De Koerden hebben recht op hun eigen Koerdistan

Door: Franklin ter Horst (Aangemaakt: 18 september 2012) (Laatste bewerking: 8 juli 2016)

De Koerden zijn een unieke etnische bevolkingsgroep van ongeveer 35 miljoen mensen verspreid over de landen Irak, Iran, Turkije en Syrië en worden onderdrukt in het merendeel van deze landen. Alleen in Irak bezitten ze een gedeeltelijke autonomie. Toen na de Eerste Wereldoorlog het Ottomaanse Rijk uiteenviel, werden de Koerden over deze landen verspreid. In Syrië vormen de Koerden een etnische minderheid en is de situatie voor hen niet veel beter dan in Turkije en Iran. De Koerden in Syrië hebben bijvoorbeeld nooit gelijke rechten gekend en mogen hun eigen taal niet spreken. Ook zijn zij uitgesloten van het Syrische staatsburgerschap. In Iran wonen ongeveer 4.6 miljoen Koerden in het westelijk deel van Iran en ook zij kennen een lange geschiedenis van onderdrukking. De Iraanse Koerden zijn regelmatig het slachtoffer van intimidatie, vervolging en executies die worden uitgevoerd zonder enig proces. Zij worden door het Iraanse bewind vaak beschuldigd van betrekkingen met de verboden Koerdische partij “The Free Life Party of Koerdistan ( PJAK) die wordt gezien als een afsplitsing van de PKK.

De Koerden vormen hebben hun eigen taal en hun eigen cultuur en beantwoorden verder aan alle criteria van een onafhankelijke bevolkingsgroep. Toch hebben ze geen eigen Koerdische staat. Terwijl de wereldleiders er alles aan doen het PLO-terreurbewind in Ramallah van een eigen staat te voorzien, notabene op het grondgebied van Israël, laten ze de wens van de Koerden op een eigen staat, onbeantwoord.

Koerdistan is verdeeld over 4 verschillende landen.

De Koerden zijn één van de oudste volken ter wereld en mogelijk verwant aan de Meden uit de oudheid. De Koerden en Israël kunnen het niet alleen goed met elkaar vinden er blijken zelfs genetische banden met het Joodse volk te bestaan. In 2001 hebben een team van Israëlische, Duitse en Indiase onderzoekers ontdekt dat het Joodse volk genetische banden heeft met de Koerden en dat deze zelfs dichter bij de Joden staan dan de Semitisch sprekende Arabieren of andere bevolkingsgroepen die ze hebben getest. Zo blijken de verschillen tussen de Koerdische Joden en de Sephardische Joden, minimaal. Beide zijn verschillend van de Ashkenasische Joden. Een onder Iraakse Koerden gehouden opiniepeiling wees uit dat maar liefst 87.5 procent van de ondervraagden Israël een warm hart toedragen en voor het aanknopen zijn van nauwere betrekkingen met de Joodse staat. In Koerdistan treft men steeds meer Israëlische toeristen en ook zakenmensen aan. De laatste jaren heeft Israël vooral op medisch en humanitair gebied in Koerdistan geholpen. Zo worden er regelmatig Koerdische kinderen met hartproblemen in Israëlische ziekenhuizen behandeld. Een Israëlische verslaggever bezocht in 2010 de Koerden in Noord Irak. Hij kreeg toen te horen dat de Koerden daar zich spiegelen aan het succes van Israel in het Midden-Oosten.

De geschiedenis van het Koerdische volk speelde zich af in het Zagros gebergte, dat gelegen is in west Iran en in noord Irak, en het Taurus gebergte in zuid Turkije en het grensgebied van Irak. Verschillende stammen zoals de Guti en Kurti die in deze gebergtes woonden vormden langzaam het Koerdische volk. De Romeinen verdeelden het oorspronkelijke Koerdistan, en tijdens de periode die bekend staat als de “pax romana” (27 v.Chr. tot 180 n.Chr) emigreerden veel Koerden uit Anatolië naar het noorden en westen. Daardoor werden de huidige grenzen van Koerdistan min of meer vastgesteld. In de 7de eeuw gingen de meeste Koerden over tot de Islam en was er een Koerdische “Gouden Eeuw” die uitmondde in de oprichting van verschillende Koerdische dynastieën (9de – 11de eeuw). Deze gingen vervolgens weer ten onder tijdens de Mongoolse invasies in de 13e eeuw. Vele Koerden vluchten tijdens deze vaak gewelddadige invasies, naar gebieden buiten Koerdistan. In latere periodes was het Koerdische volk vaak het slachtoffer van conflicten tussen de verschillende machten die heersten in de regio ( bijvoorbeeld de Ottomanen en Perzen) en werd Koerdistan meerdere malen verdeeld.

Na de nederlaag van het Ottomaanse Rijk in de Eerste Wereldoorlog werd in 1920 de “Vrede van Sèvres getekend tussen de Geallieerden en het Ottomaanse Rijk, waarbij een verdrag werd gesloten met daarin onder meer een onafhankelijk Koerdistan. Dit werd ook erkend door de toenmalige Europese grootmachten. Van dit verdrag is echter nooit iets terechtgekomen, vanwege de opstand van Turkse patriotten onder leiding van Atatürk. De “Vrede van Lausanne in 1923, die de grenzen van het moderne Turkije vastlegde, repte met geen woord meer over een onafhankelijk Koerdistan.

De berg Ararat, waarop volgens de overlevering de Ark van Noach gestrand zou zijn.

 

De Koerden kennen een lange geschiedenis van Turkse onderdrukking en zijn voortdurend in een strijd verwikkeld met de Turkse regering en het Turkse leger. De Koerdische Arbeiders Partij (PKK) voert sinds de jaren '70 een gewapende strijd voor het verkrijgen van een onafhankelijke Koerdische staat. De PKK ontstond als gevolg van het harde repressieve beleid van de Turkse generaal Kenan Evren begin tachtiger jaren. Wat er onder leiding van de moslimextremist Recep Tayyip Erdogan in het zuidoosten van Turkije tegen de Koerdische bevolking gebeurt, is niet alleen een heldhaftige strijd ten bate van het vaderland. Hier organiseert Erdogan systematische klopjachten op de Koerden die door het bewind in Ankara als 3e rangsburgers worden behandeld en een eigen land-Koerdistan- ontzegd worden. De misdaden van de Turken tegen de Koerdische bevolking is meer dan verschrikkelijk. Tijdens de afgelopen decennia hebben Turkse veiligheidstroepen naar schatting 40.000 leden van de Koerdische minderheid om het leven gebracht en meer dan drieduizend dorpen van de kaart geveegd. De Koerden werden in de jaren negentig in ‘dodenputten’ gegooid en met zuur overgoten. In die putten zijn menselijke resten gevonden van mogelijk grote aantallen Koerden. Er is geen enkele aandacht van de wereldleiders noch van de Verenigde Naties voor de massamoord op de Koerden.. Ook kunnen ze niet rekenen op de sympathie en steun van de wereld bij hun streven naar een onafhankelijke Koerdische staat. Erdogan weet dat Brussel en Washington aan zijn kant staan.

Erdogan heeft gezworen de ‘Koerdische rebellen die een eigen staat Koerdistan willen, te zullen verdrinken in hun eigen bloed’. Tijdens zijn bezoek aan het hoofdkwartier van EuroBabel op 5 oktober 2015, vroeg Erdogan schaamteloos toestemming van de EU om oorlog tegen de Koerden te voeren en hen te vernietigen Brussel wil dat dit land zelfs lid wordt van de Europese Unie. De Turkse premier Davutoglu bezwoer de PKK ‘van wijk tot wijk, huis tot huis en straat tot straat’ te zullen bevechten. Deze Erdogan beschuldigt Israël van “disproportioneel geweld” tegen de terreurbeweging Hamas.

Erdogan tussen de Turkse troepen

Tijdens zijn bezoek aan het hoofdkwartier van EuroBabel op 5 oktober 2015, vroeg Erdogan schaamteloos toestemming van de EU om oorlog tegen de Koerden te voeren en hen te vernietigen. Brussel probeerde tevergeefs om de moslimdictator Erdogan zover te krijgen zijn moslim-migrantenaanval op de EU te verminderen. Daarvoor bood de EU hem miljarden belastinggeld aan, vrij naar eigen inzicht te besteden, dus zonder ook maar enige controle waar het geld werkelijk aan zou worden uitgegeven. Het voorstel werd echter door hem afgewezen. Zoals bekend worden de Koerden met NAVO-instemming door de Turkse luchtmacht gebombardeerd. Bovendien werkt het Turkse leger nauw samen met de islamitische barbaren van de terreurbeweging Al-Nusra, IS(IS) en andere terreurgeroepen die Assad van het toneel willen verdrijven. Dat maakt Brussel allemaal niet uit, zijn NAVO-partners doen er in ieder geval het zwijgen toe en bedekken Erdogans oorlog tegen de Koerden met de ‘mantel der liefde’. Kritiek op Erdogan wordt zowel in Turkije zelf als in NAVO kringen niet getolereerd. Erdogan eist dat Europa volmondig achter zijn oorlog tegen de Koerden gaat staan. Hij zei het ‘treurig’ te vinden dat sommige landen de Koerdische afscheidingsbeweging PKK niet als een terreurorganisatie beschouwen. Erdogan ziet de Koerden vanwege hun strijd tegen ISIS als een grote bedreiging voor zijn neo-Ottomaanse imperialistische veroveringsplannen met Syrië en daarna het hele Midden Oosten, inclusief Israël. Herstel van het Ottomaanse rijk zal echter niet gebeuren.

Zo’n 1500 Koerdische leiders (inclusief de burgemeesters van enkele honderden Koerdische meerderheid steden) zijn opgepakt door de Turkse overheid. Daarbij hebben ze niet dezelfde rechten als de rest van de Turkse bevolking. Koerdische arrestanten mogen tijdens hun rechtszaak niet in hun moedertaal spreken en worden gedwongen om alleen in het Turks te praten. Gebruik van het Koerdisch bij officiële gelegenheden is in ieder geval verboden en voor 1991 was het zelfs helemaal verboden Koerdisch te spreken.

Het Duitse blad Der Spiegel kwam op 12 augustus 2010 met het bericht dat in september 2009 acht Koerdische strijders door het Turkse leger met chemische wapens zijn gedood. De regering Erdogan reageerde furieus en probeerde de beschuldigingen van oorlogsmisdaden af te doen als ‘PKK propaganda’. “De premier is niet geïnteresseerd in schendingen van de mensenrechten,” zegt Akin Birdal, een Turks parlementslid. Bewoners van dorpen in Anatolië, het grote schiereiland waar Turkije op ligt, spreken al jaren over mysterieuze sterfgevallen en vreemd uitziende lichamen. Op basis van hun getuigenissen hebben mensenrechtenorganisaties het Turkse leger al eerder beschuldigd van het inzetten van chemische wapens naar analogie van Saddam Hoessein, die in 1988 gifgas gebruikte tijdens een aanval op Halabja. Dat resulteerde toen in de dood van 5000 Koerden.

De beschuldigingen richting Turkije konden tot dusver moeilijk worden onderbouwd. Het Turkse leger nam de lichamen steeds mee ter autopsie en de resultaten ervan werden geheim gehouden. Turkse mensenrechtenorganisaties overhandigden echter in mei 2010 aan een delegatie van Duitse politici 31 foto’s van acht Koerden die op 8 september 2009 om het leven kwamen. Het zijn foto’s van de gruwelijk verminkte lichamen van zes mannen en twee vrouwen tussen de 19 en 33 jaar. De slachtoffers zijn nauwelijks nog herkenbaar als menselijke wezens zegt Penteker Gisela, een Turkije-expert. Op deze bewuste 8ste september kreeg het Turkse leger een melding dat PKK-strijders in Cukurca een Turkse soldaat hadden gedood. Het Turkse leger startte onmiddellijk een enorme klopjacht, waarbij tientallen helikopters werden ingezet. Acht PKK-strijders hadden een schuilplaats gevonden in een grot in bergachtig gebied. Vanuit helikopters werd er op de grot gevuurd. Na korte tijd haalden Turkse soldaten de acht lichamen uit de grot. Die werden vervolgens in gele plastic zakken meegenomen.

Op aandringen van Turkije plaatste de Europese Unie de PKK in 2002 op de lijst van terreurorganisaties. De Europese Advocaten voor Democratie en Mensenrechten organisatie (ELDH) verzocht de EU echter om dit ongedaan te maken, omdat er meer dan voldoende bewijs is dat de Koerden politiek en cultureel door de Turken worden onderdrukt, uit hun dorpen worden gezet, worden gemarteld en vermoord. Tevens wordt in dit artikel bewust de term 'verzetsbeweging' gebruikt, omdat de Turken op hypocriete wijze al jaren de Palestijnse terreurbeweging Hamas eveneens als 'verzetsgroep' betitelen. Als Hamasterroristen geen terroristen zijn, dan Koerdische strijders zeker niet! In de zomer van 2012 bombardeerde het Turkse leger meer dan twintig onschuldige Koerdische benzinesmokkelaars. Daarbij kwamen kinderen om het leven. Een verschrikkelijke vergissing: benzine en bommen vormen een vreselijke combinatie. De Koerden waren totaal verminkt en verbrand.

 

Erdogan schendt wapenstilstand met de Koerden

Ondanks de in 2013 gesloten wapenstilstand tussen Turkije en de Koerden, is het Turkse leger in opdracht van Erdogan opnieuw begonnen stellingen van de Koerden te bombarderen. Turkije bombardeert met steun van NAVO niet IS(IS), maar de Koerden die succesvol tegen deze barbaren vechten de Westerse media worden de Amerikaanse en Europese burgers simpel misleid door te beweren dat de Turken tegen IS(IS) optreden, terwijl Turkije dit satansgebroed in werkelijkheid al jaren steunt, bewapent en een veilige (doorvoer)haven biedt. De ware bedoelingen van Erdogan bleek al snel want hij dirigeerde zijn gevechtsvliegtuigen richting door de Koerden beheerst gebied die juist tegen de barbaren van IS(IS) vechten. Niet echt verrassend is dat hij daarvoor op 22 juli 2015, twee dagen voor het eerste Turkse bombardement, per telefoon persoonlijk groen licht van Obama, die op zijn best is wanneer hij chaos kan creeëren. Met deze goedkeuring van Obama kreeg Erdogan eveneens toestemming om Amerikaanse (oud) militairen te bombarderen die zich bij de Koerden hebben aangeloten in hun gevecht tegen ISIS.  Logisch dat de Koerden  met complete verbijstering reageerden op Obama’s steun voor de Turkse bombardementen. 

De Turkse luchtmacht begon nog wel met enkele bombardementen op stellingen van IS(IS) maar dat is niets anders dan een dekmantel om de Koerden in de rug aan te vallen. Het is de tactiek van de vroegere Amalekieten die op een laffe manier de aanval openden met de bedoeling de Israëlieten radicaal van de kaart te vegen. De ambassadeurs van 28 NAVO-landen hebben zich tijdens een spoedvergadering op 28 juli 2015, solidair verklaard met Turkije. Er was geen enkele veroordeling te horen over de Turkse bombardementen op doelen van de Koerden in het noorden van Irak waarmee de Turken de wapenstilstand met de Koerden op schandalige wijze hebben geschonden. Dat de Koerden zich verraden voelen door de NAVO mag duidelijk zijn. Terwijl de Koerden hun leven wagen tegen de islamitische barbaren van IS(IS), probeert Erdogan door bombardementen met hen af te rekenen.

Duizenden Turkse soldaten zijn in opdracht van Erdogan, gesteund door tanks en raketten, in het zuidoosten van het land bezig met een gruwelijke uitroeiingsoorlog tegen de Koerden. De militaire acties vinden plaats in Koerdische steden, waarin dagenlange uitgaansverboden gelden. Volgens ooggetuigen zet het Turkse leger zelfs scherpschutters in woongebieden in. Bij de strijd zijn delen van stadswijken volledig van de aardbodem verdwenen. Europa en de NAVO doen er het zwijgen toe want het gaat immers om een bondgenood. Erdogan weet dat Brussel en Washington aan zijn kant staan. Kritiek op Erdogan wordt zowel in Turkije zelf als in NAVO kringen niet getolereerd. De ambassadeurs van 28 NAVO-landen hebben zich tijdens een vergadering op 28 juli 2015, solidair verklaard met Turkije. Erdogan heeft van Brussel een vrijbrief gekregen om met grote militaire macht de Koerden te verpletteren. Tijdens zijn bezoek aan het hoofdkwartier van EuroBabel op 5 oktober 2015, vroeg Erdogan schaamteloos toestemming van de EU om oorlog tegen de Koerden te voeren en hen te vernietigen Brussel wil dat dit land zelfs lid wordt van de Europese Unie. De voormalige Turkse premier Davutoglu bezwoer de PKK ‘van wijk tot wijk, huis tot huis en straat tot straat’ te zullen bevechten.

Het Turkse parlement heeft met terugwerkende kracht, volledige immuniteit gegeven aan ieder civiel- of militair personeelslid dat zich bezig heeft gehouden of zal houden met het uitmoorden van Koerden. De Turkse Tweede Kamer stemde op 23 juni 2016 voor een voorstel om soldaten die betrokken zijn geweest bij acties gericht tegen Koerdische afscheidingsbewegingen niet te vervolgen. Door nieuwe wetgeving zal er toestemming van of het leger of het parlement voor nodig zijn om soldaten aan te klagen voor geweldsmisbruik zoals moord. De wet zal met terugwerkende kracht in werking treden om er zo voor te zorgen dat alle operaties die het afgelopen jaar zijn uitgevoerd, gedekt zijn. Het parlement heeft veiligheids-, civiel- en militair personeel volledige immuniteit gegeven binnen acties die onder de noemer “anti terrorisme campagnes” vallen. Dit zijn in de praktijk acties tegen de Koerdische Arbeiderspartij PKK in Syrië, het noorden van Irak en het zuidoosten van Turkije. Volgens Erdogan zijn er inmiddels 7.500 PKK terroristen “geneutraliseerd”. In werkelijkheid gaat het voornamelijk om burgers waaronder vrouwen, kinderen en ouderen. Erdogan heeft op deze manier carte blanche om zoveel Koerden uit te roeien als hem goeddunkt en er zal nooit een haan naar kraaien of iemand voor worden vervolgd.

Inmiddels is het Witte Huis druk doende Turkije te helpen met het bestrijden van de PKK. Zo heeft Barack Hussein Obama de leverantie van wapens aan de Koerden in hun strijd tegen IS(IS), geweigerd. Washington noemt de PKK de gemeenschappelijke vijand van Turkije en de VS. Daarom steunt Washington de stappen van de Turkse regering om een eind te maken aan de “terroristische aanvallen van de PKK”. Dat doen ze de door de Amerikaanse Predator drones verzamelde inlichtingen aan het Turkse leger door te geven zodat luchtaanvallen op de Koerden effectiever worden.

 Koerdische strijders van de verzetsbeweging* PKK (inzet: vlag Koerdistan sinds 2005

 

De Koerdische vrouwen zijn bereid om hun leven op te offeren in de strijd voor vrijheid. Zij vechten tegen de hellehonden van IS(IS) en andere barbaren.

 

Duizenden Turkse soldaten zijn in opdracht van dictator Recep Tayyip Erdogan, gesteund door tanks en raketten, in het zuidoosten van het land bezig met een gruwelijke uitroeiingsoorlog tegen de Koerden. De militaire acties vinden plaats in Koerdische steden, waarin dagenlange uitgaansverboden gelden. Volgens ooggetuigen zet het Turkse leger zelfs scherpschutters in woongebieden in. Hierbij zijn volgens Ankara honderden PKK-terroristen gedood, maar volgens ooggetuigen gaat het in werkelijkheid om voornamelijk burgers waaronder vrouwen, kinderen en ouderen. Europa en de NAVO doen er het zwijgen toe want het gaat immers om een bondgenood. Erdogan weet dat Brussel en Washington aan zijn kant staan. Kritiek op Erdogan wordt zowel in Turkije zelf als in NAVO kringen niet getolereerd. De ambassadeurs van 28 NAVO-landen hebben zich tijdens een vergadering op 28 juli 2015, solidair verklaard met Turkije.

 

 

Turkse veiligheidsdiensten hebben sinds juli 2015- 5359 Koerdische strijders gedood, aldus Erdogan op 28 maart 2016. Het gaat echter niet alleen om Koerdische strijders want er zijn diverse bewijzen dat er ook talloze Koerdische burgers om het leven komen. Zo blijken Turkse soldaten een brandend appartement te hebben omsingeld in Cizre, waar honderden mensen binnen zaten die geen kant op konden. Volgens een aantal berichten zijn deze mensen levend verbrand. De stad Cizre is intussen voor 80 procent verwoest. De stad met ongeveer 100.000 inwoners ligt aan de rivier de Tigris. De volgende video toont schokkende beelden en is eveneens afkomstig uit Cizre. Dit stamt uit januari 2016 waarbij een groep ongewapende burgers met witte vlaggen zonder enig pardon door het Turkse leger onder vuur wordt genomen. De Turkse dictator is bezig met het plegen van genocide onder de Koerdische bevolking. In de periode tussen augustus en februari heeft het Turkse leger 59 keer de avondklok ingesteld in diverse Koerdische steden waar 1.3 miljoen mensen door werden geraakt. Het Turkse leger heeft minimaal 10.000 militairen compleet met tanks naar dat gebied gestuurd. Het leger treedt volgens diverse berichten onmenselijk hard op tegen de burgerbevolking. Door het geweld zijn ook 355 Turkse militairen, agenten en burgerwachten om het leven gekomen

 

Terwijl op zondag 15 mei 2011 de hele wereld zich bezig hield met de Palestijnse Nakba, het verhaal over de Arabische ‘vluchtelingen’ de grootste zwendel aller tijden, en de door Syrië en de Libanese terreurbeweging Hezbollah georganiseerde provocaties en infiltraties bij Israëls noordgrens, werden in het grensgebied in Turks Koerdistan 12 Koerden gedood door het Turkse leger. Dat gebeurde toen zij probeerden Turkije binnen te komen vanuit Irak. Terwijl de ene mythe na de andere over de Arabische Nakba wordt geproduceerd, vond de echte Nakba plaats in Koerdistan. Dat was in de jaren twintig van de vorige eeuw, toen de Koerden op eenzelfde wijze werden bedrogen door de geallieerden als de Joden in het door de Volkerenbond aan hen toegezegde land.

 

In 1970 werd in Irak officieel een autonome regio voor de Iraakse Koerden ingesteld, met een eigen parlement, maar in werkelijkheid was er geen sprake van autonomie omdat het gebied werd gecontroleerd door volgelingen van de voormalige Iraakse dictator Saddam Hoessein. In 1991 vluchtten grote aantallen Koerden de bergen in op de grens met Turkije waar zij letterlijk in de val zaten. Saddam aarzelde niet om gifgas te gebruiken. Bij een aanval op Halabja van 15 tot 19 maart 1988, een stad op 250 kilometer ten noordoosten van Bagdad, kwamen minstens 5000 inwoners op een afgrijselijke manier om het leven bij gifgas bombarderen. Volgens de Koerden kosten Saddams chemische bombardementen tussen februari en september 1988 aan 182.000 Koerden het leven. Daarnaast vernietigde Saddam 4000 Koerdische dorpen. Internationale mensenrechtenorganisaties houden het op 50.000 tot 100.000 dodelijke slachtoffers. Ali Hassan al-Majid, een neef van Saddam, bekend onder de bijnaam ‘Ali chemicali” was verantwoordelijk voor de gifgasaanvallen. Op 17 januari 2010 werd hij tot de strop veroordeeld en op 25 januari 2010 geëxecuteerd. Sinds de val van Saddam Hoessein hebben de Koerden meer vrijheid en autonomie, en hebben een eigen regering in het noordelijke deel van Irak, dat bekend staat als de “Koerdische Regio”.

 

Massamoord in Halabja

Terug naar: Inhoud