Barbaarse Palestijnse moordpartij op de familie Fogel

Door: Franklin ter Horst (Aangemaakt: 20 maart 2011) (Laatste bewerking: 14 juni 2016)

Woorden schieten tekort om de barbaarse moordpartij op vrijdag 11 maart 2011 op de Fogel familie in de plaats Itamar in Samaria te omschrijven. Met een onvoorstelbare wreedheid werden vijf leden van één gezin door  gehersenspoelde onderdanen van het PLO-bewind van Abu Mazen vermoord. Onder de slachtoffers zijn de vader Udi (36) en moeder Ruth (35) en drie kinderen Yoav, 11, Elad, 4, en de drie maanden oude baby Hadas. Allen werden door mesteken om het levengebracht. Waarschuwing: de foto’s zijn schokkend! Op vrijdagavond tussen 22.20 en 22.30 uur drongen de terroristen het huis van de Fogels binnen. Daar sneden ze de keel door van Yoav (11) en  Elad (4 ) die lagen te slapen. Vervolgens werd de vader met messteken om het leven gebracht en sneden ze de keel door van de drie-maanden-oude dochter Hadas, die bij de vader in bed lag.  Als laatste staken de  hellehonden moeder Ruth dood toen zij uit de badkamer kwam.


   
De vijf leden van de Fogel familie, links  de driemaanden oude Hadas, Elad van vier, Joav van elf, vader Udi  en  moeder Ruth., vermoord door Palestijnse terroristen.

Twee andere zoons, Ro’i (8) and en Yishai (2) lagen te slapen in een kamer die door de moordenaars over het hoofd  is gezien. De beide jongens werden gevonden door hun totaal ontrederde zuster de 12-jarige Tamar, toen zij terugkeerde van het huis van de familie Cohen, twee uur nadat haar familie was vermoord. Tamar vond Yishai over het lichaam van zijn vader gebogen, roepend naar hem om op te staan.Het elektronische veiligheidshek dat om de nederzetting staat, had niet gefunctioneerd, of het veiligheidspersoneel niet goed opgelet.

De presentatoren van Arutz 1 nieuws Mabat waren zichtbaar aangeslagen na het zien van de slachtoffers. Een van hen zei dat hij heel wat aanslagen  had gezien maar deze overtrof qua barbaarsheid alle andere. De baby van drie maanden werd met afgesneden keel gevonden. De baby werd eerst over het hoofd gezien en alsnog vermoord toen een van de daders terugkeerde om een M-16 geweer uit het huis te stelen.Een Arabische medewerker van het medische team die als een van de eerste hulpverleners ter plekke was zei dat hij nog nooit zoiets gruwelijks had gezien.

Zodra het bericht over de slachtpartij uitgezonden was, gingen Arabieren in Gaza de straat op om feest te vieren en werden er versnaperingen uitgedeeld in Rafah. Er is bij deze doodscultuur een totaal gemis aan menselijkheid te bespeuren. Websites van Hamas begroetten de moord als “heldhaftig”. Hamas vindt dat een baby vermoorden van 3 maand oud, die in het holst van de nacht in zijn wieg ligt te slapen, en die iedereen onmiddellijk kapittelt als een weerzinwekkende moord, volgens Hamasnormen een echte ‘heldendaad’ moet genoemd worden. Tja, die Arabische terroristen hé, met de moraal van een rat krijg je zoiets als babies vermoorden in de nacht… Een week later bleek uit een opiniepeiling dat één derde van alle Arabieren in Gaza, Jeruzalem en in de gebieden die onder controle van  het bewind in Ramallah staan, achter deze gruweldaad stond.

Dit stuitende gedrag stond in schril contrast met de acties van Joden en het Israëlische leger in Itamar op 17 maart 2011. Daar werd een Arabische vrouw en haar baby gered toen zij voortijdig moest bevallen en er ernstige complicaties optraden. De vrouw gaf uit dankbaarheid haar baby de naam Jude.

De gruwelijke moordpartij leidde vanzelfsprekend tot grote emotie in Itamar waar de traditionele één week durende rouw in acht wordt genomen.Op de Israëlische radio noemde pemier Benjamin Netanyahu het een ‘weerzinwekkende moord’ en bracht op zondag 13 maart een bezoek aan de rouwende familie Fogel en benadrukte dat Israël zal blijven bouwen als antwoord op het PLO-terrorisme. ,,Zij moorden en wij bouwen”, zei Netanyahu. Tamar Fogel onderbrak de minister-president en zei spottend ,,Zal Amerika je niets doen? "

Slechts enkele uren later werden de woorden van Tamar Fogel werkelijkheid, toen Obama het besluit om meer Joodse huizen te bouwen in antwoord op het bloedbad, scherp bekritiseerde als "onwettig." In een verklaring van het ministerie van Buitenlandse Zaken werd benadrukt dat de nieuwe Joodse bouw, hoe beperkt die ook is, ,,indruist tegen de inspanningen om directe vredesonderhandelingen tussen Israël en de Palestijnen te hervatten.”

De internationale media toonde meer belangstelling voor de door de Israëlische overheid aangekondigde bouw van 500 nieuwe huizen in Samaria en Judea, dan voor de moordpartij op de familie Fogel. Terrorisme noemen ze het gevolg van Israëlische beleid en de Joodse slachtoffers ,,vragen er zelf om” door provocerend op ,,Palestijns grondgebied” te gaan wonen. Ze wijzen met de beschuldigende vinger naar Israël.

Tijdens de begrafenis beloofde Tamar haar familie: ,,Ik zal sterk zijn en dit drama overwinnen. Ik besef de taak die mij te wachten staat, en zal als een moeder voor mijn beide broertjes zijn.” De opa en oma van de kinderen vertelden dat de laatste keer dat zij Udi, Ruth en de kinderen zagen was ruim een week voor de moordpartij. Zij hadden de maand Adar Bet in Itamar gevierd en met elkaar gezongen, gedanst en gelachen. ,,Hoe moeten wij de tweejarige uitleggen wat er is gebeurd terwijl hij huild waarom zijn vader,moeder en zijn andere vermoorde broer en….er niet meer zijn?”

Een maand na de moord, aan het begin van het Pesachfeest, werd bekendgemaakt dat de daders waren gepakt en  volkomen gevoelloos gereconstrueerd bekend. Het gaat om de 19-jarige Amjad Mahmad Awad en de 18 jaar oude Hakim Mazen Awad, uit het in de buurt van Itamar gelegen dorp Awarta.  Beide zijn neven van elkaar.

Dit zijn ze dan, de slagers van Itamar: Amjad Awad, 19 jaar, en Hakim Awad 18 jaar.

Zij zouden de hulp hebben gekregen van nog zes anderen inwoners van hun dorp waarvan vier leden van de Awadfamilie zouden zijn. Tijdens hun bekentenissen bleken ze weinig aangedaan door de verschrikkelijke wreedheden die ze hadden begaan. Het enige waar ze spijt van hadden was het feit dat ze niet wisten dat twee andere kinderen van het gezin, Roi, 8 jaar en Shai, 2 jaar, zich tijdens de slachting in een andere kamer bevonden, want anders hadden ze die ook vermoord, zeiden de moordenaars. Amjad zei dat hij na het verlaten van het huis de drang niet kon weerstaan om terug te gaan en de drie maanden oude Hadas Fogel te doden, die ze huilend hadden achtergelaten in het bloed van haar ouders. Een militaire rechtbank in Samaria heeft op 13 september 2011 de moordenaar Hakim Awad tot 5 maal levenslang veroordeeld. DNA onderzoek op de plaats van de slachting heeft ondubbelzinnig uitgewezen dat de twee arrestanten ook daadwerkelijk de moordenaars zijn.

In een PLO-Tv programma genaamd "For You" werd de slachtpartij van Hakim Awad verheerlijkt en Israël veroordeeld vanwege het gevangen houden van de moordenaar. Awad's tante was aan de telefoon en las een brief voor die zij aan Hakim had geschreven waarin zij hem een “held” noemde en een “levende legende” voor zijn familie en vrienden. Awad's moeder was eveneens aan de lijn en vertelde dat zij haar zoon niet mocht bezoeken.  De presentatrice van het programma "For You" bracht ook nog de hartelijke groeten aan hem over.

Het is nauwelijks te geloven maar volgens een Britse krant financiert de Britse overheid de Palestijnse familieleden van Kamrad en Hakig Waad, de beide moordenaars van de familie Kogel. Het Palestijnse terreurbewind ontvangt ieder jaar een bedrag van 100 miljoen dollar van de Britse overheid waarvoor ze geen enkele verantwoording hoeven af te leggen. Neven van deze terroristen hebben tot dusver een bedrag van 23.000 dollar ontvangen. De Britse overheid ontkend maar uit onderzoek is gebleken dat de beschuldigingen wel degelijk kloppen. Abdallah Barghouti, een Hamas bommenmaker die bekend staat als “de ingenieur” mag zich eveneens verheugen op aanzienlijke steun. Hij blijkt maar liefst 150.000 te hebben ontvangen. De terrorist Barghouti is verantwoordelijk voor een hele serie dodelijke zelfmoordaanslagen op onschuldige Israëlische burgers waaronder de aanslag op de Hebreeuwse Universiteit in 2002.Volgens Itamar Marcus, Directeur van de Palestinian Media Watch, heeft Europa en ook de Britse regering er bewust voor gekozen te zwijgen over dit misbruik van geld van de Europese belastingbetaler. Volgens PA is er echter geen sprake van misbruik maar een gevecht tegen de bezetting. De mensen die het geld ontvangen worden helden genoemd.

Terug naar: Inhoud