Groot-BrittanniŽ het epicentrum van antisemitisme in Europa.

Door: Franklin ter Horst (Aangemaakt: 9 september 2011) (Laatste bewerking: 24 maart 2017)

De BritsehistoricusKeith Jeffery verteld in zijn boek ďThe Secret History of M16Ē schokkende feiten over geheime aanvallen door de Britse geheime dienst (M16) op schepen met Joodse overlevenden van de Holocaust die op weg waren vanuit Europa naar IsraŽl. De Britse Labour regering onder leiding van Clement Attlee,vroeg eind 1946 deMI6voorstellen te doen op welke manier er tegen de Ďillegale Joodse immigratieí naar ĎPalestinaí (officieel Eretz IsraŽl) zou kunnen worden opgetreden. De M16 stelde onder meer voor ď explosieven op schepen te plaatsen en voedsel en vers water te saboterenĒ. Dat zou zo moeten gebeuren dat de verdenking zou worden toegeschreven aan Arabische terreurgroepen. Na een vergadering op 14 februari 1947 tussen vertegenwoordigers van MI6 en de Britse overheid, ging een speciaal team van voormalige agenten op pad onder de codenaam Operation Embarrass onder het mom dat ze uit zeilen zouden gaan. In werkelijkheid werden ze naar Frankrijk en ItaliŽ gestuurd met mijnen die eruit zagen als Ďzeeslakkení die met tijdklokken tot ontploffing konden worden gebracht.

In de zomer van 1947 en voorjaar van 1948 pleegden de agenten vijf aanslagen op schepen in Italiaanse havens waarbij een schip totaal werd verwoest en twee anderen beschadigd. Twee Ďzeeslakmijnení werden ontdekt voordat ze tot ontploffing konden worden gebracht maar de Italiaanse regering had geen idee wie er achter zat. Ook heeft men overwogen het stoomschip ďPresident Warfield ďop te blazen dat in een haven in Frankrijk lag afgemeerd. Dit schip werd later bekend als de ďExodusĒ. De informatie in het boek van Jeffery is tot stand gekomen in samenwerking met de Britse geheime dienst.

Het schip de Exodus

Toen de oorlog afgelopen was keerden tien miljoen vluchtelingen terug naar huis en haard. Dit voorrecht was voor de meeste overgebleven Joden niet weggelegd. Hun gezinnen en families waren uitgeroeid en gemeenschappen waarvan zij deel hadden uitgemaakt waren in de meeste gevallen volledig verdwenen. De enkeling die bevrijd werd stond bijna naakt voor de wereld, gehuld in een gevangenenuniform en schoenen met houten zolen. Ze bezaten niets, zelfs geen ondergoed, sokken of een zakdoek. Ze waren mager als skeletten, vel over been. Zij die na al de jaren van verschrikking huiswaarts keerden ontdekten dat ze van hun bezittingen waren beroofd. Velen van hen werden niet eens meer binnengelaten in hun eigen huizen. De nieuwe Ďbezittersí (dikwijls hun eigen buren) deden alsof ze hen niet kenden. Hun eigen schilderijen hingen nog aan de muur en hun meubilair stond nog in de kamer. En zo ging het in heel gelovig Europa! Men had niet meer op hun terugkeer gerekend en alles wat te roven viel, geroofd. Voor de meeste ontheemden was er nog maar een oplossing, weg uit het vijandige Europa, hopende een veilige thuishaven te vinden in het aloude Heilige Land. Maar de Britse overheid keerde zich op barbaarse manier tegen de meelijwekkende restanten van de grootse misdaad in de menselijke geschiedenis.

Terwijl in heel de wereld de kreet van afgrijzen nog naklonk over de massamoord door Hitlers beulen, besloot de Britse regering schepen met Joodse ballingen te saboteren. De Britse troepen die in Europa overbodig waren geworden, werden naar ĎPalestinaí gestuurd om daar de overlevenden van de concentratiekampen tegen te houden of onder te brengen in interneringskampen. Ook werden de overlevenden door Britse ambtenaren op Cyprus geÔnterneerd of zelfs naar Duitsland teruggestuurd.

Op 11 juli 1947 begon het schip de President Warfield (Exodus) met 4525 passagiers waaronder 1500 kinderen, de overtocht vanuit de Franse Middellandse Zeehaven Sťte richting IsraŽl. Het schip werdgevolgd door de Britse geheime dienst en twee oorlogsschepen en op 18 juli door de Britse marine in internationale wateren voor Haifa opgebracht. Bij de vier uur durende gevechten aan boord met de Britten kwamen drie bemanningsleden om het leven en werden velen gewond onder wie vrouwen en kinderen. In Haifa werden de passagiers op drie gevangenisschepen overgezet en teruggestuurd naar Frankrijk. De Britten hielden er geen enkele rekening mee dat ze met overlevenden van de Holocaust te maken hadden die meestal hun hele familie hadden verloren en geen vaderland of thuis meer hadden. Op 30 augustus werden ze vanuit Frankrijk naar Duitsland teruggestuurd en onder het oog van de internationale pers met geweld van boord gehaald en vervolgens met goederentreinen naar twee kampen in het Displaced-Persons-kamp PŲppendorf bij LŁbeck overgebracht. De plaatselijke bevolking ontving de Joden met gezichten vol haat, alsof er nog niets veranderd was. In cafťs en restaurants weigerde men ze te bedienen. In Bad Reichenhall zei een Duitse hotelhouder: ĎJammer dat we niet meer Joden gedood hebbení. De Joden die zich nog in de kampen in Duitsland bevonden, maakten meteen na het uitroepen van de staat IsraŽl op 14 mei 1948 aliya. Groot-BrittanniŽ heeft nooit haar verontschuldigingen aangeboden voor al deze misdaden en ook niet voor de 52.000 mensen die op Cyprus maanden en jaren in kampen werden vastgehouden. Het is ťťn van de vele schandvlekken uit de Britse geschiedenis ten aanzien van het Joodse volk.

Na afloop van de IsraŽlische actie tegen de Ďvredesactivisten' op het vlaggenschip de Mavi Marmara van de ďFree Gaza MovementĒ op 31 mei 2010, noemde de Britse overheid de IsraŽlische actie ďcompleet onacceptabelĒ. De linkse Britse krant de Manchester Guardian omschreef IsraŽl als beoefenaar van onrecht. Deze invloedrijke krant staat al jaren bekend als een vod dat het regelmatig op IsraŽl heeft voorzien. Zo noemde deze krant op 25 augustus 2011 de Tempelberg in Jeruzalem als heilig voor de islam. Dat is op zich ook geen verrrassing want deze krant is ook voorstander van een boycot tegen IsraŽl. Dit soort teksten laten nog maar weer eens zien dat er een heilige alliantie bestaat tussen de linkse anti-Semitische kliek in het westen en de anti-Semitische islamitische wereld.

Britse Sunday Times publiceerde op 28 januari 2013 een cartoon waaruit blijkt dat premier Benjamin Netanyahu een muur bouwt met behulp van Palestijns bloed en organen. ,,Voor het volk van IsraŽl is dit een cartoon die aan de donkere sinistere journalistiek herinnert van een van de donkerste periodes van de mensheidĒ, schreef Knesset Spreker Reuven Rivlin in een brief aan zijn Britse collega John Bercow. De cartoon veroorzaakt extra weerstand en onrust omdat deze verscheen op de Internationale Holocaust Remembrance Day. ďMet de publicatie van deze cartoon worden de grenzen van de vrijheid van meningsuiting overschredenĒ, schreef Rivlin verder. ďAls een cartoon zou worden gepubliceerd in IsraŽl met Groot-BrittanniŽ in een dergelijk monsterlijk licht en het kwetsend voor de gevoelens van het Britse volk op zo'n gemene en vervelende manier, zou je niet aarzelen om bij mij te klagen, en terecht, over het overschrijden van de legitieme grenzen van de vrijheid van meningsuitingĒ, zei hij in een rechtstreeks beroep op Bercow.

Antisemitisme in Groot-BrittanniŽ bereikt nieuw hoogtepunt

De Britse krant The Daily Mail berichtte op 30 april 2016 over een nieuw rapport van de Britse NGO Campaign Against Antisemitism. Het aantal haatmisdaden tegen de Joden in Groot-BrittanniŽ blijkt een schokkend nieuw hoogtepunt te hebben bereikt. Het rapport toont aan dat de politiediensten bijna 1.000 antisemitische misdrijven hebben genoteerd in 2015, een stijging met 25 procent vergeleken met 2014. Men zou mogen verwachten dat de daders ter verantwoording worden geroepen. Er blijkt zelfs sprake van een daling waarin verdachten schuldig werden bevonden.

Het zijn niet alleen moslims die zich schuldig maken aan het toenemende antisemitisme maar ook neonaziís en uiterst linkse activisten en studenten, die gebruik maken van de sociale media om misselijk makende afbeeldingen te delen die vergelijkbaar zijn met diegenen die ten tijde van nazi-Duitsland werden verspreid. Maar ook de Britse socialistische Labour Party is niet vies van antisemitisme. Palestijnse kinderen namen de laatste week van april 2016 deel aan een festival in Gaza gesponsord door deze partij. Kinderen in militaire camouflagepakjes zwaaiden met messen en speelgoed machinegeweren bedoeld als het simuleren van geweld tegen IsraŽliŽrs. Parlementslid Naz Shah en voormalig burgemeester van Londen Ken Livingstone zijn beiden geschorst vanwege antisemitische uitlatingen en er werd een intern onderzoek gelast naar partijleider Jeremy Corbyn. Sinds hij verkozen is tot secretaris van de Britse Arbeidspartij (Labour), valt hij van het ene antisemitische schandaal in het andere. Zo vergelijkt hij IsraŽl met IS(IS). Een vergelijking die overigens wordt gedeeld door veel parlementsleden van Labour en door raadsleden die zijn geschorst waaronder de eerder genoemde Ken Livingstone.

Ken Livingstone, anti-IsraŽl activist

Deze Livingstone is een van de hoofdrolspelers in de hetze tegen IsraŽl. Hij staat bekend om zijn pro-Hamas sympathieŽn en beschuldigt IsraŽl van etnische schoonmaak, het demoniseren van moslims en het creŽren van een Warschau-getto in Gaza. Hij noemde de in Qatar gevestigde antisemitische haatprediker Yusuf Al-Qaradawi Ďa man of tolerance and respectí en knuffelde hem openlijk.

Tijdens IsraŽlīs ďOperation Protective EdgeĒ in 2014 schreef John Prescott, een voormalige Britse vicepremier van de Labour Party, een column waarin hij IsraŽl verdoemde. Zijn woorden: ďVergelijkt u dat eens met de bloed-tol in de Gazastrook. Van de meer dan duizend doden waren meer dan 80% burgers, meest vrouwen en kinderen. Maar wie kan zeggen of niet enkelen van de resterende 20% ook niet onschuldig waren? IsraŽl bestempelt hen als terroristen, maar het handelt als rechter, jury en beul in het concentratiekamp dat de Gazastrook is.Ē Hij voegde er aan toe: ďWat het joodse volk door de naziīn overkwam, is verschrikkelijk. Maar je zou toch denken dat deze gruweldaden de IsraŽliīs een uniek gevoel voor perspectief en empathie met de slachtoffers van een getto zouden geven.Ē

Al deze figuren zijn verkozen tot machthebbers door een electoraat dat precies wist wat hun visies waren. Er is sprake van een uitgestrekte en aangeboren haat naar Joden en IsraŽl. Mehdi Hasan, een Brits-islamitische politiek journalist bevestigde dit: ďantisemitisme wordt niet enkel getolereerd in sommige delen van de Britse moslimgemeenschap; het is een routine en iets alledaags.Ē Groot-BrittanniŽ staat al jaren bekend als het epicentrum van antisemitisme in Europa. De Britse media zijn fakkeldragers van ordinaire Jodenhaat en doen er alles aan de ware feiten in het conflict tussen IsraŽl en het corrupte bewind in Ramallah en de doodscultuur in Gaza te verdoezelen.

Naast al het negatieve nieuws over het toenemende antisemitisme in Groot-BrittanniŽ, valt er ook iets positiefs te melden want "de nieuwe, vrouwelijke premier van Engeland, Theresa May, blijkt een uitgesproken pro-IsraŽl politicus". Zie hiervoor deze video.

Het antisemitisme in Groot-BrittanniŽ is al eeuwenoud. Zo liet koning Edward 1 alle Joden verbannen uit het Britse koninkrijk. De Joden konden pas terugkeren, nadat Oliver Cromwell in 1656 de macht had overgenomen van het koningshuis. Ook hebben de Britten vanaf het moment dat de 52 landen van toenmalige Volkenbond op 24 juli 1922, de grenzen van het aan het Joodse volk toebedeelde grondgebied erkenden, hebben ze de bindende afspraken genegeerd en de immigratie van Arabieren naar dat gebied gestimuleerd. De Britten besloten zelfs het gebied ten oosten van de Jordaan, aan Abdullah, de emir van Mekka toe te wijzen. De geschiedenis kent geen land dat JordaniŽ heet. Het huidige Jordaanse koningshuis kan geen enkele historische claim leggen op het land waarover zij thans de scepter zwaaien. Het is niets anders dan een cadeautje van de Britten.

IsraŽl heeft bijzonder slechte ervaringen met de handelwijze van de Britten waaronder Glubb Pascha en al die andere Britse commandanten die het Jordaanse leger opgebouwd hebben. Het waren precies deze strijdkrachten die destijds Gush Etzion en de Joodse wijk in Jeruzalem verwoest en duizenden Joodse soldaten en burgers gedood hebben.

Glubb PaschaGlubb Pascha

Wat te denken van de woorden van de antisemitische generaal Evelyn Barker, de commandant van de Britse strijdkrachten: ďWij zullen de Joden bestraffen, op de manier waaraan het ras een bijzondere hekel heeft, namelijk door hun in hun portemonnee te raken en hen met onze verachting te straffen.Ē En dan is er nog kolonel Waters Taylor, de financier van de moefti Haj Amin el-Husseini. Taylor adviseerde demoefti te zorgen voor gewelddadige onlusten in Jeruzalem in 1920 zodat belangrijke Britse leiders de stichting van een Joodse staat in het aloude thuisland, zouden tegenwerken. Waters Taylor zei verder dat dit alleen maar door middel van geweld bereikt zou kunnen worden. Dan was er nog de gedecoreerde Britse officier Roy Farran, die samen met zijn collegaīs de teenager Alexander Rubowitz ontvoerde, folterde en vermoordde en zijn lijk liet verdwijnen. De Britse autoriteiten spraken Farran, ondanks het feit dat hij een schriftelijke schuldbekentenis had geschreven, vrij van de aanklacht van moord op Rubowitz, omdat er geen sprake zou zijn van een aanklacht, omdat het lijk van de jongen nooit zou zijn gevonden.

Vandaag houdt Groot-BrittanniŽ zich uitvoerig bezig met de opbouw van het PLO terreurleger. De Britten spreken echter van het ,,opleiden van veiligheidstroepen van de PalestijnenĒ. Volgens de Britse ambassadeur in IsraŽl, Matthew Gould moet dit leger een centrale rol gaan spelen bij de opbouw van een Palestijnse staat.

In de oorlog van 1948 werd het Jordaanse leger geleid door Britse officieren en de luchtmacht van Engeland, de RAF, vocht tegen de IsraŽliís om het Egyptische luchtruim te verdedigen. De voormaligeBritse minister van Buitenlandse zaken (1997-2001) Robin Cook legde tijdens zijn ambtsperiode op provocerende wijze een krans in DeÔr Yassin, de plaats waar IsraŽlische militairen in 1948, 250 weerloze Arabische burgers zouden hebben vermoord. De waarheid is echter dat het verhaal over DeÔr Yassin door voormalige Britse ambtenaren en de Arabische wereld is aangekleed met verzonnen feiten. Het hele verhaal is een schoolvoorbeeld van geslaagde anti-IsraŽl propaganda en politieke manipulatie. De andere voormalige Britse minister van BZ, Jack Straw haalde zich bij herhaling de woede van IsraŽl op de hals door met regelmaat anti-IsraŽlische uitspraken te doen. Tijdens een bezoek aan Iran etaleerde hij een staaltje van Brits antisemitisme door in een Iraanse krant te verklaren dat IsraŽl mede verantwoordelijk is voor de terreuraanslagen op 11 september 2001 in Amerika. Straw noemde voormalig premier AriŽl Sjaron, het Ďkankergezwelí van het Midden Oosten. IsraŽl noemde de uitlatingen Ďzorgelijk en schandaligí. Straw ging zelfs zover in het vereren van terreurmiljardair Jasser Arafat, dat hij na diens dood een krans is gaan leggen op zijn graf in Ramallah.

Jack Straw legt een krans op het graf van de megalomane schurk Arafat

Groot-BrittanniŽ staat al jaren bekend als het epicentrum van antisemitisme in Europa. De Britse media zijn fakkeldragers van ordinaire Jodenhaat en doen er alles aan de ware feiten in het conflict tussen IsraŽl en het PLO- bewind te verdoezelen. De terreur van de PLO wordt uitgelegd als ,,legitiem verzet tegen de bezetter van Palestijns land!Ē Het Britse parlementslid Gerald Kaufman vergeleek de strijd van het IsraŽlische leger in januari 2009 tegen de terreurbeweging Hamas, met de methoden van de naziís. Ook zei hij dat de Holocaust wordt gebruikt om ,,de moord op de Palestijnen te rechtvaardigenĒ. Een groep Britse geleerden zei tijdens deze oorlog te hopen dat IsraŽl de strijd zou verliezen. ďDe strijd in Gaza is de laatste fase van de strijd tegen IsraŽl sinds het leed dat de Palestijnen in meer dan 60 jaar is aangedaan.Ē De geleerden plaatsten een brief in The Guardian. Onder de brief staat: ,,Een raket aanval op IsraŽl is niet genoeg. Daarmee win je de strijd niet, er is maar ťťn oplossing: ĎIsraŽl moet totaal worden vernietigdí. Dan pas krijgen de Palestijnen vrijheid. IsraŽl heeft de Palestijnen, in Gaza en de ĎWestoeverí opgesloten in een grote gevangenis en is hen langzaam maar zeker aan het uithongeren.Ē De brief is voorzien van meer dan 300 handtekeningen van Britse academici.

David Ward, een Brits parlementslid en lid van de Commissie voor Onderwijs in het Britse parlement, plaats het IsraŽlisch-Palestijnse conflict botweg naast de Holocaust. Bij de ondertekening van de Holocaust Educational Trustís Book of Commitment in het Lagerhuis, verklaarde Ward: ďNa twee keer Auschwitz bezocht te hebben Ė een keer met mijn familie en een keer met lokale scholen Ė stemt het mij triestig dat de Joden, die op ongelooflijke niveaus van vervolging leden tijdens de Holocaust, binnen een paar jaar na de bevrijding van de vernietigingskampen, wreedheden pleegden op de Palestijnen in de nieuwe staat IsraŽl en dat op dagelijkse basis blijven doen op de Westelijke Jordaanoever en in Gaza. Ö Wanneer we geconfronteerd worden met voorbeelden van gruwelijk gedrag, moeten we daarvan leren. Het blijkt dat het lijden van de Joden hun visie op hoe anderen moeten worden behandeld, niet heeft getransformeerd.Ē Eerder had hetzelfde Britse parlementslid IsraŽl een Ďapartheidsregimeí genoemd. Op zijn website heeft hij ook de Joodse staat beschuldigd van Ďetnische zuivering.í

De eminente natuurkundige Stephen Hawking annuleerde op 7 mei 2013 zijn aanwezigheid voor de ĎFacing Tomorrowí conferentie. Facing Tomorrow is een jaarlijkse wetenschappelijke bijeenkomst waarvan de voormalige IsraŽlische president Shimon Peres gastheer is; doorgaans trekt het vanuit de hele wereld leiders aan uit de politiek, wetenschap, het bedrijfsleven en de academische wereld. Peres kreeg van Hawking te horen dat hij niet zou deelnemen vanwege IsraŽls vermeende bejegening van de Palestijnen. Hawking zei dat hij zijn beslissing maakte op basis van Ďoverleg met Palestijnse collega's' en door zijn Ďkennis van Palestinaí. En dat uit de mond van een gerespecteerde natuurkundige. IsraŽl Maimon, voorzitter van de Facing Tomorrow conferentie, noemde Hawkings boycot Ďschandalig en ongepast.

Er waren zelfs een aantal Arabische stemmen die Hawking reprimeerde, zoals de Britse commentator Raheem Kassam, hoofdredacteur van The Commentator, die betreurde dat de wetenschapper 'ofwel afstand had gedaan van zijn inzet voor de wetenschappelijke methode, of gewoon afstand had gedaan van zijn morele ziní. Later verklaarde Tim Holt, vertegenwoordiger van de Cambridge University, dat dr. Hawking Facing Tomorrow zou missen vanwege gezondheidsredenen en niet vanwege een besluit IsraŽl te boycotten. Er bleef speculatie over de vraag of deze lezing waar was, of dat Hawking gewoonweg terugkrabbelde vanwege de druk.

In een populair lesboek van de grote educatieve Britse uitgeverij Garnet Education, is IsraŽl nergens meer te vinden. Volledig van kaart van het Midden-Oosten verwijderd. Het betreffende boek wordt gebruikt door instellingen en docenten om Engels als tweede taal te doceren aan studenten in Groot-BrittanniŽ. 'Ik doceer Engels als vreemde taal in een college voor voortgezet onderwijs in Nottingham, Engeland. Ik kwam de bijgevoegde kaart tegen en kon mijn ogen niet geloven' vertelde Liz Wiseman aan IsraŽl Today. Garnet Education zegt een onafhankelijke uitgever te zijn voor het onderwijs in de Engelse taal, gespecialiseerd in Engels voor academische doeleinden. ĎWe produceren bekroonde boeken, multimedia materiaal en testen voor studenten van alle leeftijden, van kleuterschool tot universiteit'. Maar wat de linkse Britse ďopvoedersĒ die verantwoordelijk zijn voor deze publicatie, hier laten zien is IsraŽlhaat is haar ergste vorm. Een bewuste keuze om IsraŽl te demoniseren en steun te verlenen aan het plan van de PLO in Ramallah en Hamas in Gaza, om IsraŽl van de kaart van het Midden-Oosten te verwijderen.

Na klachten van Britse lezers van de Engelstalige website van Israel Today heeft de uitgever van het tekstboek zijn excuses aangeboden. Woordvoerder dr. Nicky Platt van de uitgever reageerde door het volgende bericht op de website van Garnet Publishing te plaatsen: 'We hebben de laatste dagen een aantal vragen gekregen over een kaart van IsraŽl in het boek 'Skills in English Writing Ė Level 1'. Helaas was op de kaart ten onrechte 'Bezet Palestina' afgedrukt. Dit was een ernstige redactionele fout, die meteen is gecorrigeerd. Het betreffende boek is al een aantal jaren niet meer gedrukt. Wilt u onze oprechte verontschuldigingen aanvaarden voor deze fout. U kunt er zeker van zijn dat dit een echte fout was en geenszins het onderwijsbeleid van Garnet weerspiegelt'. In een persoonlijk antwoord aan een van onze lezers benadrukte dr. Platt dat Garnet Publishing 'deze zaak zeer serieus neemt, en er voor zal zorgen dat een dergelijke fout in de toekomst niet wordt herhaald'. Om aan te tonen dat Garnet dit serieus meent mailde dr. Platt een gescande pagina uit een nieuwer boek over het zelfde onderwerp, dat een kaart van het Midden-Oosten bevat waarop IsraŽl wel juist is aangegeven.

Een van de hoofdrolspelers in de hetze tegen IsraŽl is de voormalige burgemeester van Londen Ken Livingstone. Livingstone staat bekend om zijn pro-Hamas sympathieŽn. Hij beschuldigt IsraŽl van etnische schoonmaak, het demoniseren van moslims en het creŽren van een Warschau-getto in het Midden-Oosten. Hij noemde de in Qatar gevestigde antisemitische haatprediker Yusuf Al-Qaradawi Ďa man of tolerance and respectí en knuffelde hem openlijk. In februari 2005 vergeleek hij een Joodse journalist van de Evening Standard met een kampbewaker in een concentratiekamp. In februari 2006 werd hij voor deze schoffering voor vier weken als burgemeester geschorst. Het feit dat hij thans werkzaamheden verricht voor de Iraanse antizionistische propagandafabriek Press-tv, zegt al genoeg.

En wat te denken van barones Catharine Ashtonde voormalige minister van Buitenlandse zaken voor de Europese Unie. Na een bezoek aan Gaza zei ze: ,,Als je van IsraŽl in Gaza terecht komt, dan kom je van de 21e eeuw in een misvormd landschap terecht. Herbouw is onmogelijk omdat IsraŽl de grenzen blokkeert. Mensen hebben nauwelijks meer tot hun beschikking dan de ruÔnes om hen heen.íĒWat zij zag was volledig in scŤne gezet door deterreurbeweging Hamas, daarbij geholpen door de lokale VN-medewerkers, in wier belang het is om een zo erg mogelijk beeld over de situatie in Gaza naar buiten te brengen.

Studenten van de Oxford Universiteit in Groot-BrittanniŽ riepen enige tijd geleden op tot de vernietiging van IsraŽl. Tijdens een toespraak van de IsraŽlische onderminister van Buitenlandse zaken, schreeuwden studenten Ė en niet alleen moslims- ďslacht de Joden afĒ. In Cambridge werd een toespraak van de IsraŽlische professor en historicus Benny Morris geannuleerd na klachten waarin hij werd beschuldigd een ďislamofobe haatsprekerĒte zijn. Begin november 2009 publiceerde de Britse krant Daily Mail een zeer schokkend onderzoek waaruit blijkt dat veel Engelse kinderen tussen de 9 en 15 jaar denken dat Adolf Hitler een Duitse voetbalcoach was en het vernietigingkamp Auschwitz tijdens de tweede Wereldoorlog dienst deed als pretpark. Uit het onderzoek, verricht onder 2000 kinderen door het Erskine fonds voor oorlogsveteranen, blijkt verder dat 1 op de 20 kinderen denkt dat de term Holocaust slaat op de feestvieringen aan het einde van de oorlog. Uit een enquÍte onder 1000 kinderen in december 2014 bleken de Britse kinderen opnieuw niet erg op de hoogte te zijn van de oude bijbelverhalen. 20 procent van de kinderen kreeg onder andere de vraag: 'Wie is Jezus Christus?'. De opties waren: a. Een voetballer bij Chelsea, b. De zoon van God, c. Een presentator, d. Een deelnemer van X Factor, e. Een astronaut. Een op de vijf kinderen koos voor de eerste optie, voetballer bij Chelsea.

Groot-BrittanniŽ kent een lange geschiedenis van leiders die IsraŽl behandelen alsof het om een pariastaat zou gaan. De voormalige Britse premier Tony Blair vergeleek IsraŽl al eens met Irak onder het bewind van Saddam Hoessein en zijn vrouw zei ,,begrip te hebben voor de terreuraanslagen omdat de Palestijnen iedere vorm van hoop is ontnomen.Ē Blair heeft op 27 mei 2015 aan de Ďgrote baasí van de VN Ban Ki-moon, laten weten zijn taak als bemiddelaar van het ďKwartet van VierĒ bestaand uit de Verenigde Staten, de Europese Unie, Rusland en de Verenigde Naties, te willen beŽndigen. Blair heeft helemaal niets bijgedragen aan het vredesproces. Tijdens zijn termijn vonden drie oorlogen plaats tussen IsraŽl en de terreurbeweging Hamas in Gaza. Maar Blair vond het kennelijk allemaal prima. Hij combineerde deze functie met werkzaamheden voor zijn consultancybedrijf, zoals de verkoop van advies aan allerlei regeringen en grote bedrijven. Zo zou hij in de Arabische wereld voor miljoenen aan opdrachten hebben binnengehaald. Het was Blairís taak om IsraŽl koste wat kost de Roadmap aan te smeren en de ďBende van RamallahĒ aan een eigen staat te helpen in het aloude Bijbelse land. Blair heeft daarvoor 13 full-time diplomaten ter beschikking gehad die onder meer werden betaald door de Verenigde Naties en de Wereldbank. Hij geloofde dat beide partijen vrede wilden en dat terwijl Abu Mazen en zijn bende met herhaling hebben geroepen de staat IsraŽl te willen vernietigen. Om met de woorden van Lord Charles Bowens te spreken: ,,het zijn blinden die in een donkere kamer naar een zwarte kat zoeken die er niet is.Ē 

De voormalige Britse premier David Cameron beweerde ooit een ďvriend van IsraŽlĒ te zijn, maar liet zijn masker al snel vallen om zich aan te sluiten bij het anti-IsraŽlische, pro Turkse kamp. Op visite in Turkije op 27 juli 2010 voor een gesprek met zijn nieuwe vriend , dictator Recep Tayyip Erdogan, noemde hij de IsraŽlische onderschepping van het Turkse terreurschip de Mavi Marmara ďtotaal onacceptabelĒ. Ook vergeleek hij Gaza met een gevangenenkamp: ,,De situatie in Gaza moet veranderen. Zowel humanitaire goederen als mensen moet in beide richtingen kunnen bewegen. Het kan niet en mag niet worden toegestaan dat Gaza een gevangenenkamp blijftĒ aldus Cameron.Ook heeft hij aangegeven zich te willen inzetten het Ďvredesprocesítussen IsraŽl en het terreurbewind in Ramallah te bevorderen en zo te komen tot een twee-staten oplossing. En zo lopen er heel wat dwazen rond.

Britse socialisten sponsoren kinderfestival in Gaza waar kinderen leren Joden te vermoorden

Palestijnse kinderen namen de laatste week van april 2016 deel aan een festival in Gaza gesponsord door de Britse socialistische Labourpartij. In militaire camouflagepakjes in een toneelstukje dat op een podium werd uitgevoerd, zwaaiden de kinderen met messen en speelgoed machinegeweren bedoeld als het simuleren van geweld tegen IsraŽliŽrs. Het evenement werd uitgezonden op een Hamas tv-zender gewijd aan de Palestijnse cultuur, en werd zowel uitgezonden in Gaza als door de ďBende van RamallahĒ. In de korte clip van het spel, die op dinsdag 26 april werd uitgezonden in het journaal van de IsraŽlische TV-zender Channel 2, wordt een meisje getoond dat gewapend met een mes probeert een Palestijnse gevangene uit een IsraŽlische gevangenis te bevrijden door het neersteken van de bewakers. Het meisje wordt neergeschoten en valt op de grond te midden van geschreeuw en gegil van het publiek. Andere kleine meisjes komen dichterbij en huilen over haar ďlichaamĒ. ďWees niet boos op haarĒ, klinkt ene stem uit de luidsprekers. ďZij is uw bloed, uw vlees en uw eerĒ. In de volgende scene komt een Palestijnse jongen, gekleed als een gemaskerde scherpschutter, die een IsraŽlische soldaat doodschiet en de gevangene bevrijd van IsraŽl. ďVerheug je! De scherpschutter is gearriveerd!Ē dreunt de ritmische muziek uit de boxen tijdens de scene. Ofir Gendelman, de woordvoerder van de Arabische media voor het kantoor van de Premier, vergeleek het toneelspel met de propaganda van Islamitische Staat (ISIS/Daesh). ďWanneer Palestijnen hun kinderen uitsturen om te acteren in een schooltoneelstuk zoals dit, verbaast het niemand dat hun kinderen later (ziekelijke) aanslagen plegen wanneer ze wat ouder worden,Ē twitterde Gendelman.

Brits hulpgeld naar scholen, vernoemd naar terroristen

 

De Britse regering heeft in 2016 een bedrag van 25 miljoen pond aan financiŽle steun betaald aan de Palestijnse Autoriteit. Nog eens 272 miljoen pond werd door de Europese Unie betaald Ė waardoor zij volgens PMW medeschuldig zijn aan terreur. Volgens het Britse Department for International Development, en ook de EU, wordt het gebruik van de financiŽle steun gecontroleerd maar onderzoek toont een ander beeld. 24 scholen van de PA zijn vernoemd naar terroristen die verantwoordelijk zijn voor de dood van veel IsraŽli's. In veel scholen wordt opgehitst tegen IsraŽl. Ook worden sportieve evenementen van scholen genoemd naar terroristen. Zo werd bij Ramallah een voetbaltoernooi gehouden, dat was vernoemd naar een pas 13-jarige Arabische jongen die een week eerder twee IsraŽli's had neergestoken. In een school in Hebron werden voorstellingen uitgevoerd, waarin een jongen, gekleed in de Palestijnse kleuren, een als IsraŽlische soldaat verklede jongen 'doodschiet'. De directeur van Palestinian Media Watch, Itamar Marcus, zei dat de Britse financiŽle steun wordt gebruikt voor de verheerlijking van terreur en het beÔnvloeden van schoolkinderen om terroristen als rolmodel te zien. 'Groot BrittanniŽ en de Europese Unie zijn verantwoordelijk voor deze terreur, wanneer zij een schoolsysteem financieren en creŽren dat terreur actief ondersteunt,' zei hij. 'Dit is gewoon kindermishandeling om kinderen aan te moedigen om in gewapende strijd te sterven. Het is een verschrikkelijke boodschap aan de volgende generatie. Kinderen zijn de sleutel tot vrede, maar kijk waaraan ze vanaf jonge leeftijd zijn blootgesteld, ze groeien op in een omgeving van terreur en hen wordt geleerd dat het doden van IsraŽli's een heroÔsche daad is.

 

Terug naar: Inhoud