworden; zijn geslacht is inderdaad even talrijk als de sterren des hemels en het zand der zee. De les van de Vijgeboom is dat het fysieke herstel van IsraŽl sinds 1948 in gang is gezet en dat het geestelijk herstel daarop zal volgen bij de wederkomst van de Messias. Zoals de voorzegde rampspoed over het Joodse volk is gekomen zo zal ook de zegen over hen worden uitgestort. De gebeurtenissen die zich nu rond IsraŽl voordoen, hebben profetische dimensies. Niemand zal ooit nog in staat zijn het Joodse volk uit hun land te verdrijven,want God zal daar Persoonlijk op toe zien. Dat wil niet zeggen dat al het leed voor IsraŽl geleden is want de wereld is Gods volk vijandig gezind en de Arabische buren maken zich op voor een volgende confrontatie. Maar dit zal voor hen op een drama uitlopen want God heeft niet alleen gesproken maar zal straks ook handelend optreden.

Jesaja 41:11 Zie, allen die tegen u in woede ontstoken zijn, staan beschaamd en worden te schande, de mannen die u bestrijden worden als niets en komen om.

Genesis12:3 Ik zal zegenen wie u zegenen, en wie u vervloekt zal Ik vervloeken.

Wie voor IsraŽl is zal Gods zegen ontvangen en wie tegen is zal Hij vervloeken. Als Jezus straks naar de aarde terugkeert om Zijn volk voorgoed te bevrijden dan zal Hij de volken van de aarde rekenschap vragen voor hun gedrag ten aanzien van IsraŽl.

Joel 3:1-2 Want zie, in die dagen en te dien tijde, wanneer Ik een keer zal brengen in het lot van Juda en van Jeruzalem, zal Ik alle volken verzamelen en afvoeren naar het dal van Josafat, en Ik zal aldaar met hen in het gericht treden ter oorzake van Mijn volk en van Mijn erfdeel IsraŽl, dat zij onder de volken verstrooid hebben, terwijl zij Mijn land verdeelden, en over Mijn volk het lot wierpen.....

Nog steeds wordt Jeruzalem door de heidenen vertrapt. Tijdens de vergadering van de Arabische Liga in Koeweit in maart 2014, kreeg PLO-terreurleider Abu Mazen (Mahmoud Abbas) de steun van de Arabische staten bij de vraag over de Joodse karakter van IsraŽl. 'We willen onze absolute afwijzing uitspreken over de eis, IsraŽl als een Joodse Staat te beschouwen', stond in de slotverklaring van de Arabische top. Het feit dat de Arabische Liga in deze zaak aan Mazens kant staat, is niet verwonderlijk. Het laat alleen maar zien hoe uniform de Arabische wereld, die juist door conflicten wordt geteisterd, is in de strijd tegen IsraŽl. Ook kreeg Mazen steun van de Amerikaanse minister van Buitenlandse zaken John Kerry die de eis IsraŽl als Joodse staat te erkennen, een tactische fout van de IsraŽlische regering noemde.

IsraŽl strijdt om zijn bestaansrecht in het midden van een overmacht aan Arabische naties en diverse terreurbendes.Maar desondanks heeft IsraŽl een moderne staat weten op te bouwen. En de gehele overige wereld, christelijk of niet-christelijk, is dusdanig vervreemd van het heilsplan van God naar Bijbels perspectief, dat zij met een natte vinger meebeslissen over land en volk van IsraŽl. De wereld wil het Joodse volk niet. Die weerzin wordt al beschreven in Psalm 83:5, waar gezegd wordt: Komt laten wij hen als volk verdelgen, zodat aan de naam van IsraŽl niet meer wordt gedacht. Dit is niet slechts een achterhaalde uitspraak uit een ver verleden, maar het plan van de Arabische wereld en eigenlijk de hele wereld.

(*) Op 10 oktober 1960 hield de IsraŽlische minister van Buitenlandse zaken Golda Meir een toespraak voor de Verenigde Naties, waarin ze de Arabische leiders dringend opriep om met IsraŽl over een vredesakkoord te onderhandelen. De Egyptische dictator Gamal Abdal Nasser antwoordde in dat jaar dat Egypte IsraŽls bestaansrecht nooit zou erkennen. Op 8 maart 1965 riep Nasser: ,,We veroveren Palestina niet met haar bodem bedekt met zand, maar met haar bodem gedrenkt in het bloed.Ē Deze uitspraak gedaan twee jaar vůůr de oorlog van 1967, lieten al weinig twijfel aan zijn werkelijke bedoelingen.

Tijdens de Zesdaagse Oorlog werden Judea en Samaria, Gaza en de Golan-hoogvlakte, - allemaal onderdeel van het aloude Bijbelse hartland- heroverd. Daarnaast werd de hele SinaÔ veroverd. De overwinningen van IsraŽl doen denken aan het verhaal over de Gideonnieten in het Bijbelboek Richteren

Richteren.7:12 Midian nu en Amalek en al de stammen van het Oosten lagen in de vlakte, talrijk als sprinkhanen, en hun kamelen waren ontelbaar, talrijk als het zand aan de oever van de zee.

Gideon stelde daar in opdracht van de Here slechts 300 man tegenover. Maar de Here was aan hun zijde want terwijl de driehonderd op hun horens bliezen, richtte de Here in de gehele legerplaats het zwaard van de een tegen de ander. Zo zullen IsraŽls vijanden straks opnieuw met de Here te maken krijgen en het volk van IsraŽl zal opnieuw ervaren dat de Here aan hun zijde is.

Tijdens de Yom Kippur oorlog in 1973 heeft IsraŽl serieus overwogen om de Syrische hoofdstad Damascus te bombarderen om zo het Syrische offensief tegen IsraŽl te stoppen, maar dit werd door de IsraŽlische premier Golda Meir geblokkeerd. Uiteindelijk wist IsraŽl de oorlog tegen Egypte en SyriŽ alsnog te winnen, ondanks het feit dat IsraŽl zich gesteld zag voor een enorme overmacht: SyriŽ had bijna 7x zoveel tanks en bij het Suezkanaal moesten slechts 500 IsraŽlische soldaten het opnemen tegen 80.000 militairen van het Egyptische leger. Na twee weken maakte de VN Veiligheidsraad middels een resolutie een einde aan de oorlog, omdat deze desastreus verliep voor Egypte en SyriŽ. Beide landen verloren ongeveer 35.000 man en 370 vliegtuigen, tegen 2688 omgekomen soldaten en 102 verloren gegane gevechtstoestellen aan IsraŽlische kant.

 

Het interesseert het de wereld van vandaag geen zier dat perfide nazi propaganda tegen IsraŽl en de Joden in het algemeen dagelijkse kost is in het Midden Oosten. De knuffelgevoelens van de Europese leiders voor de namaak Filistijnen is ronduit verbijsterend. Naast het misselijkmakende beleid van de leiders in Brussel, zijn er nog de verschillende organisaties die er alles voor over hebben, IsraŽl te demoniseren. Ooit deelde het Palestina Komitť pamfletten uit die vertelden hoe de duivelse IsraŽlische luchtmacht geboobytrapt speelgoed uitgooide boven de kampen van Palestijnse vluchtelingen. De naziís hadden dit soort propagandamateriaal ook al gebruikt, maar toen waren het de Amerikanen en de Engelsen die hiervan beschuldigd werden. Wat het meest triest is, is dat er vandaag nog steeds mensen zijn die deze smerige leugens geloven.

 

Ook de Amerikaanse presidenten doen mee aan het vervalsen van bindende resoluties. Zo zei onder meer Bill Clinton op 16 december 1996: ,,De nederzettingen zijn absoluut een obstakel voor de vrede.Ē Hij doelde daarmee op de volkomen legale Joodse plaatsen in Samaria, Judea en Gaza. Het roept ergernis op als in de internationale media Arabische propaganda als feiten worden weergegeven. De hele Arabische desinformatiemachine gaat ongecontroleerd zijn gang.

 

Te lang hebben antisemieten gelegenheid gehad het jodendom te demoniseren in deze allerminst van jodenhaat bevrijde wereld. De meeste christelijke regeringen en ook kerken weigeren IsraŽls recht op Jeruzalem te erkennen. Men mag verwachten dat ze de Bijbel kennen waarin op dramatische wijze wordt verteld -en door de profeten voorzegd -over de plaats die deze stad inneemt in de drieduizend jaar oude geschiedenis van het volk van IsraŽl. De wereldleiders negeren de onbetwistbare Joodse waarheid en omarmen de fantastische onzin van een islamitisch-religieus recht en de leugenachtige islamitische aanspraak op de Heilige Stad. De christelijke naties hebben zelfs actief en meedogenloos met de Arabieren gecollaboreerd bij het in de lopende geschiedenis implanteren van een schandalig op niets gebaseerde leugen, die, zo benadrukken zij impliciet, de Joodse waarheid moet vervangen.

Dat er geen sprake is van enige bezetting, bleek ook nog eens uit het onderzoek van een commissie die werd voorgezeten door rechter Edmund Levy en die bestond uit hogere juristen. Deze commissie werd in 2011 ingesteld door Benjamin Netanyahu om diepgaand juridisch onderzoek te doen naar de status van IsraŽl en de nederzettingen in Samaria en Judea. De commissie kwam in een 90 paginaís tellend rapport inclusief bijlagen, tot de conclusiedat in zuiver wettelijke termen IsraŽl geen bezettende macht is in Judea en Samaria, integendeel: het is de rechtmatige eigenaar.

Voormalige rechter Edmond Levyís commissierapport verklaart het wettelijk recht van IsraŽl op het bezit van Judea en Samaria

Ook de 3de Kamer van het Hof van Beroep van Versailles heeft in een historisch proces verklaard dat IsraŽl volgens het internationaal recht de wettige bewoner is van de Bijbelse gebieden Samaria en Judea in de volksmond de bezette Palestijnse gebieden, ook wel ten onrechte de Westelijke Jordaanoever of Westbank genoemd. De Palestijnen hadden een rechtszaak aangespannen tegen Israel vanwege de lightrailverbinding in Jeruzalem, aangelegd door twee Franse bedrijven: Alto en Veolia. Tegelijk stelde het Hof dat de Palestijnen geen recht hebben op het gebied.Volgens advocaat Gilles-William Geldadel, een advocaat van naam, en president van de organisatie ĎAdvocaten zonder Grenzení, benadrukt dat de uitspraak van het Hof van toepassing is op de hele Westelijke Jordaanoever.In zijn uitspraak noemde het Hof artikel 43 van de Vierde Haagse Conventie uit 1907, waarin staat dat zodra een autoriteit over een gebied in handen komt van een andere bezitter, deze partij de verplichting heeft alles te doen om de openbare orde en veiligheid te herstellen. Omdat noch de PLO, noch de PA (Palestijnse Autoriteit) een staat zijn, kunnen ze geen beroep doen op allerlei verdragen en wetten, die gelden tussen staten. Hier komt nog bij dat de betreffende verdragen alleen gelden voor landen die deze verdragen hebben ondertekend.De Palestijnen die rechtszaak hadden aangespannen, werden door het Hof veroordeeld tot het betalen van 30.000 euro aan Alto, 30.000 euro aan Alto Transport en 30.000 euro aan Veolia Transport. De uitspraak is definitief omdat de PLO, Fatah en de Association France Palestina Solidariteit niet in beroep gingen bij het Opperste Gerechtshof. Deze uitspraak betekent dat de Palestijnse claims over de bezetting door Israel van de Westbank illegaal zijn.

Naast de bindende resoluties, die vandaag nog onveranderd van kracht zijn, welke IsraŽls recht op het land bewijzen, bestaat Gods Woord. Honderden Bijbelteksten laten niets aan duidelijkheid te wensen over aan wie het land toebehoort.

Jeremia 31:4-5 ĎWeder opbouwen zal Ik u, zodat gij gebouwd wordt, jonkvrouw IsraŽls. Opnieuw zult gij u tooien met tamboerijnen en uittrekken in vrolijke reidans; gij zult weer wijngaarden planten op de bergen van Samaria, en wie ze planten, zullen ook de vrucht genieten.í God zegend IsraŽl.

Zelfs christenen nemen dat dit soort profetieŽn niet serieus genomen moeten worden en hebben geen oog voor de overduidelijke beloften die de Heer aan Zijn volk heeft gedaan. Het bestaan van IsraŽl geeft ze een ongemakkelijk gevoel omdat diverse herders op de kansel beweren dat de beloften aan de kinderen van IsraŽl hebben afgedaan. Ze veroordelen de daden van IsraŽl, terwijl de dreigingen waaraan IsraŽl dagelijks blootstaat worden vergoeilijkt of volledig genegeerd. Als het aan verschillende kerken lag, zou IsraŽl heden ten dage niet bestaan. Maar er is geen duidelijker teken denkbaar van Gods liefde voor Zijn uitverkoren volk dan dat Hij het bewaart en beschermt in het land dat Hij hen heeft beloofd.

Klik hier voor een korte video over de opbouw van IsraŽl over een periode van honderd jaar.

Wie denkt dat de huidige problemen in het Midden-Oosten op vreedzame manier op te lossen zijn, zal bedrogen uitkomen. De wereld heeft IsraŽl aangewezen als zondebok voor alle problemen en intussen Arabische landen opnieuw bezig met het treffen van voorbereidingen voor een volgende oorlog. Vanaf de oorlog van 1967 heeft IsraŽl een politiek van toegeven aan de Arabieren, toegepast. Het resultaat is geweld, blinde haat en moord. Na de Yom Kippoeroorlog van 1973 bood Abba Eban de Arabieren in vloeiend Arabisch een eervolle vrede aan. Korte tijd later vatte hij zijn ervaring in de tot op heden meest geciteerde zin van een IsraŽlische diplomaat samen met de woorden: ,,De Arabieren laten geen gelegenheid voorbijgaan,een gelegenheid voorbij te laten gaan.ĒEen Joodse staat temidden van de Arabische staten is een doorn in het oog van praktisch alle Arabieren. IsraŽl wordt niet alleen als een vreemde eend in de bijt beschouwd, maar wordt gezien als een Ďkankergezwelí en dat niet alleen in de Arabische wereld. En Joden in de diaspora worden aangeduid als Ďkankeruitzaaingeníwat moet worden verwijderd.

Opmerkelijk is ook dat de Arabische landen, de Libanese terreurbeweging Hezbollah, Hamas en het PLO-bewind in Ramallah, hun nederlagen steeds opnieuw uitleggen als overwinningen.Toen IsraŽl in 1982 Libanon binnentrok en Arafat en zijn bende het land uitschopte, spraken de Arabische leiders en de media, van een overwinning. Toen de Joodse staat in 2006 de hele infrastructuur van Hezbollah vernietigde, en in 2009 Hamas in Gaza een pak slaag gaf, spraken ze opnieuw van een overwinning. En zo is het gegaan bij ieder oorlog die ze verloren hebben.

De profeten hebben vertelt dat het herstel van IsraŽl, en geen andere gebeurtenis, het teken zou zijn dat het aftellen is begonnen. Men kan er voor 100 procent op vertrouwen dat God zich zijn land door niemand laat ontnemen, of het nu buitenlandse machten zijn of IsraŽlische politici, die Gods land aan de PLO willen afstaan in ruil voor een valse vrede. De Bijbelse God daagt iedereen voor het gerecht, die zijn land verdeelt of wil verdelen.

De herrijzenis van IsraŽl is een mirakel, een wonder, het is een Gods wonder! Het is wonderbaar dat wij vandaag in een tijd leven waarin wij mogen zien dat alles voor de grote dag van de wederkomst van Jezus in gereedheid wordt gebracht. IsraŽlis terug in het land dat God onder ede aan hen heeft beloofd. IsraŽl heeft de hele geschiedenis een aparte plaats in de wereld ingenomenen dat zal straks wanneer de Here Jezus op aarde is teruggekeerd, niet anders zijn. Het is daarom voor ieder mens van cruciaal belang zich achter de Joodse staat en de God van Abraham, Isaak en Jacob op te stellen. Klik hier eens om te zien hoe Papoeaís in Nieuw Guinea het Shema IsraŽl zingen. Prachtig!

 

De Bijbel maakt duidelijk dat in de tijd dat het Joodse volk weer naar het aloude thuisland zal zijn teruggekeerd en de slapende volken in het Midden Oosten tot ontwaken zijn gekomen, er een woelige tijd van ontreddering, chaos en beroering zal aanbreken. Opvallend is de onmacht waarmee de Verenigde Naties, en de leiders in Brussel en Washington met de huidige problemen omgaan. De onderdrukte en getiranniseerde bewoners in de Arabische wereld schreeuwen om hervormingen en eisen democratie maar daar zal in de praktijk niets van terechtkomen. Moslimextremisten zullen de macht overnemen en zullen dat niet alleen beperken tot het Midden-Oosten maar zijn eveneens uit op een wereldwijde dominantie. Hun streven is de oprichting van wereldwijd Kalifaat met de Sharia als wetgeving.

 

††

Overal in het Midden-Oosten wankelen dictators als dronkenmannen en rukken moslimfundamentalisten aan grondvesten van de samenleving. Tussen al die gillende en moordende massaís die om het hardst hun god aanroepen, bestaat er een eiland van stabiliteit- de enige echte democratische staat in die regio en dat is IsraŽl. Maar zowel Washington als de leiders in Brussel zijn bereid het kleine landje IsraŽl aan de wolven over te leveren. Men doet er het zwijgen toe wanneer de terreurbeweging Hamas raketten op de Joodse gemeenschappen in de westelijke Negev waaronder Beersjeva de grootste stad in het zuiden van IsraŽl, afvuurd. Ook sluit men de ogen voor de anti-IsraŽl propaganda de PLO-propagandamachine. Het gaat bij de wereldleiders om een complete afwijzing van IsraŽls recht van bestaan. Het is niets anders dan een felle aanval op de bedoelingen van God met dit land. Ze maken echter een zeer ernstige fout die hen duur te staan zal komen.

Alleen God weet hoe de dingen zich de komende tijd zullen ontwikkelen. Het Joodse volk heeft een eeuwig verbonden relatie met God en daar kan de wereld niets aan veranderen. Ieder plan van de Wereldleiders dat indruist tegen Gods bedoelingen zal onder een oordeel vallen. De Bijbel zegt nadrukkelijk dat de Schepper van hemel en aarde het Heilige Land heeft uitgekozen als de plaats die Hij Zijn thuis noemt, waar Hij voor altijd wil wonen met Zijn volk. Wee diegenen, die daar verandering in willen brengen. Over het Bijbelse land valt niet te onderhandelen. Dit land behoort aan de kinderen van IsraŽl. Niemand heeft het recht om daar anders over te beslissen. Zelfs IsraŽlische leiders hebben dit recht niet. IsraŽls grenzen zijn in Gods Woord vastgelegd.

Volgens Rabbijn Michel Yehuda Lefkowitz zijn de huidige ontwikkelingen een duidelijk teken dat de komst van de Messias nooit ver meer weg kan zijn en dat de huidige onrust Gods manier is om de leiders in IsraŽl en het Westen wakker te schudden uit hun droomwereld. Lefkowitz zegt te geloven dat noch IsraŽl noch de wereldleiders de boodschap hebben begrepen. ,,Zolang ze blijven geloven dat ze goed bij de les zijn, en menen alles met kennis en bekwaamheid te overzien, zal God de naties schudden, en zie wat er vandaag gebeurt, ze staan nog wel op het wereldtoneel maar hebben geen enkele controle meer over de gebeurtenissen.Ē Ze praten en praten maar lossen in hun grootheidswaanzin niets meer op. Ze kennen God niet en daarom begrijpen ze niets van de huidige ontwikkelingen. God lacht om hen, en geeft ze nog tijd om wakker te worden.

De beloften over de Bijbelse grenzen (bijv.Num.34:1-12 en Jozua 1,4) zijn tot op de dag van vandaag nooit volkomen in vervulling gegaan. Toch zal het op een dag zover komen. Diverse Bijbeluitleggers geloven dat dit tijdens het duizendjarig vrederijk zal gebeuren.

IsraŽl is als natie en als land niet weggeschreven in de plannen van God met de wereld. De Here, de God van IsraŽl, gaat door met het uitvoeren van het verlossingsplan van Zijn volk. De Koning van IsraŽl, Jeshua haMessiach, is op weg naar Jeruzalem.

Klik hier voor mijn artikel ďMensonwaardige behandeling van overlevenden HolocaustĒ

Overige bronnen: http://www.israelunitycoalition.org/news/article.php?id=4849†† Hal Lindsey,De Laatste Veldslag,Uitgeverij Novapres. Tom Hess, Wacht niet op de jagers,Stichting Hebron Twente, Almelo. Aish.com Crash Course in Jewish History, door Rabbi Ken Spiro. Rene Pache, De Komende Christus, Novapres, Laren. Jan Willem van der Hoeven,Babylon of Jeruzalem, Uitgeverij Novapres Apeldoorn 1994. Lester Sumrall, NIW, artikel van Victor Polak, 29 november 2002.Djihaad, De heilige oorlog, Gazon Uitgeverij,ís-Gravenhage. Lance Lambert,IsraŽl is Uniek en De dag breekt aan, Chai pers. Tim La Haye, Het begin van het einde, Novapres Laren. Robert De Telder, De Nieuwe Orde in opkomst, Uitgeverij ŠKSENT.Het zoeklicht, 3 mei 2003.Aish.com "The British Mandate", door Rabbi Ken Spiro. Israel Today, Mei 2008 ĎDe helden van de ĎExodusí.

Terug naar: Inhoud