Het Sanhedrin terug op het wereldtoneel

Door: Franklin ter Horst (Aangemaakt: 25 augustus 2015) (Laatste bewerking: 26 februari 2017)

Het is niet toevallig dat juist in onze tijd, waarin de voorbereidingen voor de bouw van de Derde Tempel in volle gang zijn, ook het Sanhedrin weer op het wereldtoneel is verschenen. Dat is gebeurd op 13 oktober 2004, de 28ste dag van de Joodse maand Tishrei, in de stad Tiberias aan het meer van Galilea. Daar zijn op deze datum tientallen rabbijnen bij elkaar gekomen om het voormalige Sanhedrin nieuw leven in te blazen. Het herstel van het Sanhedrin kan niet onvoorzien of toevallig worden genoemd. Het heeft alles te maken met de vervulling van de Bijbelse profetieŽn waaronder het fysieke herstel van IsraŽl. Voordat de Here Jezus terugkeert, moet ook het Sanhedrin weer zitting hebben. Het is een herleving van de rechtspraak uit de tijd van Jezus. Het Sanhedrin bestaat uit een President, een opperste rechter, en 69 leden. Beslissingen worden genomen bij meerderheid van stemmen.

Het Sanhedrin was in de hellinistisch-romeinse periode de Joodse rechterlijke en uitvoerende macht in Jeruzalem. In die tijd stonden de leden onder voorzitterschap van de hoge priester en hield zitting in een van de Heilige kamers in de Tempel in Jeruzalem. Het bestond grotendeels uit Schriftgeleerden van wie er ook velen ambten bekleedden in synagogen en rechtbanken. Een Schriftgeleerde kon tevens priester zijn of behoren tot een van de beide invloedrijke religieuze groeperingen, de SadduceeŽn en de FarizeeŽn. Als teken van zijn waardigheid droeg hij net als de edellieden een toga, versierd met lange kwasten.

Bijeenkomst van het Sanhedrin

Onder de competentie van het Sanhedrin vielen de uitleg en toepassing van de overgeleverde wet, de beslissing over oorlog en vrede en heel de burgerlijke en godsdienstige rechtspraak. Koning Herodus was niet bepaald gecharmeerd van deze club want na zijn verovering van Judea, liet hij 45 leden van het Sanhedrin, ter dood brengen. In de Romeinse tijd behield het Sanhedrin weliswaar zijn jurisdictie en politieke bevoegdheid in Judea maar kon het geen politieke beslissingen meer nemen of doodstraffen uitvoeren zonder de toestemming van de Romeinse procurator Pontius Pilatus, die vanaf 26 n. Chr. over IsraŽl was aangesteld. Na de verwoesting van Jeruzalem in 70 n. Chr. hieven de Romeinen het Sanhedrin op. In plaats daarvan kwam het gerechtshof van de rabbijnenschool JabneŽl, dat later naar Tiberias werd verplaatst; het was alleen bevoegd in godsdienstzaken.

Het Sanhedrin is vooral bekend vanuit Jezusí tijd. Met zijn triomfale intocht in Jeruzalem bracht Jezus veel beroering teweeg onder de opperpriester en de andere religieuze autoriteiten. Zijn zuivering van de Tempel van kooplieden, geldwisselaars etc., was een uitdaging aan het gezag van het Sanhedrin, die toestemden in de handel en daarvoor provisie ontvingen. Marcus en MatthťŁs beschrijven hoe de Here Jezus aan de vooravond van het Joodse paasfeest werd gearresteerd en ís nachts voor de hogepriester en het volledige Sanhedrin, werd geleid.

Marcus vermeldt dat men bewijsmateriaal tegen de Here Jezus zocht, maar dat het onmogelijk was om- zoals de Joodse wet voorschreef- twee getuigenissen te vinden die met elkaar overeenstemden. Sommige Ďvalse getuigení zeiden dat de Here Jezus zich tegen de Tempel had uitgesproken, maar zelfs hun verklaringen waren niet eensluidend (Marcus 14:55-59). Het proces zou dus als een nachtkaars hebben kunnen uitgaan als de hogepriester niet gekomen was met een vraag waar het hele evangelie van Marcus om draait.

Marcus 14:61-62Zijt Gij de Christus, de Zoon van de gezegende? En Jezus zeide: Ik ben het, en gij zult de Zoon des mensen zien, gezeten aan de rechterhand der Macht en komende met de wolken des hemels.

Deze uitspraak werd beschouwd als een godslastering. De hogepriester scheurde zijn kleren en alle priesters waren het er over eens dat Jezus Ďde dood verdiendeí. De aanklagers verklaarden Hem tijdens het verhoor schuldig aan godslastering en Ďveroordeelden Hem als zodanig schuldig.íNiets van wat de Here Jezus volgens het Evangelie heeft gezegd of gedaan kon echter volgens de Joodse wet als godslastering worden uitgelegd. Jezus, bestreed bedrog, schijnheiligheid, machtsmisbruik en wreedheid en gebruikte duidelijke taal om Zijn misnoegen kenbaar te maken over de FarizeeŽn, de SadduceeŽn en de Schriftgeleerden. Hij maakte ze uit voor huichelaars, blinde wegwijzers, uitzuigers, slangen en adderengebroed. Hij vergelijkt ze met rottende resten van een kadaver. Na een tweede zitting van het Sanhedrin werd Jezus voor Pontius Pilatus geleid.  

De Here Jezus voor het Sanhedrin

Lucas: 22:1 En de gehele menigte van hen stond op en leidde Hem voor Pilatus. En zij begonnen Hem te beschuldigen en zeiden: Wij hebben bevonden, dat deze ons volk verleidt, doordat Hij verbiedt de keizer belasting te betalen, en van Zichzelf zegt, dat Hij de Christus, de Koning is. Pilatus vroeg Hem en zeide: Zijt Gij de Koning der Joden? Hij antwoordde hem en zeide: Gij zegt het.

Pilatus zag heel goed dat de beschuldigingen tegen de Here Jezus in feite niets inhielden en deed zelfs verschillende pogingen om Hem in vrijheid te laten stellen. Het lukte hem niet en Jezus werd tot de meest wrede straf van de kruisdood veroordeeld. Een groot aantal opperpriesters en Schriftgeleerden waren getuige van Zijn dood.

Volgens een van de leiders van de Sanhedrin rabbijn Yeshai Baíavad, zijn de leden die thans zitting nemen, niet noodzakelijkerwijs ook de permanente leden van de toekomst: ďWat het belangrijkste is, is dat de Sanhedrin terug is.Ē

Dit Sanhedrin laat van zich horen want ze hebben paus Franciscus op 9 september 2015 voor haar Rechtbank gedaagd om te worden veroordeeld vanwege zijn samenzwering in het leiden van diefstal van het Land Israel. Naast de paus zijn ook gedaagd te verschijnen Barack Hussein Obama, zijn minister van Buitenlandse zaken John Kerry, de landen die het nucleaire verdrag met terreurstaat Iran hebben ondertekend en nog een hele serie andere landen en natuurlijk de Europese Unie en daarbij niet te vergeten Nederland.

Het idee voor een Ďprocesí is ontstaan nadat het Vaticaan op 13 mei 2015 de Palestijnse Autoriteit officieel heeft erkend als staat en dat in officiŽle documenten heeft vastgelegd nog voordat deze terreurstaat officieel is opgericht. In IsraŽl reageerde men zeer geschokt door deze eenzijdige stap van het Vaticaan. Het pausdom laat met deze beslissing nogmaals zien een grondige afkeer te hebben van de Joodse staat. Daarnaast negeert Rome de Bijbelse waarschuwingen en profetieŽn, waarin duidelijk wordt gesteld dat de Messias Zelf zal oordelen over alle volken en landen die de verdeling van IsraŽl hebben veroorzaakt of gesteund. Deze actie van het Vaticaan maakt onderdeel uit van een lange geschiedenis van activiteiten waarin de Rooms Katholieke kerk haar missie nooit heeft veranderd het volk van IsraŽl te vervolgen. De rol die Rome vandaag speelt ten aanzien van IsraŽl is nog even bedenkelijk als vroeger. Het Vaticaan was van meet af aan tegenstander van de oprichting van de staat IsraŽl in het aloude Bijbelse land, met Jeruzalem als hoofdstad.

Het Sanhedrin in oude tijden

Sinds de oprichting van de Joodse staat in 1948 staat het Vaticaan aan de kant van IsraŽls Arabisch-Islamitische vijanden en ontkend het Vaticaan het recht van het Joodse volk op een eigen staat. Het Vaticaan heeft de staat IsraŽl weliswaar in 1993 erkend, maar ondanks deze erkenning is er in de houding van het Vaticaan ten aanzien van IsraŽl, niets veranderd. Het pausdom ontkent al eeuwen stelselmatig de legitieme rechten van het Joodse volk op de stad Jeruzalem. In 325 n. Chr., werd op het concilie van Nicea het Joodse volk officieel van haar plaats in Gods heilsplan beroofd. In 1948 schreef: "Observatore Romania" dat de nieuwe staat IsraŽl niet de erfgenaam is van het Bijbelse IsraŽl. ĎHet Heilige Land en zijn heilige plaatsen behoren alleen aan de christenheid Ďhet ware IsraŽlí toe.í Dit soort uitspraken staan volledig haaks op wat de Bijbel leert en hebben helemaal niets met de echte Gemeente van Christus te maken. Jeruzalem is de stad van God, gegeven aan zijn kinderen, het volk van IsraŽl. De Vaticaanse autoriteiten blijven echter volhouden dat IsraŽl een Ďbezettendeí macht is en dat terwijl IsraŽls Bijbelse recht op het land ook nog eens vast ligt in bindende documenten.

Het Sanhedrin haalde eerder al fel uit naar Rome en werd door de raad ,,de erfgenamen van de Romeinen, de veroveraar, de verwoester van Jeruzalem, de verdrijver van Joden en vernietiger van het land van IsraŽlĒ genoemd.

Resultaat van de rechtszaak 9 september 2015

 

De rabbijnen riepen de paus en Obama voor het gerecht wegens misdaden die leiden tot dodelijk gedrag tegen IsraŽl en het Joodse volk.De sterkste beschuldigingen werden tegen de paus ingebracht, vanwege het feit dat hij de Ďstaat Palestinaí met een officieel Verdrag erkende. Volgens het Sanhedrin, heeft de paus die beweert de Bijbel te accepteren terwijl die duidelijk stelt dat het land van IsraŽl aan de Joden werd gegeven, de wereld in groot gevaar gebracht.Rabbijn Jehosjoea Hollander trad op als adviseur van de verdediging en bracht overtuigende argumenten voort die moeilijk te weerleggen waren.Terwijl Hollander bevestigde dat de feiten zoals vermeld door het Sanhedrin nauwkeurig en onweerlegbaar waren, beweerde hij echter dat elk van de verdachten toch onschuldig was en bood drie redenen aan die het Sanhedrin moesten overtuigen het oordelen van de verdachten achterwege te laten.

 

Het eerste geval, verdediging door omstandigheden, rechtvaardigt de acties van de paus en Obama in het licht van verbetering van omstandigheden. Het tweede geval, verdediging door verlegging, omdat een deel van de schuld aan anderen toegeschreven kan worden. De derde verdediging, verdediging door gebrek aan opzet, beweerde dat er geen criminele bedoelingen achter de acties van de twee leiders zaten. Hollander redeneerde dat de paus werd geconfronteerd met massale slachting van zijn volgelingen, en dat hij daarom zijn pogingen om de Islam te paaien niet tegen het Joodse volk gericht waren. Hetzelfde kan worden gezegd over Obama, zoals Hollander uitlegde.Hollander probeerde de acties van de president te rechtvaardigen door te beweren dat zij gebaseerd lijken te zijn op hoop. ďIk zou beweren dat president Obama geen criminele bedoelingen hadĒ, verklaarde hij. ďHij zei dat hij gelooft dat, door Iran een lid van het wereld leiderschap te maken, hun intentie om IsraŽl te bombardementen zou dalen. Het is niet strafrechtelijk om die hoop te koesteren.Ē

 

Op het laatst kon het Sanhedrin niet met een specifiek vonnis tegen de paus en Obama komen, gezien de eerdere uitspraken gericht op hun beleid en acties.

Terug naar: Inhoud