Groot-BrittanniŽ het epicentrum van antisemitisme in Europa.

Door: Franklin ter Horst (Aangemaakt: 9 september 2011) (Laatste bewerking: 8 september 2018)

De Britse krant The Daily Mail berichtte op 30 april 2016 over een nieuw rapport van de Britse NGO Campaign Against Antisemitism. Het aantal haatmisdaden tegen de Joden in Groot-BrittanniŽ blijkt een schokkend nieuw hoogtepunt te hebben bereikt. Het rapport toont aan dat de politiediensten bijna 1.000 antisemitische misdrijven hebben genoteerd in 2015, een stijging met 25 procent vergeleken met 2014. Men zou mogen verwachten dat de daders ter verantwoording worden geroepen. Er blijkt zelfs sprake van een daling waarin verdachten schuldig werden bevonden.

Het Institute for Jewish Policy Research (JPR) en Community Security Trust (CST) hebben een rapport gepubliceerd over antisemitisme in de Britse samenleving. Onderzoeker Daniel Staetsky heeft getracht na te gaan hoe verschillende bevolkingsgroepen in het land denken over Joden en IsraŽl. In totaal zijn hiervoor 4000 personen ondervraagd, niet alleen via enquÍtes, maar ook via interviews. In totaal heeft 30% van de bevolking antisemitische ideeŽn, terwijl 70% van de Britten positief over de Joden is. De meeste antisemitische ideeŽn werden gevonden bij de kleine groep respondenten die zichzelf als extreemrechts ziet. Een ander beeld komt naar voren als men het over IsraŽl heeft. Zoín 56% van de deelnemers had ten minste ťťn negatief standpunt over de Joodse staat en 12% kan worden gezien als hard-core anti-IsraŽl. Bij islamitische respondenten lagen de percentages over de hele linie hoger. In het algemeen hebben zij 2 tot 4 keer zo vaak antisemitische of anti-IsraŽlische denkbeelden dan de gemiddelde bevolking.

Het zijn niet alleen moslims die zich schuldig maken aan het toenemende antisemitisme maar ook neonaziís en uiterst linkse activisten en studenten, die gebruik maken van de sociale media om misselijk makende afbeeldingen te delen die vergelijkbaar zijn met diegenen die ten tijde van nazi-Duitsland werden verspreid. Maar ook de Britse socialistische Labour Party is niet vies van antisemitisme. Palestijnse kinderen namen de laatste week van april 2016 deel aan een festival in Gaza gesponsord door deze partij. Kinderen in militaire camouflagepakjes zwaaiden met messen en speelgoed machinegeweren bedoeld als het simuleren van geweld tegen IsraŽliŽrs. Parlementslid Naz Shah en voormalig burgemeester van Londen Ken Livingstone zijn beiden geschorst vanwege antisemitische uitlatingen en er werd een intern onderzoek gelast naar partijleider Jeremy Corbyn. Sinds hij verkozen is tot secretaris van de Britse Arbeidspartij (Labour), valt hij van het ene antisemitische schandaal in het andere. Zo vergelijkt hij IsraŽl met IS(IS). Een vergelijking die overigens wordt gedeeld door veel parlementsleden van Labour en door raadsleden die zijn geschorst waaronder de eerder genoemde Ken Livingstone. Jeremy Corbyn werkte ooit voor de Iraanse staatstelevisie en sprak bij een Khomeinistische rally in Londen.

Ken Livingstone, anti-IsraŽl activist

Jeremy Corbyn en zijn linkse kornuiten zouden het liefst willen dat de staat IsraŽl nooit was ontstaan. Corbyn staat daar echter niet alleen in want een groot deel van de Britse elite denkt er net zo over. Het gaat om overheidsdienaren, filmmakers, journalisten, intellectuelen, academici, leiders van non-gouvermentele organisaties, kerk leiders en zo meer. Engeland was het eerste land dat een academische boycot instelde tegen IsraŽl. Engelse universiteiten zijn bijna complete ďno-go-zonesĒ voor IsraŽlische studenten. Engelse kranten zoals de Times en de Independent, deinzen er niet voor terug de meest smerige cartoons over IsraŽlische leiders te publiceren. Deze Jeremy Corbyn, treed ook regelmatig in het openbaar op met de Holocaust-ontkenner Paul Eisen. Deze schreef dat Corbyn ďaan alle jaarlijkse manifestaties van zijn organisatie deelnam en zelfs geld schonk aan de groepĒ.

De Palestijnse terreurbeweging Hamas was zeer ingenomen met Corbyns afwijzing van de Balfour-declaratie. Corbijn is niets anders een misselijk makende onruststoker en als zodanig een gevaarlijke figuur. God heeft nu nog clementie met de Britten vanwege de Balfour-declaratie maar straks als de oordelen over de wereld komen, zal ook Groot-BrittanniŽ de gevolgen gaan ervaren van het demoniseren van IsraŽl.

De drie grootste joodse kranten in Groot-BrittanniŽ beschuldigen Corbyn ervan een ďexistentiŽle bedreiging voor het joodse levenĒ te zijn. Hij zou de partij met de ďsmerigheid en schande van het antisemitismeĒ hebben doorspekt. ďJewish TelegraphĒ, ďJewish NewsĒ en ďJewish ChronicleĒ gingen op 26 juli 2018 samen massaal in de aanval tegen de pro-Hamas activist. De kranten schrijven: ďSinds Jeremy Corbyn in 2015 voorzitter van de Labour Party werd, doorspekken de smerigheid en schande van het antisemitisme de oppositiepartij.Ē Corbyn zou zich weliswaar inzetten tegen racisme, maar zou daarbij antisemitisme weglaten. Voor de partij van Corbyn is het niet antisemitisch om ďhet bestaan van IsraŽl als staat een racistische onderneming te noemenĒ, ďde actuele politiek van IsraŽl met die van de naziīs te vergelijkenĒ, van IsraŽl hogere gedragsstandaards te verlangen dan van andere landenĒ of ďjoodse mensen ervan te beschuldigen trouwer te zijn aan IsraŽl dan aan hun geboortelandĒ. Behalve de drie kranten keerden zich ook 60 Britse rabbiīs, die in totaal 30.000 Joden vertegenwoordigen, tegen deze Labour-standpunten. Daarnaast riepen islamitische Labour-afgevaardigden openlijk op tot de eliminatie van de staat IsraŽl.

Jeremy Corbyn (midden met geel hemd), in Londen op een pro-Hamas manifestatie tegen IsraŽl in de zomer van 2014 [beeldbron: i24 News]

In 2009 noemde Corbyn de terreurgroepen Hamas en Hezbollah zijn Ďvriendení. Ook zat hij al eens in een conferentiepanel met verschillende Hamas-terroristen die waren veroordeeld voor moord, zoals Hamas-hoofd Khaled Mashaal. Ook heeft hij er een gewoonte van gemaakt IsraŽl te beschuldigen van oorlogsmisdaden.

Ook Livingstone is een van de hoofdrolspelers in de hetze tegen IsraŽl. Hij staat bekend om zijn pro-Hamas sympathieŽn en beschuldigt IsraŽl van etnische schoonmaak, het demoniseren van moslims en het creŽren van een Warschau-getto in Gaza. Hij noemde de in Qatar gevestigde antisemitische haatprediker Yusuf Al-Qaradawi Ďa man of tolerance and respectí en knuffelde hem openlijk. Ook Nigel Farage, de voormalige leider van de Ukip partij (UK Independence Party) haalde het nieuws met zijn uitspraken van 1 november 2017 op de radiozender LBC. Farage beweerde dat ďde Joodse lobby disproportionele macht heeft in de Verenigde Staten.Ē

Tijdens IsraŽlīs ďOperation Protective EdgeĒ in 2014 schreef John Prescott, een voormalige Britse vicepremier van de Labour Party, een column waarin hij IsraŽl verdoemde. Zijn woorden: ďVergelijkt u dat eens met de bloed-tol in de Gazastrook. Van de meer dan duizend doden waren meer dan 80% burgers, meest vrouwen en kinderen. Maar wie kan zeggen of niet enkelen van de resterende 20% ook niet onschuldig waren? IsraŽl bestempelt hen als terroristen, maar het handelt als rechter, jury en beul in het concentratiekamp dat de Gazastrook is.Ē Hij voegde er aan toe: ďWat het joodse volk door de naziīn overkwam, is verschrikkelijk. Maar je zou toch denken dat deze gruweldaden de IsraŽliīs een uniek gevoel voor perspectief en empathie met de slachtoffers van een getto zouden geven.Ē Al deze figuren zijn verkozen tot machthebbers door een electoraat dat precies wist wat hun visies waren. Er is sprake van een uitgestrekte en aangeboren haat naar Joden en IsraŽl. Mehdi Hasan, een Brits-islamitische politiek journalist bevestigde dit: ďantisemitisme wordt niet enkel getolereerd in sommige delen van de Britse moslimgemeenschap; het is een routine en iets alledaags.Ē Groot-BrittanniŽ staat al jaren bekend als het epicentrum van antisemitisme in Europa. De Britse media zijn fakkeldragers van ordinaire Jodenhaat en doen er alles aan de ware feiten in het conflict tussen IsraŽl en het corrupte bewind in Ramallah en de doodscultuur in Gaza te verdoezelen.

Geen enkele Britse koning heeft ooit een officieel bezoek gebracht aan IsraŽl

De Engelse koningin heeft nooit het fatsoen gehad IsraŽl te bezoeken. Dat zegt voldoende hoe zij tegen de staat IsraŽl aankijkt. Geen enkele Britse koning heeft ooit een officieel bezoek gebracht aan IsraŽl. Ondanks vele uitnodigingen door de jaren heen, heeft geen enkele Britse regering een dergelijk bezoek aan IsraŽl goedgekeurd sinds het einde van het Britse mandaat en de oprichting van de Joodse staat in 1948. Dat dťbacle in het Midden-Oosten hebben de Britten tot op vandaag duidelijk nooit verteerd, met een permanente rancune jegens IsraŽl als gevolg. IsraŽlische functionarissen bekritiseerden de onwil van Britse royals om naar de Joodse staat te komen terwijl zij anderzijds geen enkel morele bezwaren koesteren om dictatoriale staten zoals Saoedi-ArabiŽ en Qatar te bezoeken.

In een onthulde brief uit 1986 beweerde de Britse kroonprins Charles dat de ďinstroom van buitenlandse, Europese JodenĒ in IsraŽl de schuld was voor het aanwakkeren van het IsraŽlisch-Arabisch conflict. Ook schreef hij over de onwil van Amerikaanse presidenten om de ďJoodse lobbyĒ in de Verenigde Staten aan te pakken. De bewuste brief die geschreven werd op 24 november 1986, was gericht aan zijn vriend, de ontdekkingsreiziger Laurens van der Post uit Zuid-Afrika, na een bezoek aan de Golf met Prinses Diana in het najaar van 1986. De brief werd gepubliceerd op zondag 12 november 2017 in de Britse krant The Daily Mail, volgens een bericht in The Times of Israel. Hij schreef ook te hopen dat een Amerikaanse president de ďJoodse lobbyĒ zou aanpakken, om aldus vermoedelijk het IsraŽlisch-Arabisch conflict op te lossen. ďNatuurlijk moet een Amerikaanse president de moed hebben om op te staan ​​en de Joodse lobby in de VS te aan te pakken?Ē schreef Charles. Volgend op de publicatie van de brief noemde de redacteur van het wekelijkse magazine The Jewish Chronicle de inhoud ďverbijsterend schokkendĒ en bekritiseerde hij het gebruik door de prins van de term ďJoodse lobbyĒ. ďDit is voor mij het meest verbazingwekkende element in de brief van de prins,Ē citeerde The Daily Mail redacteur van JC Stephen Pollard. ďDe ĎJoodse lobbyí is een van de antisemitische themaís die reeds eeuwenlang bestaan. Het is deze mythe van zeer machtige Joden zijn die het buitenlands beleid of de media of banken of wat dan ook zouden controleren.Ē

Naast al het negatieve nieuws over het toenemende antisemitisme in Groot-BrittanniŽ, valt er ook iets positiefs te melden want "de nieuwe, vrouwelijke premier van Engeland, Theresa May, blijkt een uitgesproken pro-IsraŽl politicus". Zie hiervoor deze video.

Het antisemitisme in Groot-BrittanniŽ is al eeuwenoud. Zo liet koning Edward 1 alle Joden verbannen uit het Britse koninkrijk. De Joden konden pas terugkeren, nadat Oliver Cromwell in 1656 de macht had overgenomen van het koningshuis. Ook hebben de Britten vanaf het moment dat de 52 landen van toenmalige Volkenbond op 24 juli 1922, de grenzen van het aan het Joodse volk toebedeelde grondgebied erkenden, hebben ze de bindende afspraken genegeerd en de immigratie van Arabieren naar dat gebied gestimuleerd. De Britten besloten zelfs het gebied ten oosten van de Jordaan, aan Abdullah, de emir van Mekka toe te wijzen. De geschiedenis kent geen land dat JordaniŽ heet. Het huidige Jordaanse koningshuis kan geen enkele historische claim leggen op het land waarover zij thans de scepter zwaaien. Het is niets anders dan een cadeautje van de Britten.

IsraŽl heeft bijzonder slechte ervaringen met de handelwijze van de Britten waaronder Glubb Pascha en al die andere Britse commandanten die het Jordaanse leger opgebouwd hebben. Het waren precies deze strijdkrachten die destijds Gush Etzion en de Joodse wijk in Jeruzalem verwoest en duizenden Joodse soldaten en burgers gedood hebben.

Glubb PaschaGlubb Pascha

Wat te denken van de woorden van de antisemitische generaal Evelyn Barker, de commandant van de Britse strijdkrachten: ďWij zullen de Joden bestraffen, op de manier waaraan het ras een bijzondere hekel heeft, namelijk door hun in hun portemonnee te raken en hen met onze verachting te straffen.Ē En dan is er nog kolonel Waters Taylor, de financier van de moefti Haj Amin el-Husseini. Taylor adviseerde demoefti te zorgen voor gewelddadige onlusten in Jeruzalem in 1920 zodat belangrijke Britse leiders de stichting van een Joodse staat in het aloude thuisland, zouden tegenwerken. Waters Taylor zei verder dat dit alleen maar door middel van geweld bereikt zou kunnen worden. Dan was er nog de gedecoreerde Britse officier Roy Farran, die samen met zijn collegaīs de teenager Alexander Rubowitz ontvoerde, folterde en vermoordde en zijn lijk liet verdwijnen. De Britse autoriteiten spraken Farran, ondanks het feit dat hij een schriftelijke schuldbekentenis had geschreven, vrij van de aanklacht van moord op Rubowitz, omdat er geen sprake zou zijn van een aanklacht, omdat het lijk van de jongen nooit zou zijn gevonden.

Vandaag houdt Groot-BrittanniŽ zich uitvoerig bezig met de opbouw van het PLO terreurleger. De Britten spreken echter van het ,,opleiden van veiligheidstroepen van de PalestijnenĒ. Volgens de Britse ambassadeur in IsraŽl, Matthew Gould moet dit leger een centrale rol gaan spelen bij de opbouw van een Palestijnse staat.

In de oorlog van 1948 werd het Jordaanse leger geleid door Britse officieren en de luchtmacht van Engeland, de RAF, vocht tegen de IsraŽliís om het Egyptische luchtruim te verdedigen. De voormaligeBritse minister van Buitenlandse zaken (1997-2001) Robin Cook legde tijdens zijn ambtsperiode op provocerende wijze een krans in DeÔr Yassin, de plaats waar IsraŽlische militairen in 1948, 250 weerloze Arabische burgers zouden hebben vermoord. De waarheid is echter dat het verhaal over DeÔr Yassin door voormalige Britse ambtenaren en de Arabische wereld is aangekleed met verzonnen feiten. Het hele verhaal is een schoolvoorbeeld van geslaagde anti-IsraŽl propaganda en politieke manipulatie. De andere voormalige Britse minister van BZ, Jack Straw haalde zich bij herhaling de woede van IsraŽl op de hals door met regelmaat anti-IsraŽlische uitspraken te doen. Tijdens een bezoek aan Iran etaleerde hij een staaltje van Brits antisemitisme door in een Iraanse krant te verklaren dat IsraŽl mede verantwoordelijk is voor de terreuraanslagen op 11 september 2001 in Amerika. Straw noemde voormalig premier AriŽl Sjaron, het Ďkankergezwelí van het Midden Oosten. IsraŽl noemde de uitlatingen Ďzorgelijk en schandaligí. Straw ging zelfs zover in het vereren van terreurmiljardair Jasser Arafat, dat hij na diens dood een krans is gaan leggen op zijn graf in Ramallah.

Jack Straw legt een krans op het graf van de megalomane schurk Arafat

Groot-BrittanniŽ staat al jaren bekend als het epicentrum van antisemitisme in Europa. De Britse media zijn fakkeldragers van ordinaire Jodenhaat en doen er alles aan de ware feiten in het conflict tussen IsraŽl en het PLO- bewind te verdoezelen. De terreur van de PLO wordt uitgelegd als ,,legitiem verzet tegen de bezetter van Palestijns land!Ē Het Britse parlementslid Gerald Kaufman vergeleek de strijd van het IsraŽlische leger in januari 2009 tegen de terreurbeweging Hamas, met de methoden van de naziís. Ook zei hij dat de Holocaust wordt gebruikt om ,,de moord op de Palestijnen te rechtvaardigenĒ. Een groep Britse geleerden zei tijdens deze oorlog te hopen dat IsraŽl de strijd zou verliezen. ďDe strijd in Gaza is de laatste fase van de strijd tegen IsraŽl sinds het leed dat de Palestijnen in meer dan 60 jaar is aangedaan.Ē De geleerden plaatsten een brief in The Guardian. Onder de brief staat: ,,Een raket aanval op IsraŽl is niet genoeg. Daarmee win je de strijd niet, er is maar ťťn oplossing: ĎIsraŽl moet totaal worden vernietigdí. Dan pas krijgen de Palestijnen vrijheid. IsraŽl heeft de Palestijnen, in Gaza en de ĎWestoeverí opgesloten in een grote gevangenis en is hen langzaam maar zeker aan het uithongeren.Ē De brief is voorzien van meer dan 300 handtekeningen van Britse academici.

David Ward, een Brits parlementslid en lid van de Commissie voor Onderwijs in het Britse parlement, plaats het IsraŽlisch-Palestijnse conflict botweg naast de Holocaust. Bij de ondertekening van de Holocaust Educational Trustís Book of Commitment in het Lagerhuis, verklaarde Ward: ďNa twee keer Auschwitz bezocht te hebben Ė een keer met mijn familie en een keer met lokale scholen Ė stemt het mij triestig dat de Joden, die op ongelooflijke niveaus van vervolging leden tijdens de Holocaust, binnen een paar jaar na de bevrijding van de vernietigingskampen, wreedheden pleegden op de Palestijnen in de nieuwe staat IsraŽl en dat op dagelijkse basis blijven doen op de Westelijke Jordaanoever en in Gaza. Ö Wanneer we geconfronteerd worden met voorbeelden van gruwelijk gedrag, moeten we daarvan leren. Het blijkt dat het lijden van de Joden hun visie op hoe anderen moeten worden behandeld, niet heeft getransformeerd.Ē Eerder had hetzelfde Britse parlementslid IsraŽl een Ďapartheidsregimeí genoemd. Op zijn website heeft hij ook de Joodse staat beschuldigd van Ďetnische zuivering.í

De eminente natuurkundige Stephen Hawking annuleerde op 7 mei 2013 zijn aanwezigheid voor de ĎFacing Tomorrowí conferentie. Facing Tomorrow is een jaarlijkse wetenschappelijke bijeenkomst waarvan de voormalige IsraŽlische president Shimon Peres gastheer is; doorgaans trekt het vanuit de hele wereld leiders aan uit de politiek, wetenschap, het bedrijfsleven en de academische wereld. Peres kreeg van Hawking te horen dat hij niet zou deelnemen vanwege IsraŽls vermeende bejegening van de Palestijnen. Hawking zei dat hij zijn beslissing maakte op basis van Ďoverleg met Palestijnse collega's' en door zijn Ďkennis van Palestinaí. En dat uit de mond van een gerespecteerde natuurkundige. IsraŽl Maimon, voorzitter van de Facing Tomorrow conferentie, noemde Hawkings boycot Ďschandalig en ongepast.

Er waren zelfs een aantal Arabische stemmen die Hawking reprimeerde, zoals de Britse commentator Raheem Kassam, hoofdredacteur van The Commentator, die betreurde dat de wetenschapper 'ofwel afstand had gedaan van zijn inzet voor de wetenschappelijke methode, of gewoon afstand had gedaan van zijn morele ziní. Later verklaarde Tim Holt, vertegenwoordiger van de Cambridge University, dat dr. Hawking Facing Tomorrow zou missen vanwege gezondheidsredenen en niet vanwege een besluit IsraŽl te boycotten. Er bleef speculatie over de vraag of deze lezing waar was, of dat Hawking gewoonweg terugkrabbelde vanwege de druk.

In een populair lesboek van de grote educatieve Britse uitgeverij Garnet Education, is IsraŽl nergens meer te vinden. Volledig van kaart van het Midden-Oosten verwijderd. Het betreffende boek wordt gebruikt door instellingen en docenten om Engels als tweede taal te doceren aan studenten in Groot-BrittanniŽ. 'Ik doceer Engels als vreemde taal in een college voor voortgezet onderwijs in Nottingham, Engeland. Ik kwam de bijgevoegde kaart tegen en kon mijn ogen niet geloven' vertelde Liz Wiseman aan IsraŽl Today. Garnet Education zegt een onafhankelijke uitgever te zijn voor het onderwijs in de Engelse taal, gespecialiseerd in Engels voor academische doeleinden. ĎWe produceren bekroonde boeken, multimedia materiaal en testen voor studenten van alle leeftijden, van kleuterschool tot universiteit'. Maar wat de linkse Britse ďopvoedersĒ die verantwoordelijk zijn voor deze publicatie, hier laten zien is IsraŽlhaat is haar ergste vorm. Een bewuste keuze om IsraŽl te demoniseren en steun te verlenen aan het plan van de PLO in Ramallah en Hamas in Gaza, om IsraŽl van de kaart van het Midden-Oosten te verwijderen.

Na klachten van Britse lezers van de Engelstalige website van Israel Today heeft de uitgever van het tekstboek zijn excuses aangeboden. Woordvoerder dr. Nicky Platt van de uitgever reageerde door het volgende bericht op de website van Garnet Publishing te plaatsen: 'We hebben de laatste dagen een aantal vragen gekregen over een kaart van IsraŽl in het boek 'Skills in English Writing Ė Level 1'. Helaas was op de kaart ten onrechte 'Bezet Palestina' afgedrukt. Dit was een ernstige redactionele fout, die meteen is gecorrigeerd. Het betreffende boek is al een aantal jaren niet meer gedrukt. Wilt u onze oprechte verontschuldigingen aanvaarden voor deze fout. U kunt er zeker van zijn dat dit een echte fout was en geenszins het onderwijsbeleid van Garnet weerspiegelt'. In een persoonlijk antwoord aan een van onze lezers benadrukte dr. Platt dat Garnet Publishing 'deze zaak zeer serieus neemt, en er voor zal zorgen dat een dergelijke fout in de toekomst niet wordt herhaald'. Om aan te tonen dat Garnet dit serieus meent mailde dr. Platt een gescande pagina uit een nieuwer boek over het zelfde onderwerp, dat een kaart van het Midden-Oosten bevat waarop IsraŽl wel juist is aangegeven.

Een van de hoofdrolspelers in de hetze tegen IsraŽl is de voormalige burgemeester van Londen Ken Livingstone. Livingstone staat bekend om zijn pro-Hamas sympathieŽn. Hij beschuldigt IsraŽl van etnische schoonmaak, het demoniseren van moslims en het creŽren van een Warschau-getto in het Midden-Oosten. Hij noemde de in Qatar gevestigde antisemitische haatprediker Yusuf Al-Qaradawi Ďa man of tolerance and respectí en knuffelde hem openlijk. In februari 2005 vergeleek hij een Joodse journalist van de Evening Standard met een kampbewaker in een concentratiekamp. In februari 2006 werd hij voor deze schoffering voor vier weken als burgemeester geschorst. Het feit dat hij thans werkzaamheden verricht voor de Iraanse antizionistische propagandafabriek Press-tv, zegt al genoeg.

En wat te denken van barones Catharine Ashtonde voormalige minister van Buitenlandse zaken voor de Europese Unie. Na een bezoek aan Gaza zei ze: ,,Als je van IsraŽl in Gaza terecht komt, dan kom je van de 21e eeuw in een misvormd landschap terecht. Herbouw is onmogelijk omdat IsraŽl de grenzen blokkeert. Mensen hebben nauwelijks meer tot hun beschikking dan de ruÔnes om hen heen.íĒWat zij zag was volledig in scŤne gezet door deterreurbeweging Hamas, daarbij geholpen door de lokale VN-medewerkers, in wier belang het is om een zo erg mogelijk beeld over de situatie in Gaza naar buiten te brengen.

Studenten van de Oxford Universiteit in Groot-BrittanniŽ riepen enige tijd geleden op tot de vernietiging van IsraŽl. Tijdens een toespraak van de IsraŽlische onderminister van Buitenlandse zaken, schreeuwden studenten Ė en niet alleen moslims- ďslacht de Joden afĒ. In Cambridge werd een toespraak van de IsraŽlische professor en historicus Benny Morris geannuleerd na klachten waarin hij werd beschuldigd een ďislamofobe haatsprekerĒte zijn. Begin november 2009 publiceerde de Britse krant Daily Mail een zeer schokkend onderzoek waaruit blijkt dat veel Engelse kinderen tussen de 9 en 15 jaar denken dat Adolf Hitler een Duitse voetbalcoach was en het vernietigingkamp Auschwitz tijdens de tweede Wereldoorlog dienst deed als pretpark. Uit het onderzoek, verricht onder 2000 kinderen door het Erskine fonds voor oorlogsveteranen, blijkt verder dat 1 op de 20 kinderen denkt dat de term Holocaust slaat op de feestvieringen aan het einde van de oorlog. Uit een enquÍte onder 1000 kinderen in december 2014 bleken de Britse kinderen opnieuw niet erg op de hoogte te zijn van de oude bijbelverhalen. 20 procent van de kinderen kreeg onder andere de vraag: 'Wie is Jezus Christus?'. De opties waren: a. Een voetballer bij Chelsea, b. De zoon van God, c. Een presentator, d. Een deelnemer van X Factor, e. Een astronaut. Een op de vijf kinderen koos voor de eerste optie, voetballer bij Chelsea.

Groot-BrittanniŽ kent een lange geschiedenis van leiders die IsraŽl behandelen alsof het om een pariastaat zou gaan. De voormalige Britse premier Tony Blair vergeleek IsraŽl al eens met Irak onder het bewind van Saddam Hoessein en zijn vrouw zei ,,begrip te hebben voor de terreuraanslagen omdat de Palestijnen iedere vorm van hoop is ontnomen.Ē Blair heeft op 27 mei 2015 aan de Ďgrote baasí van de VN Ban Ki-moon, laten weten zijn taak als bemiddelaar van het ďKwartet van VierĒ bestaand uit de Verenigde Staten, de Europese Unie, Rusland en de Verenigde Naties, te willen beŽndigen. Blair heeft helemaal niets bijgedragen aan het vredesproces. Tijdens zijn termijn vonden drie oorlogen plaats tussen IsraŽl en de terreurbeweging Hamas in Gaza. Maar Blair vond het kennelijk allemaal prima. Hij combineerde deze functie met werkzaamheden voor zijn consultancybedrijf, zoals de verkoop van advies aan allerlei regeringen en grote bedrijven. Zo zou hij in de Arabische wereld voor miljoenen aan opdrachten hebben binnengehaald. Het was Blairís taak om IsraŽl koste wat kost de Roadmap aan te smeren en de ďBende van RamallahĒ aan een eigen staat te helpen in het aloude Bijbelse land. Blair heeft daarvoor 13 full-time diplomaten ter beschikking gehad die onder meer werden betaald door de Verenigde Naties en de Wereldbank. Hij geloofde dat beide partijen vrede wilden en dat terwijl Abu Mazen en zijn bende met herhaling hebben geroepen de staat IsraŽl te willen vernietigen. Om met de woorden van Lord Charles Bowens te spreken: ,,het zijn blinden die in een donkere kamer naar een zwarte kat zoeken die er niet is.Ē 

De voormalige Britse premier David Cameron beweerde ooit een ďvriend van IsraŽlĒ te zijn, maar liet zijn masker al snel vallen om zich aan te sluiten bij het anti-IsraŽlische, pro Turkse kamp. Op visite in Turkije op 27 juli 2010 voor een gesprek met zijn nieuwe vriend , dictator Recep Tayyip Erdogan, noemde hij de IsraŽlische onderschepping van het Turkse terreurschip de Mavi Marmara ďtotaal onacceptabelĒ. Ook vergeleek hij Gaza met een gevangenenkamp: ,,De situatie in Gaza moet veranderen. Zowel humanitaire goederen als mensen moet in beide richtingen kunnen bewegen. Het kan niet en mag niet worden toegestaan dat Gaza een gevangenenkamp blijftĒ aldus Cameron.Ook heeft hij aangegeven zich te willen inzetten het Ďvredesprocesítussen IsraŽl en het terreurbewind in Ramallah te bevorderen en zo te komen tot een twee-staten oplossing. En zo lopen er heel wat dwazen rond.

Britse socialisten sponsoren kinderfestival in Gaza waar kinderen leren Joden te vermoorden

Palestijnse kinderen namen de laatste week van april 2016 deel aan een festival in Gaza gesponsord door de Britse socialistische Labourpartij. In militaire camouflagepakjes in een toneelstukje dat op een podium werd uitgevoerd, zwaaiden de kinderen met messen en speelgoed machinegeweren bedoeld als het simuleren van geweld tegen IsraŽliŽrs. Het evenement werd uitgezonden op een Hamas tv-zender gewijd aan de Palestijnse cultuur, en werd zowel uitgezonden in Gaza als door de ďBende van RamallahĒ. In de korte clip van het spel, die op dinsdag 26 april werd uitgezonden in het journaal van de IsraŽlische TV-zender Channel 2, wordt een meisje getoond dat gewapend met een mes probeert een Palestijnse gevangene uit een IsraŽlische gevangenis te bevrijden door het neersteken van de bewakers. Het meisje wordt neergeschoten en valt op de grond te midden van geschreeuw en gegil van het publiek. Andere kleine meisjes komen dichterbij en huilen over haar ďlichaamĒ. ďWees niet boos op haarĒ, klinkt ene stem uit de luidsprekers. ďZij is uw bloed, uw vlees en uw eerĒ. In de volgende scene komt een Palestijnse jongen, gekleed als een gemaskerde scherpschutter, die een IsraŽlische soldaat doodschiet en de gevangene bevrijd van IsraŽl. ďVerheug je! De scherpschutter is gearriveerd!Ē dreunt de ritmische muziek uit de boxen tijdens de scene. Ofir Gendelman, de woordvoerder van de Arabische media voor het kantoor van de Premier, vergeleek het toneelspel met de propaganda van Islamitische Staat (ISIS/Daesh). ďWanneer Palestijnen hun kinderen uitsturen om te acteren in een schooltoneelstuk zoals dit, verbaast het niemand dat hun kinderen later (ziekelijke) aanslagen plegen wanneer ze wat ouder worden,Ē twitterde Gendelman.

Brits hulpgeld naar scholen, vernoemd naar terroristen

 

De Britse regering heeft in 2016 een bedrag van 25 miljoen pond aan financiŽle steun betaald aan de Palestijnse Autoriteit. Nog eens 272 miljoen pond werd door de Europese Unie betaald Ė waardoor zij volgens PMW medeschuldig zijn aan terreur. Volgens het Britse Department for International Development, en ook de EU, wordt het gebruik van de financiŽle steun gecontroleerd maar onderzoek toont een ander beeld. 24 scholen van de PA zijn vernoemd naar terroristen die verantwoordelijk zijn voor de dood van veel IsraŽli's. In veel scholen wordt opgehitst tegen IsraŽl. Ook worden sportieve evenementen van scholen genoemd naar terroristen. Zo werd bij Ramallah een voetbaltoernooi gehouden, dat was vernoemd naar een pas 13-jarige Arabische jongen die een week eerder twee IsraŽli's had neergestoken. In een school in Hebron werden voorstellingen uitgevoerd, waarin een jongen, gekleed in de Palestijnse kleuren, een als IsraŽlische soldaat verklede jongen 'doodschiet'. De directeur van Palestinian Media Watch, Itamar Marcus, zei dat de Britse financiŽle steun wordt gebruikt voor de verheerlijking van terreur en het beÔnvloeden van schoolkinderen om terroristen als rolmodel te zien. 'Groot BrittanniŽ en de Europese Unie zijn verantwoordelijk voor deze terreur, wanneer zij een schoolsysteem financieren en creŽren dat terreur actief ondersteunt,' zei hij. 'Dit is gewoon kindermishandeling om kinderen aan te moedigen om in gewapende strijd te sterven. Het is een verschrikkelijke boodschap aan de volgende generatie. Kinderen zijn de sleutel tot vrede, maar kijk waaraan ze vanaf jonge leeftijd zijn blootgesteld, ze groeien op in een omgeving van terreur en hen wordt geleerd dat het doden van IsraŽli's een heroÔsche daad is.

 

Het blijkt dat de Britse regering in 2017 maar liefst een bedrag van 20 miljoen pond voor Palestijnse scholen heeft vrijgemaakt. Uit een evaluatie van het Instituut voor Toezicht op Vrede en Culturele tolerantie in het Schoolonderwijs (IMPACT-se) is gebleken dat deze middelen bestemd zijn voor de financiering van een curriculum dat onderwijs over vrijheid weglaat, het gebruik van geweld promoot Ė met name de heilige oorlog (jihad) Ė en het martelaarschap aanmoedigt. Een analyse van de schoolboeken -gefinancierd door de Britse regering en betaald door de Britse belastingbetaler- die worden gebruikt op Palestijnse scholen, toonde aan dat deze leerboeken, die afkomstig zijn van de Palestijnse Autoriteit (PA), "druk uitoefenen op jonge Palestijnen om over te gaan tot gewelddaden".

Boris Johnson bezoekt Peace Now

Johnson, de huidige Britse minister van Buitenlandse zaken had ooit eens de reputatie een vriend van IsraŽl te zijn, maar dat is verleden tijd. Voorafgaand aan zijn ontmoeting met Netanyahu reisde Johnson eerst naar Judea om de anti-IsraŽl beweging Peace Now en Mahmoud Abbas met een bezoek te vereren.

Boris Johnson met de Palestijnse terreurleider Mahmoud Abbas

Peace Now is een linkse IsraŽlische vredesbeweging die werd opgericht eind jaren 1970 nadat IsraŽl en Egypte een vredesakkoord tekenden. Peace Now is vooral bekend/berucht voor haar verzet tegen de bouw van nederzettingen in Judea & Samaria. De leider van deze club is Jariv Oppenheimer. De man is geen vredesactivist maar een ďweg met onsĒ activist. Dit soort nihilisten, zelfopheffers zijn er altijd geweest.Hij is een staatsvijand maar de oorzaak is pathologisch, men kan het hem niet echt kwalijk nemen. Maar men kan het ook niet serieus nemen. Wanneer Peace Now de mogelijkheid zou hebben, zou IsraŽl geen vierkante km land meer overhouden. Volkomen duidelijk dus waar deze club geplaatst moet worden. Ze gaan echter met open ogen een zekere ondergang tegemoet. Johnson liet zich uitvoerig fotograferen met een kaart van Peace Now met daarop de gebieden rondom Jeruzalem en Maíaleh Adoemim. Toen Johnson door verslaggevers werd gevraagd waarom hij geen ontmoeting wilde met vertegenwoordigers van de IsraŽlische gemeenschappen in Judea en Samaria, spotte hij: Netanyahu geeft me wel de andere kant van het verhaal. Johnson behandelde Peace Now als een meer geloofwaardige bron van informatie dan de overheid. Tijdens zijn bezoek fungeerde Peace Now als de openbare aanklager van IsraŽl.

Terug naar: Inhoud