Palestijns handvest roept op tot vernietiging van IsraŽl

Door: Franklin ter Horst (Aangemaakt: 17 oktober2012) (Laatste bewerking: 8 april 2016)

Een hardnekkige fabel die door vele tegenstanders van IsraŽl wordt gehanteerd in de debatten over het Arabisch-IsraŽlisch conflict, is de fabel dat aartsterrorist Jasser Arafat ooit de staat IsraŽl zou hebben erkend. Het Handvest van de PLO uit 1964/1968 spreekt dat op alle fronten tegen. Dit handvest is (ondanks vele beloften nooit herroepen) nog steeds onveranderd een regelrechte en juridisch bindende oorlogsverklaring. Het handvest spreekt van een eventuele ďGefaseerde bevrijding van PalestinaĒ. IsraŽl sloeg tijdens deze verdedigingsoorlog hard terug en veroverde de Gazastrook en Oost-Jeruzalem. Kort na de nederlaag van de Arabische landen in de Zesdaagse oorlog van 1967, wijzigde de PLO in 1968 haar Handvest dat op een aantal punten werd aangescherpt en dat is sindsdien nooit meer gewijzigd.

De Oslo-akkoorden bepaalden onder meer dat de PLO het geweld tegen IsraŽl moest afzweren en die punten in haar Handvest zou aanpassen die onverenigbaar zijn met het beginsel van vreedzame co-existentie zoals die in de akkoorden werden geformuleerd. Naar aanleiding daarvan schreef terreurbaas Arafat op 9 september 1993 zijn zogenaamde Ďerkenningsbriefí aan de IsraŽlische premier Yitzak Rabin waarin hij toezegde de staat IsraŽl officieel te zullen erkennen. Pas na veel touwtrekken en vooral onder Amerikaanse druk, kwam de Palestijnse Nationale Raad op 24 april 1996 bijeen en nam de volgende resolutie aanEr is besloten het Nationale Handvest te amenderen door de artikelen te annuleren die strijdig zijn met de brieven die op 9 en 10 september 1993 werden uitgewisseld tussen de PLO en de regering van IsraŽl. Daarnaast is er besloten tot het instellen van een juridische commissie met de taak het Nationale Handvest te herschrijven. Het Handvest zal worden voorgelegd op de eerste zitting van de Nationale Raad.ĒDe resolutie werd aangenomen met 504 stemmen voor, 54 tegen en 14 onthoudingen.

Vliegtuigkaper, aartsterrorist en kindermoordenaar Jasser Arafat

Uiteindelijk gebeurde er helemaal niets mee. Dat werd overigens openlijk door de PLO toegegeven, onder andere in de publicatie `Het Palestijns Nationaal Handvest Ė tussen Vernieuwing en BevriezingĎ, waarin is te lezen: ďDe tekst van het Palestijns Nationaal Handvest blijft zoals die was en er werden geen wijzigingen in aangebracht. Als gevolg hiervan is het (handvest) bevroren, maar niet nietig verklaard.ď

In zijn `Note for the Recordí van 15 januari 1997 liet de Amerikaanse bemiddelaar Dennis Ross opnemen dat `de Palestijnse kantí het herzieningsproces van het Palestijns Nationaal Handvest diende te voltooien. Maar ook die verplichting werd door Arafat volledig genegeerd. Ook van Palestijns-Arabische zijde werd in de loop der tijd steeds openlijker toegegeven dat de IsraŽliís en de Amerikanen een bizar kunstje was geflikt en dat de genocidale ideologische basis van de PLO geheel en al dezelfde was gebleven. ďHet Handvest is ongewijzigd gebleven en is nog steeds van krachtď, verklaarde de voorzitter van de Palestijnse Nationale Raad (Palestijns parlement in ballingschap), Salim Zanoun op 3 februari 2001 in de door de PLO gecontroleerde krant Al-Hayat al-Jadida. En de minister van Buitenlandse Zaken van de PLO, Farouk Khadoumi, zei in een interview met de Jerusalem Post van 22 april 2004: ďEr wordt gezegd dat sommige artikelen niet meer van kracht zijn, maar zij werden niet gewijzigd. Ik was een van degenen die niet met enige verandering akkoord gingen.ď

Enkele citaten uit het Handvest;

Artikel 9. Gewapende strijd is de enige manier om Palestina te bevrijden, en is derhalve een strategie, geen tactiek.

Artikel 15. De bevrijding van Palestina is een nationale verplichting voor de Arabieren. Het is hun plicht de zionistische en imperialistische invasie terug te drijven uit het grotere Arabische vaderland en de zionistische aanwezigheid in Palestina te liquideren.

Artikel 19. De deling van Palestina, die plaatsvond in 1947, en de vestiging van de staat IsraŽl, zijn fundamenteel onwettig, ongeacht de tijd die sindsdien is voorbij gegaan.

Artikel 20. De Balfourverklaring, het instrument van het Mandaat en alle consequenties daarvan, worden bij deze nietig verklaard. De aanspraken op historische of religieuze banden van Joden met Palestina zijn niet verenigbaar met de historische feiten, en zijn onvoldoende om op basis ervan een staat te stichten. Jodendom, in zijn hoedanigheid van openbaringsgodsdienst, is geen onafhankelijke nationaliteit. Evenmin vormen de Joden een volk met een onafhankelijke identiteit; zij zijn burgers van de staten waarin zij thuishoren.

Artikel 22. Het zionisme is een politieke beweging die organisch is verbonden met het wereldimperialisme en die vijandig is aan alle bevrijdingsbewegingen of bewegingen voor vooruitgang in de wereld. De zionistische beweging is ten diepste racistisch en fanatiek; de doelstellingen ervan behelzen agressie, expansionisme en de vestiging van koloniale nederzettingen, en de daarbij gebruikte methoden zijn die van de fascisten en de naziís. IsraŽl handelt als een instrument van de zionistische beweging en is een geografische en personele basis voor wereldimperialisme Ė strategisch geplaatst in het hart van het Arabische vaderland, teneinde de aspiraties van de Arabische natie voor bevrijding, eenheid en vooruitgang een slag toe te brengen. IsraŽl is een voortdurende bedreiging voor de vrede in het Midden-Oosten en de gehele wereld. Aangezien de bevrijding van Palestina de zionistische en imperialistische aanwezigheid in dat land zal liquideren en vrede zal brengen in het Midden-Oosten, ziet het Palestijnse volk uit naar de steun van alle vrijzinnige mensen in de wereld en [naar de steun van] alle krachten van het goede, vrede en vooruitgang, en smeekt hen, wat ook hun politieke opvattingen zijn, her Palestijnse volk alle hulp en steun te bieden bij deze rechtvaardige en rechtmatige strijd om haar geboorteland te bevrijden.

Artikel 33. Dit Handvest kan uitsluitend worden gewijzigd door een tweederde meerderheid van alle leden van de Nationale Raad van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie, bijeengeroepen in een speciale zitting voor dat doel.

Lees hier het integrale Handvest uit 1968 in de Engelse taal: ďThe PLO Charterď

Een deel van genoemde informatie is afkomstig uit het boek van Wim Kortenoeven ďDe kern van de zaakĒ Feiten en achtergronden van het Arabisch-IsraŽlisch Conflict, Uitgeverij Aspekt bv ISBN 90-5911-349-7.

Terug naar: Inhoud